Pozwoliłam sobie napisać taką małą nomen omen – par(r)afrazę – znanego wierszyka. ; )

KTO TY JESTEŚ?

Kto ty jesteś?
– Lech, Polonus

Jaki znak twój?
– Ksenofobus.

Gdzie ty mieszkasz?
– Między swemi

W jakim kraju?
– W POLSKIEJ ziemi.

Kogo kochasz?
– Honor! Boga!

A w co wierzysz?
– W Dekaloga!

…Co to znaczy?
– Zabić geja
bo nam Polskę
poniewiera!!!

Czego nie chcesz?
– Innych, obcych!

Czemu nie chcesz?
– ………….. yyy ………………………. 
…Won mi z Polski!!!

A tutaj wersja video-bloga, czyli vlog.  Zapraszam.  : )
Link do kanału YT  LENIWYM PIÓREM
…pozdrawiam zaglądających. 

PATRIOTYZM to stawianie dobra własnego kraju ponad interesy osobiste. To poczucie więzi emocjonalnej i społecznej z narodem. To wypełnianie podstawowych konstytucyjnych obowiązków obywatelskich. To obrona ojczyzny i wierność dla kraju, ale i dbałość o wspólne dobro także i o zdrowie innych obywateli, ekologia, przestrzeganie prawa, płacenie podatków…
Patriotyzm łączy się z szacunkiem dla innych narodów.

PATRIOTYZMEM natomiast nie jest: 
– strzelanie racami w okna
– palenie tęczowych (lub jakichkolwiek innych) flag
– demolowanie miasta
– podżeganie do przemocy wobec innych obywateli
– bicie ludzi, którzy nam się nie podobają, bo mają inny kolor skóry, narodowość, odmienną orientację, czy wyznanie…

Napisał mi się w związku z tym wierszyk. Ot, taki.

WIERSZYK O “PRAWDZIWYM POLAKU”
Przychodzi Polak do lekarza
Szczepienie?! Dystans?! Segregacja!!!
Wolność chcą zabrać! Upokarzać!
To spisek! Faszystowska nacja! 

Toczy się Polak na kebaba.
Na piersi orzeł, bo jest w modzie,
Polak z pradziada, bez Araba,
Żyda, czy Niemca w rodowodzie. 

Polak katolik, co w kościele
trzepie paciorek raz do roku,
ale po wódce, co niedzielę
pięścią zarządza w domu SPOKÓJ! 

Nie jest „tęczowym przebierańcem”
i dumny z tego jest szalenie.
On polonezem, polskim …tańcem?
Potwierdza polskie swe korzenie.

Polonez to? Nie Szopen może?
Nieważne, aby czysta była.
W obronie granic dopomoże
uchodźcy dziecko prać, czy Żyda.

On też gotowy bejsbol śmiało
ponieść za Polskę nie tęczową
i nie laicką, tylko białą,
za Katolicką! Narodową! 

“Pamięta” rok 44
ilością Kotwic polskość mierzy
ale nic nie wie, to nie żarty
za co na śmierć szli bohaterzy

Dlatego zamilcz głupcze.. banda
hailując – chamstwem, nie krwią broczy
mówi powstanka, pani Wanda
bandycie patrząc prosto w oczy. 

Pozdrawiam serdecznie.
…Jeśli jesteście dziś w Warszawie – uważajcie na siebie. I nie noście na szyi smyczek, czy łańcuszków, bo mogą posłużyć do duszenia Was.
Place budowy na szczęście ponoć zabezpieczone, kostka brukowa schowana. Tak jak i ławki, śmietniki, stojaki na rowery… i wszystko to co może „prowokować uczestników”.
Pięknego Dnia Niepodległości. : )


A tutaj wersja video-bloga, czyli vlog.  Zapraszam.  : )
Link do kanału YT  LENIWYM PIÓREM
…pozdrawiam zaglądających.

Reakcje które pojawiły się niemal natychmiast po dodaniu posta, czyli tzw. emotki przeraziły mnie. 5 roześmianych buziek i 6 serduszek. Bo to przecież super i śmieszne, że z tymi wstrętnymi Żydami, którzy niszczą naszą Ojczyznę zrobiono porządek. Nie wytrzymałam, i choć zazwyczaj nie używam w przestrzeni publicznej w postach i komentarzach słów obraźliwych, napomknęłam, zgodnie z prawdą, coś w stylu, że tylko idioci dają jako reakcję na taki post uśmiechnięte buźki i serduszka. 

No i zaczęła się dyskusja przypominająca grę z gołębiem w szachy. 

Reasumując – zostałam m.in. nazwana Żydówką (gdybym nią była, to żadne to dla mnie wyzwisko, dla osoby piszącej o wyjeździe do swoich w Izraelu zapewne tak ;)), hipiską (nie ten rocznik ;)), i „faszystką lewicy” (cokolwiek to znaczy)… ponieważ nie podobał mi się śmiech z ludzkiej tragedii. Ba, panowie patridioci nie pojmują, że śmianie się z Nocy Kryształowej, która przypominam nieuświadomionym była preludium Holokaustu, świadczy nie tylko o braku empatii, ale również o całkowitym braku zrozumienia łańcucha przyczynowo skutkowego, który jest podstawą do pojęcia dalszych wydarzeń historycznych …w tym w końcu i tego „44” który tak często lubią „pamiętać”.

Pisałam już tu kiedyś o tym, że wychowano mnie w patriotycznym duchu, pisałam o dziadkach walczących podczas Wielkiej Wojny, Wojny 20 roku, II wojny światowej. 

Ten Duch Patriotyczny skrzeczy teraz szyderczo siedząc wysoko na czubku biało czerwonej flagi i patrząc z niesmakiem na ten obecny pseudopatriotyzm, dla którego tylko z racji pochodzenia, koloru skóry, czy orientacji które są zupełnie niezależne od nas – jest się tym lepszym, tym szlachetnym i nieskazitelnym …lub najgorszą zarazą.

Historia zatacza koło chichocząc pod nosem. Tak mało trzeba, by jakiś ogół znowu uwierzył, że o tym kto ma prawo do życia, wolności, samostanowienia, a kto praw żadnych nie ma decydować mają jakieś zwyczajne różnice między nami. Które są i być powinny, bo całe szczęście  nie jesteśmy klonami, choć ponoć powstaliśmy z jednej gliny na obraz i podobieństwo.. I te różnice postrzegać można  jako różnorodność, ale i jako powód, pretekst do prześladowania. Jacyś nad i pod – ludzie, sort lepszy i gorszy, tęczowa zaraza i biała siła… 

Czy to jest patriotyzm? Wiara, że Polska Winkelriedem narodów, a wszyscy Polacy od stali szlachetniejsi? Czy o tym jakim jestem człowiekiem i czy mam prawo do tego by żyć decydować ma przypadek GDZIE się urodziłam, i czy z zupy genowej u zarania płodowego istnienia wyłowiłam te najlepsze, heh „prawidłowe” kawałki? 

Czy patriotyzmem jest maszerowanie z rasistowskimi, nienawistnymi hasłami na ustach? Odpalanie petard? Wrzaski, rzucane w policję kamienie i butelki? Czy dziesięciolatka w biało-czerwonym wianku na głowie, wykrzykująca groźby o wieszaniu ludzi, przy wtórze oklasków i śmiechu dorosłych jest wychowywana w duchu patriotyzmu? Przerażające jest, że dla wielu – owszem. 

Dla mnie obecnie, w czasach pokoju, patriotyzm to praca dla dobra kraju, płacenie podatków, dbałość o środowisko, pomoc najbardziej potrzebującym… 

I myślę, że moi przodkowie zgodziliby się ze mną. A Wy, co o tym myślicie? 

• P. S.  Niestety autorzy zarówno zdjęcia z Marszu Niepodległości jak i grafiki umieszczonych przeze mnie celem ilustracji posta są mi nieznani. Jeśli ktokolwiek wie kim są ich autorzy, proszę o podpowiedź – oznaczę. 

Ale, gdybyście nie wiedzieli, to według naszych „prawilnych” mediów:

– NIE był to marsz nacjonalistów, nazistów, czy faszystów, tylko patriotów kochających swój kraj.

– Kobiety stojące na drodze z transparentem „Faszyzm stop” NIE zostały zwyzywane i skopane.

– Kobieta, która na mszy narodowców rozwinęła transparent ze słowami Jana Pawła II „Rasizm to grzech, który stanowi wielką zniewagę Boga” NIE została wywleczona przez pobożnych, „chcących Boga” uczestników mszy.

– A jeden z policjantów, którzy siłą usuwali protestujących przeciw Marszowi Niepodległości Obywateli RP NIE wrzasnął do wleczonej w stronę „suki” wyrywającej się kobiety „siadaj ku*wo”.  Wczoraj na konferencji prasowej komendant główny policji mówił o tym, że takie słowa są niedopuszczalne i sprawa zostanie zbadana. Dziś jednak na policyjnym Twitterze widnieje, oświadczenie w którym czytamy, że „Wstępne czynności kontrolne nie wykazały nieprawidłowości w działaniach policjantów (…), „a „słowa, które padły, kierowane były nie do kobiety, a do mł. asp. Mateusza  >>siadaj Kulson<<” 

Z pewnością takich wydarzeń, które się NIE wydarzyły było dużo więcej.

I tak zapewne przeczytamy lub usłyszymy, że po raz kolejny opłaceni przez zgniło zachodnie srebrniki reakcjoniści próbowali zakłócić pokojowy marsz ludzi miłujących Polskę. Oj jak to znajomo, zbyt znajomo brzmi

Zważywszy na to, że i kobiety z Czarnego Protestu i spacerowicze ze świeczkami i jacykolwiek inni gromadzący się  i w tym duchu protestujący, ZAWSZE podobno są opłacani przez wrogich imperialistycznych/zachodnich/ reakcyjnych/żydowskich i masońskich/unijnych… ( niepotrzebne skreślić) wrogów, zupełnie jakby Polacy sami nie potrafili wyjść na ulice.  Takie myślenie stawiać powinno pod znakiem zapytania wszystkie nasze zrywy i powstania narodowe. Taka mała dawka ironicznego humoru w ten podły dzień.

Natomiast pan redaktor Piotr Stasiński, w programie „Loża prasowa” ośmielił się wypowiedzieć swoją opinię na temat wydarzeń podczas spokojnego ponoć Marszu Niepodległości. Wspomniał o hasłach neofaszystowskich, rasistowskich i po prostu wulgarnych, o skopaniu kobiet, oddaniu przez uczestników marszu moczu na ścianę muzeum Wojska Polskiego i zacytował niektóre z tych haseł i wyzwisk. Reakcja? Marszałek Senatu Stanisław Karczewski zapowiedział doniesienie do prokuratury „za wypowiadanie wulgarnych uwag”.

„Doniesienie” – kolejne, znajome, o niechlubnie  historycznym wydźwięku słówko.

Tak sobie myślę, że obecna władza wszystkich tych stojących z lewej strony barierek uważa za nie mających własnego rozumu (pardon) kulsonów.

EDIT: Z ostatniej chwili. Doszedł materiał, relacja kobiet stojących z banerem „Faszyzm stop”. Pod podanym linkiem jest też wideo z całego zajścia. O TU możecie przeczytać i obejrzeć.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – 

TU możecie się zapoznać z filmikiem o całkowitym braku reakcji maszerujących na stojące z transparentem kobiety. Choć gwoli sprawiedliwości należy przyznać, że nie wszyscy niereagowali

TU zarejestrowana została „kulsońska” reakcja policjanta.

TU możecie posłuchać wypowiedzi redaktora Stasińskiego.

Bardzo dziękuję stronie PATRIOTA MARIUSZ za udostępnienie mi grafiki do zilustrowania wpisu. Ze swej strony gorąco zachęcam do zerknięcia tam, niech was nie zwiedzie nazwa Świetne rysunki, z humorem komentujące aktualne wydarzenia w kraju. Ja jestem na niej stałym bywalcem

W tych gorących lipcowych dniach wychodziło „na spacer”, jak to pan Błaszczak określił, tysiące, dziesiątki, setki nawet tysięcy ludzi. W Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Wrocławiu… ale i w mniejszych miastach, a nawet małych miasteczkach protestowano przeciw projektom ustaw sądowniczych.

Wychowana zostałam w duchu patriotyzmu. Nie tego natrętnie w szkołach propagowanego socjalistycznego patriotyzmu, ale w duchu sienkiewiczowskich Skrzetuskich poświęcających prywatę dla Ojczyzny, Małych Rycerzy za tę Ojczyznę ginących na gruzach Kamieńca , mickiewiczowskich Konradów Wallenrodów.  W duchu powstańczym śląskich, listopadowych, styczniowych, warszawskich powstań… Siedząc na kolanach Dziadka słuchałam opowieści o bitwie pod Grunwaldem, o I wojnie światowej, zwanej wtedy Wielką Wojną w której jako młody harcerz brał udział i gdzie poznał moją Babcię w innym oddziale harcerskim służącą. Można powiedzieć, że miłość rozkwitła wśród strzałów i detonacji. Opowiadał też o wojnie 1920 roku, podczas której był ranny i o której w tamtych złych czasach mówił do mnie tylko szeptem. Przepełniała mnie duma, że jestem Polką, nic to, że pod zaborem sowieckim, bo mimo wszystko mieszkanką dzielnego małego kraju, który ugiąć się przed niewolą i zbrojnym najazdem nie chciał.

Trudno nie być patriotką w domu, gdzie z każdego kąta wyglądała historia i gdzie ożywała w opowieściach. Drugi mój Dziadek, oficer rezerwy zginął w Katyniu. Trzeci, przyszywany,, bo ojczym mojego Ojca, wywieziony na wschód miał więcej szczęścia. Przewożony od łagru do łagru, uwolniony dzięki układowi Sikorski – Majski, z wojskami Andersa przeszedł cały szlak bojowy. Z Londynu powrócił do kraju i po kilku latach ożenił się ze swoją owdowiałą Wielką Miłością lat młodzieńczych.

Wyssałam niejako ten patriotyzm z mlekiem matki, a już na pewno wchłaniałam z każdą łyżką owsianki niesioną do ust otwartych w podziwie dla bohaterów dziadkowych opowieści. Bo opowiadać Dziadek potrafił. O rycerzach spod kresowych stanic, o obrońcach naszych polskich granic.. A ponad nami wiał wiatr Historii przez wielkie H pisanej.

Dorosłam i choć młodzieńcze ideały ostygły schłodzone zimnym prysznicem sceptycyzmu i realizmu, gdzieś tam na dnie miłość, choć to brzmi patetycznie, do kraju w którym żyję, szacunek do symboli polskości, do godła, hymnu, flagi – pozostały.

Dlatego od jakiegoś czasu narastające w Polsce nastroje nacjonalistyczne, te pochody nienawiści tak zwanych „patriotów” napełniały mnie niesmakiem połączonym z niepokojem. A symbole i samo słowo „patriota” nabrało negatywnego wydźwięku. Łapałam się nawet na tym, że podświadomie budzić zaczęły moją niechęć nawet wtedy, gdy pojawiały się w zupełnie słusznym kontekście. Ba, doszło do tego, że z niechęcią, ja – osoba wychowana na dziełach Sienkiewicza, zareagowałam …na zacytowany przez kogoś, znany mi przecież fragment tekstu Trylogii. Źle ze mną, pomyślałam wtedy. Nacjonalizm podnoszący łeb w moim kraju skrzywił mi osobowość.

A jednak nie. Kiedy tak spacerowałam ze świeczką i w raz z innymi śpiewałam stojąc na baczność Mazurka Dąbrowskiego, kiedy widziałam barwy narodowe widniejące na powiewających flagach uczestników… znowu poczułam wzruszenie a nie niesmak i znowu poczułam się patriotką. Tak dużo zależy od kontekstu, od tego KTO mówi o miłości do kraju, KTO trzyma flagę, KTO na bluzie ma Orła Białego… Niby oczywiste, może naiwne, ale to moje własne odczucia.

– – – – – – – – — – – – – – – – — – – – – – – – — – – – – – – – — – – – – – – – –

Z  przedostatniej ostatniej chwili. Rocznica Powstania Warszawskiego „uczczona” została przez demonstrację ONR… I nic więcej już o tym teraz nie napiszę. Leniwe Pióro skamieniało z nadmiaru absurdu.

P.S. Dziękuję wszystkim za życzenia powrotu do zdrowia. Wracam zatem sobie, acz powoli, spacerkiem, noga za nogą.

– – – – – – – – — – – – – – – – — – – – – – – – — – – – – – – – — – – – – – – – –

Kocia rodzinka szuka domu. Może Ty właśnie chciał(a)byś je przygarnąć? Kochasz koty? Chcesz pomóc?

To szybciutko kliknij TUTAJ po więcej informacji.