Być spisaną przez policję nie jest przyjemne i budzić może niemiłe skojarzenia z czasami słusznie minionymi, ale to taki malutki, najniższy stopień represji. Stopnie sporo wyższe, to na przykład być trzymanym w kordonie przez kilka godzin bez podania przyczyny, być szarpanym/ pałowanym/zlanym gazem, wyniesionym z miejsca, które się blokuje, wrzuconym do suki, zatrzymanym i przetrzymanym w areszcie..  No i oczywiście ciąganym na przesłuchania, oraz często w konsekwencji sądzonym. 

Za co? Ano za aktywizm opozycyjny. Szczególnie ożywione działania podejmuje ostatnio policja podczas objazdowego kina z Kaczyńskim w tytule. No cóż, pan Nadprezes nie chce słyszeć, widzieć i czuć jak bardzo kochają go Polacy ani tego co nie po jego myśli mają do powiedzenia. To byłby niepotrzebny zgrzyt, na spotkaniach przecież same uśmiechnięte twarze, bo wejścia wyłącznie za zaproszeniami, żaden mąciciel się nie przeciśnie. /..No prawie, bo ostatnio się przecisnął i zapytał, czego pan Kaczyński się tak boi/. A i pytania na kontrolowanych wiecach przedwyborczych starannie selekcjonowane, spisywane na karteczkach, wybierane przez prowadzących.. aby tylko nic pana prezesa niemile nie zaskoczyło. Cud, miód i ciasteczko z dziurką polane lukrem fałszu i obłudy. Bo „Prezes jest debezd”.

Spisano mnie trzy razy. Tylko spisano, mały pikuś.. Raz za tzw. komuny za przebywanie w miejscu, gdzie przebywać podobno nie powinnam. A pozostałe dwa wraz z innymi aktywistkami i aktywistami w tak zwanej wolnej Polsce pod rządami PiS. Dlaczego? Bo władzy nie podobało się moje przebywanie tam, gdzie przebywałam. Ostatnio pod Muzeum Śląskim, które nawiedzał pan prezes. Tylko nas spisano, a ostatnim razem niektórzy z chłopaków tłumnie obstawiających teren  byli nawet całkiem sympatyczni. Ot, rozkazy wydano, wykonać trzeba.  Jednak analogia do czasów ustroju słusznie minionego wydaje się dość czytelna. 

Dlaczego o tym piszę? Policyjne działania się radykalizują. Proces ten, który trwa od samego początku władzy PiS, eskalował podczas Strajków Kobiet w 2020, a obecnie znów wspina się na wyżyny. Cóż, zbliżają się wybory i w polskim kociołku temperatura rośnie.

Ostatnio wydarzenia w Krakowie 11.11 i 18.11 były tu haniebnym tego, choć nie jedynym przykładem. Trzymanie aktywistów LEGALNEGO, zgłoszonego zgromadzenia w kordonie kilka godzin bez podania przyczyny, zakaz używania nagłośnienia, a potem po zabraniu, a właściwie przemocowym wyrwaniu nagłośnienia, zakaz używania gwizdków, a nawet własnych gardeł, rozwiązanie LEGALNEGO zgromadzenia, o szarpaniu i spisywaniu znanych już przecież doskonale tamtejszej policji osób, już nie wspomnę (ba, spisano nawet fotografa). Na bezprawne działania policji poszły już pisma do prokuratury. Ale.. do prokuratury Ziobry przypominam. Bo mamy jak mamy. Notabene poprzedni z-ca komendanta krakowskiej policji został tam już wcześniej odwołany ze stanowiska, bo nie posłuchał odgórnego nakazu urzędasów, by legalnie  protestującym legalne nagłośnienie bezprawnie odebrać. I było to, jak teraz widać, ostrzeżenie dla jego następcy wystarczająco czytelne, by „nacisk prewencyjny” na niepokornych zwiększyć.

Ponieważ aktywiści protestują już od bardzo dawna 18 każdego miesiąca, gdy pan Kaczyński wjeżdża z wielką pompą, acz bez żadnego trybu,  na Wawel, potem udając się na.. „spotkanie towarzyskie”, a dotychczasowe próby powiedzmy zniechęcenia ich nie zadziałały, no to ostatnio olbrzymi teren wokół Wawelu decyzją odgórną objęto.. zgromadzeniem cyklicznym zwolenników pana K., których bywa na nich w porywach do sztuk pięciu. Te desperackie działania władzy świadczą o nieradzeniu sobie, pomimo stosowania coraz ostrzejszych represji,  z determinacją protestujących. Co będzie dalej? Zobaczymy.

Za każdym razem, gdy nawiedza jakieś miejsce pan Kaczyński, angażuje się olbrzymie siły policyjne. Setkom chłopaków za stanie trzeba zapłacić, na benzynę do kilkudziesięciu suk wydać. Czy ktoś pomyślał z jakich to środków? Ano z naszych. I tak właściwie bez żadnego trybu ta gigantyczna ochrona, te olbrzymie wydatki, bo nie jest pan Kaczyński, przynajmniej nominalnie, żadną personą rządową. O całodobowej ochronie przez tabuny policji willi na Żoliborzu i to od kilku już lat, już nie wspominam. 

Policjanci też ludzie i bywają różni. Wiadomo, rozkaz wykonać trzeba (?), ale można go po prostu wykonać czyli stać w obstawie lub kordonie jak granatowy słupek, można też być nadgorliwcem, a nawet psycholem. Szarpać człowieka, wykręcać mu ręce aż do złamania, rzucać na ziemię, czy lać gazem. Choć oczywiście już samo w sobie bycie policjantem w tych czasach naraża na wykonywanie rozkazów niezgodnych z własnym sumieniem. O ile się je posiada.

Gdy jednak czytam jak obecną policję nazywa się zomowcami, o gestapo nie wspominając, to myślę sobie, że za chwilę braknąć nam może odniesień. Bo to nie jest ZOMO. Jeszcze nie. 

Pytanie tylko, gdzie są jakieś granice? Czy gdyby dostała ta policja nakaz pałowania tłumu ludzi to też go wykona? O innych alternatywach nie chcę nawet myśleć.. No i tak sobie przypominam jak to podczas Strajków Kobiet, w październiku 2020, świeżo upieczony wicepremier pan Kaczyński w orędziu do narodu podjudzał chłopców narodowców na protestujące kobiety, wzywał do obrony kościołów i wiary… Zrobił to oczywiście ze strachu, bo tłumy na ulicach przemawiały do wyobraźni. A gdyby z tego strachu wydał wtedy policji rozkaz całkowitej pacyfikacji strajków kobiet? Co zrobiłaby policja? Ano właśnie. Na szczęście, choć mógł, to nie wydał, doprawdy ludzki pan. Jednak rodzi się niepokojące pytanie, jaką mamy gwarancję na przyszłość? Żyjemy od kilku lat w kraju niestabilnym, gdzie rząd (a może „żond”) uchwala sobie przeróżne ustawy bez żadnego trybu, bo może, bo ma sejmową większość. Może też uchwalić wszystko co mu się spodoba, albo po prostu dać panu Kaczyńskiemu mikrofon do ręki. Taki to kraj. Mimo budzącej nadzieje na zmiany, czyli niewątpliwej klęski PiSu na Ślasku i sporych przepychanek w rządowych kuluarach, jest to nadal państwo prawnie niestabilne. Tu przydałaby się wyborcza miotła.  I wybory już za niecały rok. Pytanie –  kto wierzy, że na pewno, na sto procent będą uczciwe, jeśli wyniki okażą się nie po myśli rządzących?  Przecież to kraj, w którym trzeba aż wyrokiem sądu (chwała niezależnym sędziom!) nakazywać prokuraturze przyjęcie zgłoszenia i zajęcie się sprawą oskarżenia, jak  chociażby w przypadku takiej Kai Godek, której sprawy prokuratura bała się dotknąć nawet końcem kija od szczotki. Bała.. sami wiemy kogo i komu narazić się nie chciała.

Poczytuję sobie, w ramach poszukiwania materiałów, blog pewnego policjanta. Jest ciekawie, choć tak jak i lektura na fb tvpinfo dostarcza mi on sporo zdrowego _urwu.
Dużo tu seksistowskich rubasznych „żarcików” i dziaderskiego dzbanizmu, jest i qeerfobia, a także kilka oburzających wpisów, jak ten w którym przyklaskuje stawianiu na równi pomocy uchodźcom na granicy polsko białoruskiej i (o nieświęta aberracjo) mordów rzeźników z Buczy.. Judzi swoimi wpisami do hejtu, a ma sporo komentujących..
No i jest tam też oczywiście powszechna pochwała Polskiej Policji, czemu akurat na tej stronce dziwić się nie należy. Jest to jednak pochwała bezrefleksyjna. Oburza się pan policjant na przykład na generalizowanie i ocenianie całej formacji przez pryzmat działań pojedynczych osób, a sam radośnie w wielu swoich postach wrzuca do jednego wora wszystkich sędziów, wszystkie („hehe”) kobiety, wszystkich członków OSP na przykład etc. etc. etc. czyli każdą grupę w której ktoś tam mu kiedyś podpadł, lub się nie spodobał. I kompletnie nie widzi w tym ani żadnej sprzeczności, ani niczego złego. Szczyci się zresztą publicznie (przypominam  – to blog policyjny) tym, że obiektywizm jest dla niego obelgą. Tak zupełnie, ale zupełnie nie generalizując – fajny PR robi swojej formacji. ; ) A  co do tych ewentualnych i baardzo jednostkowych złych działań, nie zalicza do nich ten pan oczywiście przekraczania uprawnień podczas stania na straży dobrego samopoczucia pana Kaczyńskiego na przykład. Ba, wciąż cynicznie przypomina, że ci, którzy na policję z tego powodu psioczą, gorliwie będą wołać ją na pomoc, gdy ich życie, czy mienie będą zagrożone. 

…Ale od tego chyba jest policja? Tak mi się jeszcze kilka lat temu wydawało. Zapytałam pana policjanta, pod postem w którym wychwala swoją rzekomą polityczną bezstronność (bo służył już wszak pod kilkoma rządami) czy skoro policja jest tak bezstronna jak pisze, to czy istnieją  granice działań, których ci wspaniali bezstronni ludzie stojacy na straży dobrego samopoczucia rządzących – nie przekroczą.  Odpowiedzi, co mnie wcale jakoś nie zdziwiło, do tej pory nie otrzymałam. 

I kiedy mój były już znajomy wypomina „chowanie się jak szczur” za plecami policjantów, których przemocowe działania tak gromko krytykujemy, wtedy gdy na LEGALNYM zgromadzeniu wspierającym osoby lgbt lecą na nas butelki i jajka, a tłuszcza kiboli życzy nam śmierci i wrzeszczy, że nas „zaje*ie”… to mam również do niego to pytanie: Jarku – od czego jest policja? Bo chyba właśnie od ochrony obywateli. Nie od tego, by ich spisywać pacyfikować, trzymać w kordonach… bo pewien dyktatorek nie ma ochoty widzieć niezadowolonych z jego rządów ludzi. 

„Służyć i chronić” to słowa przysięgi, którą składa każdy policjant. 
Tylko komu służy i kogo chroni?

Jeśli zobaczę pożar, powiadomię Straż Pożarną, jeśli będę czuła się zagrożona, zadzwonię na policję. Skorzystam też z ochrony policyjnego kordonu idąc w Marszu Równości. Policja naprawdę żadnej łaski mi tu nie robi, bo na tym polega jej, przyznaję – ciężka i niewdzięczna praca – by chronić. I tego, jako obywatelka oczekuję. Kiedy polecą na mnie jajka, butelki i wyzwiska, gdy stać będę na legalnym zgromadzeniu „nie schowam się” Jarku „jak szczur” za plecami policjantów, tylko skorzystam z przysługującego mi prawa ochrony. ..No chyba, że policja dostanie rozkaz ochrony zupełnie kogo innego. Wtedy nie skorzystam.

Tak, wiem, że policjant idzie tam, gdzie mu każą i chroni tego kogo mu każą. Czy to Marsz Równości, Manifa Śląska, ..czy bibka rządzących. Dostaje rozkaz, więc ochrania. Czy jest potrzeba, czy nie i czy mu się to podoba, czy nie podoba. Policjant też człowiek, jeden jest lepszy, drugi gorszy. Fajnie się woła „zdejmij mundur, przeproś matkę”, sama tak nieraz wołałam, ale tak sobie myślę, że gdyby ci wszyscy, których by to obeszło, faktycznie zdjęli mundury, to.. jacy wyłącznie ludzie w tej formacji zostaną? Strach się bać.

Absolutnie daleka jestem przy tym od usprawiedliwiania działań przemocowych. O nie. Nie zapominajmy jednak, że policja jest tylko groźnym  narzędziem w rękach władzy.

I to nie policjanci stanowią najgorszy problem, tylko ci, którzy wydają im rozkazy. Mam świadomość, że te sympatyczne młode chłopaki spod Muzeum Śląskiego, jeśli dostaną rozkaz otoczenia nas kordonem, załadowania do suk, czy zlania gazem –  zrobią to. Bo nie liczyłabym niestety, że zrzucą mundury i przeproszą matki. 

Nadal jednak miejmy wszyscy świadomość, że ktoś im takie, czy inne rozkazy wydaje. Tam tam, na samej samej górze w tym naszym małym kraiku jarosławionym. Pamiętajmy o tym.

Przedświątecznie gwiazdkowo pozdrawiam.

*****   ***

Niejaki Jacek Kurski chce „przypomnieć Polakom historię” emitując w telewizji propagandowej filmy i programy o stanie wojennym w jego okrągłą 40 rocznicę. 

Panie Kurski, to naprawdę zbędna fatyga. Wspaniale, wciąż się w tym doskonaląc, przypominacie Polakom historię. Przypominacie ją na ulicach podczas protestów kobiet, i pod willą na Żoliborzu, której mieszkaniec pilnowany jest niczym towarzysz z samego szczytu PZPR-owskiej wierchuszki, i w telewizji narodowej, w której programy informacyjne tak bardzo przypominają Dziennik Telewizyjny tamtych czasów, a propaganda cudu gospodarczego kropka w kropkę podobna do wmawianego nam kiedyś „socjalistycznego raju”…

Och, jest tych podobieństw dużo więcej, nie mamy już choćby trójpodziału władzy i niezależnych sądów, a prokurator stanu wojennego został mianowany sędzią Trybunału Konstytucyjnego, skutecznego narzędzia obecnej władzy do zwalczania opozycyjnych fanaberii. I tak dalej i tym nomen omen podobnie.

Clou całego tego a’la peerelowskiego bagna jest jednak w tej chwili to, co dzieje się w przygranicznym pasie. Ale o tym “co się dzieje” naprawdę nie dowiemy się z mediów narodowych i briefingów prasowych rzeczniczki Straży Granicznej. Brak tak naprawdę oficjalnych, prócz tych jedynie słusznych – rządowych, informacji. Teren zamknięto dla “postronnych” ustanawiając tam stan wyjątkowy.. Kontrole, żołnierze, przemoc, czasem śmierć, choć tu znów nie znamy faktycznej skali, prawda?
To taki mikro stan wojenny, choć nie dla całego narodu.

“Stamtąd”, a wybrzmiewa to słowo “stamtąd” jak z innej, całkowicie obcej, strasznej i nieznanej strefy – informacje o tym co się dzieje przychodzą jedynie w krótkich migawkach propagandowej telewizji, lub poprzez ukradkiem zdobywane informacje. Tam ludzie, ci „niewłaściwi” ludzie nie mają tak naprawdę praw, a ich życie zależy od widzimisię człowieka w mundurze.
To już nawet nie jest ten PRL, który pamiętam, to co się dzieje przypominać zaczyna dużo mroczniejszy czas. Skok na głowę w głębokie, czarne wody historii. Czasami dla tak zwanego cywilizowanego człowieka, żyjącego jeszcze (we względnej) demokracji – nie do pojęcia. A przecież takie rzeczy zawsze gdzieś “się dzieją”. Tym razem jednak na naszej polskiej ziemi.

Zatem.. panie Kurski, niczego pan nam nie musi przypominać. Historia zakreśla wokół nas wielkie koło.

Mamy już koncerty i propagandowe akcje MUREM ZA MUNDUREM dla naszych dzielnych chłopców broniących polskich granic. Szkoda, że ta obrona traci zbyt często ludzką twarz. 
Szkoda też, że ci co jej tak przyklaskują lubują się w marzeniach o nauczce dla “lewackich i tęczowych ścierw” na przykład. Pozdrawiam przy okazji hmmm.. baaardzo serdecznie moich współdyskutantów na stronie straży granicznej. : )

Obyśmy my, Polacy,  już nigdy nie znaleźli się w sytuacji ludzi w (przy)granicznych lasach.

(*) Tytuł zaczerpnięty z wydarzenia organizowanego przez KOD Śląskie w Katowicach

Jeden z pierwszych tak przyodziany został pomnik Lecha Kaczyńskiego w Białej Podlaskiej. Mężczyznę który dokonał tego niecnego czynu oskarżono o …znieważenie pomnika. Tak – pomnik został znieważony napisem Konstytucja. Bo przecież to słowo powszechnie uważane za wulgarne, a sama Konstytucja jest czymś tak plugawym, że znieważa pomnik.

Jedną z licznych ofiar akcji odzieżowej padła także figura Misia Uszatka w Łodzi. W biały dzień napadli na biedaka i znieważyli koszulką z wiadomym słowem. Nasza dzielna policja natychmiast ruszyła do boju o cześć Misia z klapniętym uszkiem, wywrotowców postraszono artykułem 261 kk, zapakowano do radiowozów i przetransportowano na komisariat, gdzie w doskonałych zresztą humorach, jako że sytuacja miała zabarwienie absurdalne, złożyli zeznania przyznając się do założenia Uszatkowi rzeczonej koszulki. Typowo polskie słówko na literkę „K” zyskuje nowy wydźwięk.

A gdy już o brzydkich wyrazach mowa, pewna pani, która nabazgrała znajomy skrót „PZPR” na drzwiach biura PiS –oskarżona została o propagowanie ustroju totalitarnego.

Rozumiałabym oskarżenie o dewastację, ale o propagowanie totalitaryzmu? Mam nieprzeparte wrażenie, że to nie owa pani podejmuje tu działania adekwatne do ustroju słusznie minionego. I że to nie ci wszyscy ludzie ubierający pomniki cokolwiek znieważają… Oczko mu się odlepiło. Temu misiu

Byłyby te absurdy może i śmieszne nawet, ale coraz częściej to śmiech z zaciśniętymi zębami.

W ogóle w Polsce ostatnio wciąż ktoś coś znieważa i kogoś gorszy. Był zhańbiony (?) orzeł na tęczowym tle, były pomniki z obraźliwymi (?) napisami, a ostatnio chorągiewki. Nie byle jakie, bo tęczowe, umieszczone na tramwajach po podpisaniu przez poznańskie MPK umowy z organizatorem parady równości. Nie połopotały długo, bo siejąc zamiast tęczowych barw podobno zgorszenie wśród ludu pracującego miast i wsi zostały usunięte w tempie ekspresowym. Samą paradę natomiast minister B. w rozmowie z (a jakże) telewizją Trwam nazwał „paradą sodomitów”.

Słowa skandaliczne, oburzające, wypowiedziane nie przez średniowiecznego mnicha, czy dziewiętnastowiecznego moralistę lecz osobę publiczną żyjącą w XXI wieku. Choć myślę, że sam pan minister albo mentalnie tkwi w wiekach średnich, albo tak się zapędził w …byciu nadmiernie pomocnym wobec ojca Tadeusza, że zawędrował wprost w czasy ciemnoty i zabobonu.

Gdy już jednak używa się tego biblijnego słownictwa powinno się wiedzieć, że (za świętym Bonifacym) „sodomia” to także inne określenie cudzołóstwa, czyli potocznie mówiąc prozaicznego, acz grzesznego „skoku w bok”. Hmm..Sodomici są wśród nas. Ba, sodomici są nawet w jedynie słusznej partii.

To tak nawiasem, bo każdy panie ministrze ma prawo do wolności słowa, przekonań, wyborów i preferencji o ile nie krzywdzi drugiego człowieka. I zarówno Kościołowi, jak i panu, czy komukolwiek innemu nic do tego. Kropka.

Konstytucja natomiast, wbrew wypowiedzi pewnego biskupa, nadal jeszcze pozostaje w naszym kraju ważniejsza od Ewangelii.

A homoseksualizmem, choćby nie wiem jak często propagowanym nie można się zarazić. Naprawdę

• – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Wyjeżdżam na od dawna wyczekiwany urlop. Leniwe to moje pióro i zmęczone. Ostatnio z trudem już sunie po papierze łącząc litery. Bardzo potrzebuję wypoczynku, odcięcia od cywilizacji, spacerów z aparatem, spotkań z naturą …choć niekoniecznie w każdej postaci.

Zatem do napisania po powrocie

No bo po co to komu dzisiaj?

Co innego kiedyś. W roku 1989 ludzie zachłysnęli się wolnością i z radosnym zapałem brali udział w rozbiorze Muru na czynniki pierwsze. Tego Muru – symbolu, Muru, który wyobrażał ową mityczną żelazną kurtynę.

Rozebrali ludkowie Mur, niektórzy sobie jego kawałki na pamiątkę zachowali. Śpiewał wszak bard Kaczmarski „A mury runą, runą, runą”. No i runęły. To był czas wspaniały i podniosły.

Po Murze poszły pomniki. Marszałek Koniew w Krakowie „złamał nogę spadł z pomnika”. Pospadało wiele kamiennych głów. W moim pięknym mieście na przykład poszedł pod młotek, a raczej pod coś bardziej jak na taki monument przystało większego „Pomnik Wdzięczności Armii Czerwonej” stojący dotąd dumnie na końcu Alei ( a jakże) Zwycięstwa. Nazwy Alei nie zmieniono, widać pomyślano, że zwycięstwo niejedno ma imię. Zburzono też mój ukochany pomnik Czynu Rewolucyjnego zwany przez wszystkich Rurami. Bo to były rury, wykonane w pobliskiej hucie, były projektem na konkurs pomnika powstańców śląskich. Ponieważ zajęły II miejsce, postanowiono upamiętnić nimi „Czyn Rewolucyjny” – śmierć 38 robotników, którzy zginęli w starciu z carskim zaborcą w hucie Katarzyna, podczas rewolucji 1905 roku. Miały grać, gdy wiatr w nie wpadnie. Albo wiatr nie chciał wpadać, albo rury oportunistki odmówiły współpracy. W każdym razie Rury stały się pośmiewiskiem, ale był to śmiech nie tyle z nich, co z ich pomysłodawców. Piękny ten pomnik nie był, ale wszyscy właściwie lubili Rury, były symbolem miasta, widniały na okładkach map miejskich. Były również symbolem kwintesencji socjalizmu. Wiecie, wielkie słowa, marne efekty. A tak poza tym, to pod Rurami umawiało się na randki i spotkania. Były tak charakterystyczne i tak wysokie, że trudno je byłoby pomylić z czymkolwiek innym lub ich nie zauważyć.

I bach, rozmontowano je, wywieziono i przetopiono zapewne. Może na nowe pomniki, nowych bohaterów odrodzonej Polski.

A można przecież było zmienić nazwę. Na przykład na Pomnik Czynu Kapitalistycznego. Miałoby to taki sam sens jak Pomnik Czynu Rewolucyjnego, bo nie wiem jak gwiżdżące rury mogły by być symbolem rewolucji? Chyba, że wygrywałyby hymn Związku Radzieckiego.

A przecież poszły pod młot zupełnie niewinnie, bo to czyn rewolucyjny 1905 roku, nie dotyczył rewolucji październikowej, którą skutecznie przez lata nam, obrzydzano każąc wielbić. Tak więc de facto nie było żadnego powodu, by pomnik ten rozwalać. Ale widać już wtedy pamięć o robotnikach, walczących o swoje prawa – nie była mile widziana.

Ale wiatr Historii wiał wtedy, na początku lat 90. ze zdwojoną mocą. Nie tylko rozwalano co się dało, ale tez i zmieniano nazwy ulic. Hurtem., bo mieliśmy ich trochę. Pod pędzel nowych idei i jutrzenki swobody poszedł, co całkowicie zrozumiałe – Bierut, bez specjalnego żalu pożegnano też ulice Czerwonego Zagłębia, Nowotki, Fornalskiej, nieszczęsnego Koniewa… Choć niektórzy byli zupełnie niewinni, jak 19 letni Iwan Kamyszew, nie Rosjanin nawet, lecz Ukrainiec, który zginął przy odbijaniu naszego miasta z niemieckich łap. Olbrzymie zmiany objęły całe miasto. Pewnie, że ludzie psioczyli, koszty związane ze zmianami pieczątek, adresów w dokumentach, zamieszanie i chaos były jednak przyjmowane z pewnym zrozumieniem. Upadła wszak komuna. Tak nasze miasto z nowymi, lepszymi patronami wkroczyło w nową, lepszą (?) przyszłość.

I oto minęło od tych wydarzeń 28 lat. Nieboszczka komuna od dawna w grobie leży, w każdym razie ta komuna peerelowska, ale oto nastała nam partia, która może dzięki swemu praktycznie jednowładztwu poczuła się jak w czasach młodości co starszych szeregowych posłów i zaczęła wprowadzać dziwnie znajome posunięcia. A to ustawę o zakazie zgromadzeń upichciła, a to o sądownictwie, a to w edukacji pogmerała, usuwając z książek postacie niewygodne… Delikatne to na razie posunięcia, bo media działają jak należy i prócz Dziennika, czy Trybuny Robotniczej są i inne. Radia Wolna Europa po nocach słuchać nie musimy. Wprawdzie w niektórych (państwowych) placówkach jest prikaz odgórny, by jedne gazetki, te prawilne eksponować, inne w miarę możliwości chować… ale to takie (jak na razie) lekkie muśnięcia w porównaniu z cenzorem z czerwoną pieczątką.

Zabrała się ta partia za wyplenienie z polskiej ziemi komuny. Ogłosiła de-ko-mu-ni-za- cję i wypowiedziała wojnę ocalałym niedobitkom pomników i ulic.

Znikają relikty dawnych czasów, pomniki, tablice, ulice, a nawet i czołgi T-34 stojące w charakterze atrakcji turystycznej mają kłopoty.

Nie ma już Placu Szewczyka, jest za to Plac Lecha i Marii Kaczyńskich. Nie ma już Ronda Gierka, jest Rondo Zagłębia Dąbrowskiego. Akurat w tej sprawie radni mojego miasta rozpisali konsultacje społeczne, Towarzysz Edward wygrał większością głosów, bo choć bezsprzeczny komunista, mieszkańcy cenią pamięć o nim, bo wiele zrobił dla rozwoju miasta swego rodzinnego. Niestety i o Placu Szewczyka w Katowicach i o rondzie Gierka – zadecydował wojewoda usilnie walczący z „czerwoną zarazą”.

Nec Hercules contra plures. Radni naszego miasta odwołali się do sądu w sprawie decyzji wojewody ślaskiego. I dziś właśnie wojewódzki sąd administracyjny w Gliwicach …nie wydał orzeczenia w tej sprawie, bo „chce znać okoliczności, które nie pozwoliły władzom miasta wykonać decyzji wojewody” (za Gazetą Wyborczą).

Taaak. Mieszkańcy nie chcą zmian, władze miasta zaskarżyły decyzję wojewody, Czekaja na wynik rozpatrzenia przez sąd, …a sąd się pyta dlaczego nie zmieniają nazwy. Może dlatego, że czekają na decyzję sądu w tej sprawie? To jakieś kuriozum. Nie pierwszy wojewoda i nie ostatni, który idzie z falą rządowych absurdalnych zmian. Widać perspektywa możliwości utraty stołka paraliżuje funkcjonowanie organu od stołka dość daleko ulokowanego.

Jako że poszły pod korektor nazwy ulic i pod młotek ocalałe z pogromu wolnościowego pomniki, wziąć się także chcą za pomnik Leona Kruczkowskiego stojący sobie od roku 1980 spokojnie w parku. 38 lat stał sobie dramaturg w spokoju, przeżył falę demontaży w roku 1990, darowano mu, bo choć komunista, ale świetnym wszak był pisarzem A teraz, gdy znów nam (?) nastała nowa lepsza i jedynie słuszna partia, chcą mu głowę ściąć, pozbawić postumentu i zasług. Wyciągają ciemne sprawki sprzed wielu lat, robią co mogą, by mieszkańcom go obrzydzić, ale my się nie dajemy, walczymy jak lwy o świetnego pisarza.

Więc pewnie „przyjdą nocą, kolbami w drzwi załomocą…”.

Żartuję sobie, ale tak naprawdę złość mnie bierze na te walkę z komuną trzydzieści niemal lat po jej upadku. Wszystko to mydlenie oczu, sama jedynie słuszna partia ma wśród swoich posłów komunistów, na czele z panem Piotrowiczem, prokuratorem stanu wojennego. Ekshumację chcą robić nie tylko ofiarom katastrofy lotniczej, ale i trupa PRL-u z grobu wyciągać.

Przyjechał ostatnio na jedną ze stacji w naszym regionie pociąg widmo. Tabor zardzewiały, brudny potwornie, wnętrza rodem z głębokiej komuny, ławki podobno nawet miał drewniane.. Dziwili się ludziska skąd to go kolejarze wyciągnęli, Koleje Śląskie tłumaczyły, że emeryt na zastępstwo za młodszych kolegów przytruchtał. A ja myślę, że to powstał ze złomowiska Historii Duch Przeszłych Czasów wywołany seansem spirytystycznym zwanym ustawą de-ko-mu-ni-za-cyj-ną. I straszyć począł.

Byle do wyborów.

… A w miejscu znanych wam już gigantycznych Rur wznosi się dzisiaj mały pomniczek o wdzięcznej nazwie „Wolność, Praca, Godność”. Godność? Wczasach kapitalizmu? Żart?

P.S. Słówko wyjaśnienia. Autorka doskonale wie, że ta nasza polska „komuna” nie była komuną, lecz ustrojem socjalistycznym, ale przyzwyczajenie autorki jest silniejsze od niej. Zatem używa wspomnianego słówka za co gorąco znających temat przeprasza.

• – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – 

Edit: Właśnie przeczytałam, że w Zamościu tablica upamiętniająca miejsce, gdzie urodziła się Róża Luksemburg, została na polecenie tamtejszego IPN skuta.

Dla przypomnienia. Róża Luksemburg  (1871-1919)– działaczka i ideolog polskiej i niemieckiej socjaldemokracji.

Przedstawicielka lewego, rewolucyjnego skrzydła II Międzynarodówki, ale krytyk Lenina i partii bolszewickiej. W sporze, jaki wybuchł w środowisku socjaldemokratów rosyjskich, stanęła po stronie mienszewików, którzy głosili potrzebę zachowania wolności demokratycznych w przyszłym państwie socjalistycznym. Opowiedziała się tym samym przeciwko grupie Lenina (bolszewikom), którzy byli zwolennikami dyktatury proletariatu.

Pisała:  „Nie ma prawdziwego socjalizmu bez demokracji, tak jak nie ma prawdziwej demokracji bez socjalizmu (…) Socjalizm ze względu na swoją naturę nie może zostać nikomu narzucony, wprowadzony rozkazem (…) Bez wyborów powszechnych, bez nieograniczonej wolności prasy i zrzeszania się, bez swobody wymiany poglądów zamiera życie w każdej publicznej instytucji, a aktywna pozostaje jedynie biurokracja”.

Adam Ciołkosz, polski niepodległościowy socjalista pisał o niej, „Jednego tylko komuniści na Kremlu nigdy Róży Luksemburg nie darują: oto tego, że była ona przeciwna budowaniu tzw. partii nowego typu, partii o aspiracjach totalnych, takiej właśnie jaka rządzi w Związku Sowieckim i w krajach „demokracji ludowej”.

…Aresztowana przez policję po udziale w powstaniu robotniczym w Berlinie. Przekazana żołnierzom prawicowego Freikorpusu wraz z Karlem Leibknechtem i zastrzelona.

Nie była postacią jednoznaczną, ale umieszczanie jej wśród osób /zwalczanych przez absurdalną ustawę/ ” symbolizujących komunizm lub inny ustrój totalitarny” jest jakimś niedouczeniem (?), a może zaślepieniem urzędników bądź co bądź Instytutu Pamięci Narodowej.

Ja proponowałabym, by zamiast burzenia pomników i skuwania tablic, umieścić adekwatną do obecnie panującego odgórnego prikazu tabliczkę informacyjną. Gdy przeminie PiS te najbardziej absurdalne będzie można odkręcić. I taniej i prościej i bez całego tego patetycznego, nadętego szumu wokół.

To też przecież część naszej historii, jaka by ona nie była.

Zapytacie co skłania mnie do wyciągnięcia tak absurdalnych wniosków?

Nie nie, w pytaniu tkwi błąd podstawowy. Te wnioski to nie absurd, lecz rzeczywistość. Nie wiem, czy dojdziemy do przysłowiowego octu na pustych półkach, mam nadzieję, że nie, choć gospodarka pędzi ku zagładzie i pędu tego wciąż nabiera. Żadne pincet tego nie poprawi, a tym bardziej kwota wolna od podatku, którą tak chętnie na Mikołajki panowie posłowie sobie podarowali. Z powodu ciężkiej pracy, rzecz jasna im się należało. (?)

Zatem ruszamy, ale aby ruszyć…

Stoi na stacji lokomotywa.

Już obecnie mamy w praktyce jedną rządząca partię, która, jako, że ma zdecydowaną większość w sejmie, może przegłosować co chce. I nomen, omen – to robi.

– Władza samorządowa nie należy jeszcze w całości do partii rządzącej, powiecie? Staje często gęsto na drodze „dobrych zmian” PiS-u. Tak? No to trzeba to koniecznie naprawić i chciwą partyjną łapką sięgnąć po władze samorządowe. Nie będzie bowiem Niemiec…, yyy… wróć – Polak, ale nieprawomyślny – pluł im w twarz.

No kochani, jeśli i na samorządach położą łapę, to mamy wypisz-wymaluj – praktycznie monoteizm partyjny. Chodzą słuchy, że przedterminowe wybory samorządowe już wiosną.

Wagony do niej podoczepiali.

Media Narodowe. Telewizja, radio, gazety. Ale głównie telewizja. Temat nienowy, bo właściwie od początku rządów jedynej najlepszej partii, mamy Wiadomości vel Dziennik Telewizyjny wzorcem nieustępujący czasom socjalizmu. Nie oglądam, bo oglądać się nie da, czasem jednak zerkam w ramach dziennikarskiej powinności. Jak jest wiemy, rozpisywać się nie będę, bo cytując przez inne „żet” popularną reklamę – „chce mi się rz”. Jest to medium potężne, trafiające wydaje mi się, szczególnie do starszego widza, przyzwyczajonego od dziesięcioleci do pory emisji programu informacyjnego o 19:30.

Pamiętam czasy socjalizmu lepiej niż bym chciała i powiem jedno – skojarzenie z Dziennikiem TV jest nieprzeparte. Ja wiem, że na krańcowo różnych ideologicznie stacjach ta sama „prawda” pokazywana jest całkowicie inaczej i jedyne co zrobić możemy, to ją wyśrodkować. Ale jednak skojarzenie do czasów PRL-u budzi we mnie większe TVPiS. Podobny potok pochwalnego prorządowo absurdu płynący z ekranu… tylko ustrój ponoć inny.

A w jednym krowy, a w drugim konie.

Reforma edukacji. Temat może nie jak rzeka, co jak cuchnący, przepraszam, ściek. Reforma ma oczywiście na celu poprawienie jakości edukacji. Zatem – „wygasza” gimnazja niszcząc tym samym kilkanaście lat pracy pedagogów. Gimnazja nie były pomysłem dobrym, ale kiedy już okrzepły i dzięki ciężkiej pracy nauczycieli zaczęły wydawać plony, przyszedł walec i wyrównuje, parafrazując słowa Wojciecha Młynarskiego.

Czemu tak naprawdę ma służyć reforma edukacji? Jak to czemu – zmianie władz szkolnych i zmianie programów. Po co? Obsadzenie dyrektorskich stołków swoimi ludźmi to posunięcie oczywiste i tłumaczyć jego motywów chyba nie trzeba. Zmiana programu nauczania i zmiana podręczników – tu wkraczamy w sferę hipotez. O ile na początku zarzuty, że zmiana ta ma na celu indoktrynację młodego pokolenia brzmieć mogła jak teoria spisku, to obecnie nabierać zaczyna powoli kształtów. I nie są to kształty ani ciekawe, ani ładne. To proszę państwa – kształty groźne.

Wypowiedź pana prezydenta popierająca reformę edukacji, w której m.in. mówi on głośno i wyraźnie, że: „Polska szkoła będzie uczyła prawdziwej polskiej historii, w której wiadomo, kto był zdrajcą, a kto był bohaterem”, daje do myślenia.

Aha, czyli do tej pory, w podręcznikach wydanych po 1989 roku nie było wiadomo, tak? Hmmm…

No właśnie chyba nie było wiadomo, a podręczniki według tej dobrej zmianie edukacji, kłamały. Bowiem w nowej podstawie programowej z kart podręczników historii zniknął Lech Wałęsa.

Cytuję za OKO.press:

„W klasie IV szkoły podstawowej pojawia się rozdział: „Postacie i wydarzenia o doniosłym znaczeniu dla kształtowania polskiej tożsamości kulturowej”.

Wśród 20 postaci o doniosłym znaczeniu znaleźli się m.in. (podajemy alfabetycznie) Dobrawa, Jadwiga, Władysław Jagiełło, Jan Paweł II, Mikołaj Kopernik, Augustyn Kordecki, Eugeniusz Kwiatkowski, Witold Pilecki, Maria Skłodowska-Curie, Romuald Traugutt, Józef Wybicki. „Solidarność” została wymieniona, ale bez nazwiska swego lidera.”

Ciekawe, prawda?

Nie wiem, jak będzie wyglądać program nauczania, ale wykasowanie nazwiska Lecha Wałęsy daje do myślenia. Daje również do myślenia bardzo tendencyjne pytanie i równie tendencyjna odpowiedź na pisanej niedawno maturze próbnej z Wiedzy o Społeczeństwie Sądząc po pytaniu jakie tam się znalazło, jest to matura próbna na nowych, lepszych edukacyjnie zasadach. Oto ono:

Pytanie nr 3 z matury próbnej Wiedzy o Społeczeństwie, zilustrowane fotografią mężczyzny pochylającego się troskliwie nad niemowlęciem w wózku brzmiało:

„Rozstrzygnij, czy zdjęcie ilustruje tradycyjny model rodziny. Swoje zdanie uzasadnij odwołując się do fotografii.”

Jaka jest poprawna (?) odpowiedź drodzy państwo? – Oto ona: „Nie, to nie jest rodzina tradycyjna”.

Przykładowe uzasadnienie, które podają autorzy tej perełki brzmi:

„Rodzina tradycyjna, inaczej patriarchalna, to rodzina, w której opieka nad dziećmi jest zadaniem kobiety. Natomiast mężczyzna zapewnia byt materialny i reprezentuje ją na zewnątrz”.

Kto mi nie wierzy, może sobie kliknąć TU i przeczytać.

Wracamy do ścisłego podziału na przypisane role. Takiego zdaje mi się chce Kościół, taki też wzorzec rodziny pokutował w czasach PRL-u. A rola kobiety według tego podziału? Garnki? Dzieci? No, a na pewno nie czarne demonstracje z parasolką w ręce. I tu chyba dochodzimy do meritum powodów które skłoniły ku takim próbom zmian postrzegania roli kobiety. To tylko jedno małe pytanie, ale może być jaskółką zmian, takim przebiśniegiem rosnącego cichutko pod skorupą lodowego cukru nowego światopoglądu, który wciskać się będzie młodemu, podatnemu na kształtowanie pokoleniu.

Do myślenia daje również nowa lista lektur szkolnych. Gwoli sprawiedliwości przyznać muszę, że znalazło się tam wiele dobrych, sprawdzonych książek, które znam doskonale, bowiem pani Zalewska pełnymi garściami czerpała tytuły z czasów… PRL-u. Nie mam nic przeciwko Bahdajowi, Nienackiemu, Szklarskiemu, a tym bardziej Sienkiewiczowi, choć zauważyć należy tendencję ciągot, jak w czasach socjalizmu, do lektur o zabarwieniu stricte patriotycznym.  Ale już wiersze pana Rymkiewicza, poety Dobrej Zmiany, autora takiej perełki jak „Krew” (…na białych rękawiczkach Tuska…), budzić muszą co najmniej niepokój. Kto ciekawy, może sobie ów utwór TU przeczytać.

Nagle gwizd, nagle świst.

Jedną z demokratycznych zdobyczy jest prawo do strajku i zgromadzeń. Mamy to święte prawo od czasów obalenia komuny. Mamy?

Ano właśnie już tak nie za bardzo mamy. Sejm przegłosował, pomimo sprzeciwu opozycji taki milusi, demokratyczny na wskroś pomysł i uchwalił ostatnio ustawę o zgromadzeniach publicznych. A co zakładała owa ustawa?

Krótko – manifestacja rządowa miała mieć pierwszeństwo przed obywatelską. Takie samo pierwszeństwo dotyczyć miało zgromadzeń kościelnych i związków wyznaniowych.

Prawo do wolności zgromadzeń, tak jak i prawo wolności słowa jest jednym z podstawowych konstytucyjnych praw obywatelskich? Prawda?

Oczywiście, ale podobno – jak dowiedzieliśmy się ze słów posła PiS Arkadiusza Czartoryskiego: „Projekt ma na celu poszerzenie swobód obywatelskich”.

O tej ustawie druzgocącą opinię wydał Sąd Najwyższy, Rzecznik Praw Obywatelskich zagroził wniesieniem sprawy do TK, skrytykowała ją również Helsińska Fundacja Praw Człowieka.

Może dlatego senat odrzucił część postulatów. Z ustawy zniknął budzący największe kontrowersje przepis dający bezwzględne pierwszeństwo zgromadzeń przedstawicielom władz oraz Kościołowi katolickiemu i związkom wyznaniowym.

Co zatem pozostało? Ustawa wprowadza możliwość otrzymania na 3 lata zgody na zgromadzenia cykliczne i równocześnie niemożność organizacji innego niż to zgromadzenia w odległości nie mniejszej niż sto metrów. Pytanie, czy od epicentrum manifestacji, czy jej krańca? Stawiała bym na to drugie.

Ustawa z narzuconymi przez senat poprawkami wróciła ponownie do sejmu i polka galopka rozpoczęła się na nowo.

Zastanawia mnie jedno. Czy zamiarem PiS-u naprawdę było wprowadzenie takich kontrowersyjnych zmian, blokujących de facto wszelkie zgromadzenia i ugiął się pod presją? Czy było to z góry zaplanowane posunięcie, mające wprowadzić punkt o zgromadzeniach cyklicznych, a cała reszta była mydleniem oczu ? Mówiąc najprościej -po prostu mamy teraz ucieszyć się z tego, że ustąpili i ręką machnąć na miesięcznice i to, że nie będą mogły odbywać się kontrmanifestacje przeciwników tego miłego zgromadzenia?  Nie wiem tego.  Czas pokaże, bo poprawiona ustawa nie została jeszcze ani przegłosowana ani tym bardziej wprowadzona.

Nasuwa się wprawdzie myśl, że jednak chcieli te kontrowersyjne zmiany wprowadzić przed 13-tym grudnia,  ustawa bowiem miała wejść w życie z dniem jej podpisania. A  STRAJK OBYWATELSKI już tuż tuż  13.12.2016.  Jeśli, to jednak nie zdążyli. (*)

Tak, czy tak, kochani – nie ma się czym martwić – wszystko jak zawsze dla dobra obywateli Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej… yyy to znaczy III RP.

Edit (*) Z ostatniej chwili: Przemówienie Jarosława Kaczyńskiego na wczorajszej miesięcznicy, dotyczącej protestujących przeciw niej, daje do myślenia. Za Gazetą Wyborczą kopiuję w całości:

Szanowni państwo, dzisiaj 80 miesięcznica, można powiedzieć,  jubileusz działalności dla pamięci, dla prawdy. Dzisiaj po raz pierwszy mamy taką bezpośrednią próbę zakłócenia naszych uroczystości. Ci, którzy jej dokonują mówią: działamy legalnie. Tak, w sensie formalnym. Ale zapytajmy czy legalne są cele, które sobie stawiają? Czy legalne jest odbieranie innym prawa do tego, by demonstrować, by się modlić. Czy legalna jest próba wyszarpania, zaniechania czynności procesowych, które są niezbędne w śledztwie smoleńskim. To wszystko jest nielegalne i trzeba to jasno powiedzieć. Ale to, co mówią ci ludzie to przykład czegoś szerszego, co jest charakterystyczne dla tego wszystkiego, co mówią nasi polityczni przeciwnicy. O co chodzi, że jedni mogą innym przeszkadzać w realizacji prawa do demonstracji. To nic innego, niż przyjęcie zasady, że kto silniejszy, ten lepszy. Ta zasada towarzyszyła całej trzeciej RP. Mówiono o liberalnej demokracji, a to był prymitywny darwinizm społeczny. My tę zasadę odrzucamy i będziemy odrzucać. W imię tego prowadzimy śledztwo i uczcimy pamięć tych, którzy zginęli. Wszystkich ofiar katastrofy smoleńskiej. Idziemy tą drogą. Zmienimy prawo tak, by każdy miał prawo do demonstracji i nie można ich było zakłócać. Możecie sobie państwo krzyczeć, co chcą ale to oszustwo. My reprezentujemy prawdę, demokrację i wolność. Polska jest dzięki nam krajem wolności, jednym z niewielu w Europie. Ci, którzy chcieliby przywrócić zasadę darwinizmu społecznego zaciekle z nami walczą w Polsce i w Europie. W Polsce jest wielki mechanizm kłamstwa, oszukiwania ludzi. Ale mimo niego zwyciężyliśmy, zwyciężamy i zwyciężymy!  (podkreślenia moje)

Interpretujcie to miłe przemówienie kochani państwo według własnych przemyśleń. Nic nas bowiem nie przekona, że.. jak to było? „..białe jest białe, a czarne jest czarne” ? Aż chciało by się rzec: Ave Caesar! Oby jednak nie: Veni, vidi, vici…

 …………………………………………………………….

Trochę przedłużyła mi się ta wycieczka, mam nadzieję, że dotrwaliście do końca. Obwiozłam państwa swoją lokomotywą po ustroju, który swoją strukturą przypominać zaczyna ten miniony, acz z dowieszonymi ozdóbkami w postaci takich person, nieznanych wtedy, jak Ojciec Dyrektor na przykład.  Ale, ale, skoro to wycieczka, to zanim państwo odepną pasy i włączą komórki, łącząc się tym samym z XXI wiekiem – na zakończenie zaśpiewamy sobie piosenkę. Kto chce, niech dołączy do zgodnego chórku zadowolonych z dobrych zmian Rodaków:

Tak to to, tak to to, tak to to!..

Jedziemy! A dokąd, a dokąd, na wprost

Po torze, po torze, po torze, przez most

Przez lasy, przez pola, przez miasto i wieś

By wszem dobrą zmianę przed sobą wciąż nieść

By wciskać bez mydła, czy chce kto, czy nie

Bo jak to tak, nie chcieć, oj, może być źle

Bo jak to to, tak to, tak nie chcieć i już

Podatków nie płacić i pincet na plus

Dobrobyt już kwitnie, i Polska mocarzem

Na czele narodu Jar Zbawca – pokaże

nam wszystkim i wtedy, tu rzeknę ci wprost

Gdy nie chcesz do partii to zwiewaj pod most!

I:

(tu sugeruję pianie na rzewną nutę)

W Polskę jedziemy panie, panowie, w Polskę jedziemy

Lecz gdy rozsądku skra błyśnie w głowie – to… wysiądziemy?

P.S. Wyżej wymieniona piosenka, acz zainspirowana twórczością obywateli Tuwima Juliana i Młynarskiego Wojciecha, jest mojego autorstwa. Zatem jako autorka zezwalam na odśpiewywanie jej na wszelkiego rodzaju zgromadzeniach i wiecach publicznych tudzież dożynkach, na dowolnie wybraną melodię Nieodpłatnie.

Miałam, w ramach zdrowego trybu życia, odstawić na bok politykę i zająć się czymś przyjemniejszym, ale nie wytrzymałam. No, nie wytrzymałam, by z obrazem świata przyszłości, jaki galopująca wyobraźnia wyprodukowała w mojej głowie, nie podzielić się z Wami… A wszystko przez to, że…

Do kin wszedł właśnie film produkcji PiS – „Smoleńsk”. Wiadomo o czym i wiadomo kto na niego chętnie (?) pójdzie. Filmu oceniać nie będę, bo aby ocenić uczciwie, należałoby film obejrzeć. A nie zamierzam, bo i pieniądze wydane na bilet spożytkować wolę ciekawiej, a i zdrowia szkoda. Jak bowiem znam siebie, zaraz zaczęłabym zgrzytać zębami i iskry z owych zębiszczy krzesać.
Ponieważ go nie widziałam to recenzji nie będzie.

Ale będą za to rozważania hipotetyczne oraz wizje natchnione minionym ustrojem.
Co do rozważań – zastanawia mnie na przykład, jak ministerstwo propag.. to znaczy kultury wyobraża sobie spełnienie marzenia zapełnionych sal kinowych, ponieważ w Polsce nie ma chyba aż tak wielu entuzjastów wybuchających parówek i sztucznej mgły. W każdym razie taką mam nadzieję. Gorszy sort, do którego radośnie się zaliczam wysuwa na forach i fejsbukach obawy, że w celu tych kin napełnienia odbędzie się gromadny spęd szkół na seanse smoleńskie. Zapewne poprzedzone Obowiązkowym Apelem. Ale wiecie, to nie jest taki zły pomysł. Wszak stosowano go już, za słusznie minionego ustroju i to z dobrym skutkiem. Wszelkie propagandowe bubloprodukcje made in ZSRR miały zapewnioną na 300 procent normy oglądalność. Sama w takich spędach jako poszkodowana kulturalnie uczestniczka brałam udział. Ergo zapewne system ten zda ponownie egzamin. Wprawdzie pani minister edukacji oświadczyła ostatnio, że dyrekcja żadnej ze szkół zmuszona odgórnie do kinowo-smoleńskich wycieczek nie zostanie, no skądże. Ale z drugiej – stwierdziła konieczność omawiania na lekcjach katastrofy smoleńskiej w ramach rozwoju ducha patriotyzmu oczywiście.
Mam zatem propozycję dla pani minister Zalewskiej. 

(I w tym momencie rozwijać się w mym umyśle poczęła owa wizja…)

Wyślijmy na film „Smoleńsk” starsze klasy szkoły podstawowej, gimnazja (póki ich nie „wygaszono”) i licea. Dla dzieci młodszych stwórzmy serial animowany, dla którego najlepszą porą emisji będzie dobranocka, czas przed Dziennikiem TVPiS. Wszak młode pokolenie wychowywać należy na prawdziwych Polaków, Prawych i Sprawiedliwych.

(Tu wizja zaczęła nabierać rozpędu, niesiona na falach entuzjazmu dobrych zmian….)

Usuńmy ze szkół języki zgniłych imperialistów, zastąpmy angielski i niemiecki lekcjami religii oraz historii na nowo sPiSanej. Materiały obowiązkowe do matury poszerzmy o film „Smoleńsk” i żywoty Lecha i Jarosława K. I powiewając sztandarami w kolorze nadziei, z Bogurodzicą na ustach i z ramionami wyciągniętymi wprzód w salucie pozdrowienia, poprowadźmy młodzież w nowe, lepsze jutro….

W tym momencie stwierdziłam, że wizja mnie przerosła i za grosz tego lepszego jutra wyobrazić sobie nie mogę. Może natchnienie powróci, wtedy się podzielić z Wami nie omieszkam. A może macie jakieś propozycje?

P.S. Nie natrząsam się z katastrofy ani z tragedii. Żadnej. W śmierci 96 osób nie widzę bowiem nic śmiesznego. Uważam natomiast, że robienie z tej tragedii farsy, fałszowanie jej, nazywanie zamachem i wciskanie tej papki na siłę wszędzie, jest oburzające. Oburzające jest również wykorzystywanie śmierci ludzi jako swoistej trampoliny w drodze na szczyt kariery politycznej. I temu właśnie w ironicznych słowach daję tutaj wyraz.

P.S. 2 Nadal nie mam komputera, nadal piszę palcem wskazującym pracowicie wystukując literki na komórce. Bardzo Was zatem proszę o wyrozumiałość.