•  –  –  –  –  –   –  –  –  –  –   –  –  –  –  –   –  –  –  –  –   –  –  –  –  –   –  –  –  –  –  

Przechodząc do meritum:

Woda sodowa, która bąbelkami uderzyła do głów, czy też pazerność?

Podziało się, oj podziało.

Zatrzęsła się w dniach ostatnich ziemia pod feministycznymi stopami.

I nie chodzi tym razem o zakazy i nakazy odgórnie narzucane.

Chodzi o coś gorszego, bo uderzenie trafiło w samo serce ruchu społecznego, który okazał się nagle nie być ruchem społecznym. Tym boleśniejszy to cios, że zadany ręką siostrzaną.

Oto od dwóch lat istniejąca inicjatywa społeczna Dziewuchy Dziewuchom, która powstała, gdy po raz pierwszy za rządów PiS zagrożone zostały prawa kobiet – nie jest już inicjatywą, lecz zastrzeżoną w urzędzie patentowym marką. Zastrzegła ją Agata Majewska vel Maciejewska, jedna z działaczek inicjatywy Dziewuchy Dziewuchom, wraz z trzema jeszcze osobami, twierdząc, że ponieważ nazwę tę wymyśliła i przez dwa lata pracowała (?) na rzecz tej „marki” – nazwa jest jej własnością.  Zatem należy się jej jak psu zupa.

Zapomniała pani Agata, że nie sama tę „markę” budowała. Robiło to tysiące kobiet angażując się w walkę o swoje prawa, organizując kolejne protesty i w nich uczestnicząc, załatwiając miliony spraw z nimi związanych, komentując w internecie, rozsyłając tysiące, setki tysięcy informacji, udostępniając, nagłaśniając… Strona facebookowa Dziewuchy Dziewuchom skupiała ponad sto tysięcy  z nas. Pod jej wpływem powstały regionalne grupy  zakładane przez lokalne społeczności feministyczne.

I nagle te same osoby, które w wypowiedziach używały określeń że to „ruch całkowicie oddolny” i zachęcały: „Zapisujcie się do grup regionalnych, albo same twórzcie takie. Tylko dzięki energii i pomysłom takich grup istniejemy. Tylko dzięki nim tworzymy ogólnopolską, a nawet międzynarodową sieć Dziewuch” – twierdzą nagle, że to budowana  przez dwa lata przez Agatę Majewską marka?? 

/Cytowane przeze mnie słowa znaleźć można w postach archiwalnych grupy Dziewuchy Dziewuchom obecnie ®./

Sprawa opatentowania „marki” ujrzała światło dzienne, gdy lokalne grupy zaczęły otrzymywać powiadomienia, że muszą zmienić nazwę, pod groźbą likwidacji, ponieważ obecna już do nich nie należy i używają jej bezprawnie. Kilka grup zostało faktycznie skasowanych, zatem większość nie chcąc utracić cennych danych poddała się reżimowi stosując prosty zabieg wykreślenia z nazewnictwa słowa „dziewuchom”.

Trzeba przyznać, że kobiety zorganizowały  się w obliczu kataklizmu błyskawicznie. Powstała też nowa grupa o nazwie Dziewuchy Polskie, po to, by przyjąć pod swe skrzydła rozbitków dryfujących wśród wzburzonych fejsbukowych fal, po zderzeniu z górą lodową o wdzięcznej nazwie „znak towarowy zastrzeżony”. Rzecz jasna nikt nikogo z DD ® nie wyrzucał, jednak wiele kobiet zniesmaczonych opuściło grupę, lub po prostu dołączyło również do nowej, cały czas mając nadzieję, że „wszystko się przecież wyjaśni – prawda?”.

Wątpliwego rodzaju smaczku sprawie dodaje fakt, że Agata Majewska jest ściśle związana ze znaną firmą odzieżową Nenukko, a z wpisu w Urzędzie Patentowym wynika, iż rejestracja obejmuje nie tylko prawo do używania nazwy na plakatach, afiszach i ulotkach, ale również m.in. torbach, czapkach, kurtkach, filiżankach i kubkach. Wniosek nasuwa się sam, choć udowodnić go, jak na razie nie ma jak. Wszak „pecunia non olet” (dosł. pieniądz nie śmierdzi) powiedział podobno cesarz rzymski Wespazjan nakładając podatek na zysk z toalet publicznych.

Co dalej? Sprawą zajęła się już firma prawnicza, choć, czy uda się nazwę odzyskać, czas pokaże.

Można powiedzieć, że to Dziewuchy Dziewuchom – zgotowały ten los.

Na koniec pozostaje mi już tylko zadać pytanie, szkoda, że retoryczne.                              

Pani Agato Majewska– czym byłaby ta pani „marka” bez wszystkich  dziewuch uczestniczących w dyskusjach, protestach, akcjach…  

Owa „marka”, którą ta pani tak „budowała”, to dwa lata ciężkiej pracy, zaangażowania, internetowego i realnego tysięcy kobiet. Bez nas nie byłoby „marki”, nie byłoby niczego prócz pani która (fakt) nazwę wymyśliła i jej kilku koleżanek. Protesty nie robią się same, akcje nie robią się same. Transparenty, artykuły do manifówek, piosenki, hasła, załatwianie miliona spraw przed każdą najmniejszą akcją, udostępnianie, komentowanie, rozsyłanie…. to nie robiło się samo A wszystkie te dyskusje w grupie? Wzajemna pomoc i informacja? Nie tylko w obliczu zagrożenia, ale po prostu, bo przecież wciąż są jakieś problemy, ktosia potrzebuje namiarów na dobrego ginekologa, inna pomocy prawnej, czy załatwienia recepty.

Czy Dziewuchy Dziewuchom byłyby znane, gdyby nie wszystkie dziewuchy?

Powiem pani – bez nas byłaby ta grupa, inicjatywa o której sama pani pisała „oddolna” -niczym. Miałaby pani nazwę i nic więcej. Takie Zero ®, które ewentualnie mogłaby pani umieścić na kubku lub koszulce. Tylko kto by ten produkt kupił?

Na koniec zacytuję, choć niestety nie mogę sobie przypomnieć nazwiska autorki artykułu i tego pięknego zdanka, z góry przepraszając za adekwatny do sytuacji wulgaryzm:

„Czuję się jakby mi ktoś nasr..ł w parasolkę”

Ja też.