Tia, wiecie, bo faceci pewnego dnia pomyśleli: Te biedne kobiety siedzą tylko w kuchni przy garach, a dajmy im prawa wyborcze, żeby nie smutały i też mogły decydować o sobie i kraju? Tak jak „dano” w prezencie robotnikom ośmiogodzinny dzień pracy albo zniesiono niewolnictwo?

No nie, kobiety, tak jak i inne grupy społeczne wywalczyły sobie te prawa, nie był to pięknie zapakowany i przyozdobiony różową wstążeczką prezencik. 
Walka, rozpoczęta jeszcze przez emancypantki w XIX wieku, trwała bardzo długo. 

Teraz mamy wiek XXI, na fali zmian politycznych i społecznych wydarłyśmy pazurami wiele praw. Jednak patriarchat nadal ma się dobrze.
Rechocze na podlanych wódką imprezach, wygląda z seksistowskich dowcipasów i zachowań, chowa się za słynnym wyrażonkiem „trochę dystansu”, wyłazi ze stereotypowych oczekiwań, wpływa na nasze życie, na kształt rozmów o pracę i wysokość zarobków, na to, co możemy, a czego nie.
Bo zasiada też w poselskich ławach, grzmi na kościelnych ambonach, szepcze w zakulisowych rozmowach, wszak ręka rękę myje…

Mamy prawa wyborcze, ale nie mamy prawa wyboru.
Kościół i świętoszkowaci politycy nadal decydują za nas w kwestii samostanowienia, tak jak decydują za osoby LGBT+.

Jak długo jeszcze?!

• * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

P.S. Od dłuższego już czasu blog leży odłogiem, a swoją leniwopiórową działalność ograniczam do fanpage’a na facebooku. Wrzucam tam od czasu do czasu krótkie notki komentujące niektóre wydarzenia lub co ciekawsze wypowiedzi polityków. Na blogu miałam zwyczaj pisać długie, rozbudowane felietony z ciągiem przemyśleń, nawiązań i zazwyczaj sporą ilością faktów. Niestety problemy zdrowotne zmusiły mnie do przejścia na minimalizm. Nie byłabym jednak sobą, gdybym czasem czegoś nie musiała sarkastycznie skomentować, nawet jeśli sił brakuje, a samopoczucie wisi na papierowym gwoździu.

Zapraszam zatem na swój fanpage Leniwym piórem na fb, choć i tu na bloga wrzucać będę niektóre notki. Zaglądajcie.
Pozdrawiam serdecznie czytelników.

______________________________________
Przecinki wsunęła na właściwe miejsca i pilnie posprawdzała wszystkie literówki Jagodokorekta, której serdecznie dziękuję.

O to wszystko walczyły nasze prababki i babki. I wywalczyły to. Nie będąc przy tym nawiasem mówiąc ani grzeczne, ani miłe. Ba, były wedle ówczesnych standardów społecznych „skandalistkami” budzącymi oburzenie społeczne. To tak jak niektórzy i niektóre postrzegają obecnie wiele zachowań współczesnych feministek.  

Czas, gdy kobiecie odmawiano zarówno rozumu, jak i wszelkich praw w każdym aspekcie jej życia, minął. Czy aby na pewno? Czy mamy jednak pełnię praw? Rok temu odebrano nam prawo decydowania o sobie w kwestiach rozrodczych. Wydano wyrok na kobiety ustanawiając przepis okrutny i nie mający tak naprawdę nic wspólnego z faktyczną „obroną życia”, bo nie o „obronę życia” tu naprawdę chodzi, tylko o władzę nad kobietami. Czeka na głosowanie kolejny, stawiający na głowie racjonalne myślenie projekt.

Nadal istnieją różnice płac na tych samych stanowiskach. Nadal są środowiska, i niekoniecznie jest to tak zwana patologia, uważające sugestywną uwagę na temat części anatomicznych kobiety za niewinny żarcik, ba nawet komplement. Wśród tak postępujących są również i eleganccy, wykształceni panowie w garniturach drogich marek. Nadal są sytuacje i jest ich naprawdę sporo, gdy zgwałcona kobieta pytana jest przez przyjmującego zgłoszenie policjanta, czy ofiara przypadkiem  nie prowokowała sprawcy swoim zachowaniem bądź ubiorem. Bo wiadomo przecież, że za gwałt odpowiada zgwałcona, a sprowokowany biedak nie mógł się po prostu powstrzymać.

Patriarchat, seksizm. Słówka wywołujące u niektórych uśmieszki politowania. Bo o co nam kobietom chodzi? Hmm.. Może o bycie człowiekiem? Pełnoprawnym, gdzie człowieczeństwa nie uzależnia się  od rodzaju organów rozrodczych? 
W Polsce wazektomia jest legalna, podwiązanie jajników – już nie. Tabletka „dzień po” jest na receptę, ponieważ wedle rządzących „szkodzi i może być łykana jak cukierki”. Pominąwszy już absurd ostatniego stwierdzenia, szkodzić może wiele leków, na które recepta potrzebna nie jest, ketonal, ibuprom lub.. co ciekawsze – specyfiki od których, cytując fragment pewnej znanej reklamy, „konar zapłonie”. Ponieważ jednak te ostatnie dotyczą stricte panów, troska o nadmierne ich spożywanie znika nagle jak sen jaki złoty. 

Przykłady seksizmu spotykamy na każdym kroku. Od bardzo poważnych, do wydawałoby się błahych, ale wpływających przecież na postrzeganie nas samych i na naszą samoocenę. Dziewczynce wychowanej w środowisku patriarchalnym w dorosłym życiu będzie dużo trudniej zawalczyć o siebie i swoje samostanowienie. Jest przecież „gorsza”, „głupsza”, „słabsza”, oczekuje się od niej roli wpisanej w zakreślone przez „panów stworzenia” ramki. 

Świat idzie naprzód, ale nie wszędzie z taką samą prędkością. 

Nie mogę się tu powstrzymać, by nie wspomnieć, jak to nie tak dawno miałam do czynienia z czystym seksizmem w postaci komentarzy pewnego pana na temat słów posłanki opozycji. Pan, jeśli sądząc po treściach udostępnianych na swoim profilu wydawałoby się – kulturalny, (aach te garnitury ;)) A jednak.. ponieważ nie spodobała mu się wypowiedź kobiety – zasugerował (użyję tu opisowych eufemizmów) brak stosunków seksualnych, rzutujący jakoby na stan psychiczny posłanki. Zareagowałam, bo nie potrafię przechodzić do porządku dziennego nad takimi słowami i nie będę mówić, że deszcz pada, gdy pada zgoła co innego.. i no cóż, również zostałam obrażona. Nic to. Nie pierwszy to raz i zapewne nie ostatni. Takich prymitywnych wypowiedzi zalatujących rechotem nad gęsto zakrapianą alkoholem imieninową sałatką jarzynową nadal bywa sporo. I bywa, że traktowane są jako doskonały żart. Jak ten o feministce, co to jest feministką, bo żaden chłop jej tknąć nie chciał. Znacie?

To nie są żarty, ani drobiazgi nie warte reakcji, bo ten brak reakcji to przyzwolenie. Nie powinno się nad nimi przechodzić do porządku dziennego, ponieważ jest to przemoc a na przemoc trzeba reagować. O aspektach przemocy psychicznej pisałam w Manifówce i tutaj w swoim felietonie „Musisz być miła”.

W moim mieście otwarto kilka dni temu Rondo Praw Kobiet. Nazwa, jak się okazuje baaardzo kontrowersyjna, szczególnie dla komentatorów płci męskiej.
„Dlaczego nie ma Ronda Praw Mężczyzn, czy mężczyźni nie mają swoich praw?” albo.. „A jakich to praw nie mają kobiety, że aż rondo trzeba tak nazywać…”
Na inicjatorkę projektu, a potem i na prezydenta miasta, który na projekt wyraził zgodę, wylał się hejt takich, i tym podobnych lub jeszcze głupszych komentarzy, w ilościach hurtowych. Oczywiście, po co nam takie rondo, po co podkreślanie praw akurat kobiet.. Pomysł na nazwanie ronda pojawił się rok temu, gdy kobietom odebrano wyrokiem Trybunału nieKonstytucyjnego prawa do samostanowienia. A otwarte zostało rok później, niedługo po śmierci Izabeli z Pszczyny. Po co nam rondo, czyż nie mamy wszelkich należnych praw? Prawa do życia na przykład? To nie tylko nazwa. Pod rondem w przejściu podziemnym otwarto również galerię. Są tam plansze informacyjne na temat praw rozrodczych, historia walki o prawa wyborcze, o równe płace, są zdjęcia kobiet, które w czasach dorożek, rajerów, mantylek.. wbrew surowemu patriarchalnemu światu potrafiły zawalczyć o siebie i swoje siostry.

Kilka razy, w różnych źródłach zdarzyło mi się przeczytać, że „kobiety DOSTAŁY prawa wyborcze”, Dostać można filiżankę herbaty, gdy się ładnie o nią poprosi. O prawa się walczy, prawa się zdobywa. To wiece, protesty, to lanie (a owszem) czerwonej farby, to działania głośne i dobrze widoczne, niekoniecznie grzeczne i miłe. Ale i praca u podstaw, bo uświadamianie jest potrzebne. W tym “nowoczesnym” XXI wieku, w takim kraju jak nasz, gdzie kobieta ma od ponad wieku prawa wyborcze, ale gdzie w polskim sejmie już za chwilę będzie poddany pod głosowanie  projekt całkowitego zakazu aborcji i zrównanie jej prawnie z zabójstwem (pisałam o tym ostatnio TU).. w kraju, gdzie minister zdrowia ogłasza wprowadzenie rejestracji ciąż w SIM (system rejestracji medycznej).. 

..W takim kraju po co nam jeszcze jakieś prawa? Przecież je mamy. 

A tutaj wersja video-bloga, czyli vlog.  Zapraszam.  : )
Link do kanału YT  LENIWYM PIÓREM
…pozdrawiam zaglądających.