2022 przyniósł nam szereg zmian, ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji za naszą wschodnią granicą. Wojna w Ukrainie reaktywowała obawy o nasze własne bezpieczeństwo. Wylało się też całe morze empatii i aktywistycznej pomocy ale również, jak to bywa, sporo nienawiści wobec tych, którzy uciekli przed wojną. 

Ta wojna, sama w sobie straszna, spowodowała także, że opinia publiczna spuściła zasłonę zapomnienia na sytuację uchodźców z polsko-białoruskiej granicy. Oni tam nadal są i – cokolwiek by nam ten rząd i jego poplecznicy nie mówił – nie są niczemu winni. To ludzie, którzy znaleźli się w złym miejscu o złym czasie. Ci, którym udało się przedostać na polską stronę – koczują w strasznych warunkach w lasach. Jeśli zostaną złapani przez bohaterską Straż Graniczną, to albo poddawani są tak zwanym pushbackom, czyli są brutalnie wypychani za druty na Białoruś, albo osadzani w zamkniętych ośrodkach detencyjnych, które niczym nie różnią się od więzień.  No może tym, że siedzą tam ludzie, którzy tak naprawdę niczego złego nie zrobili, choć może i złamali prawo. Ośrodek zamknięty oznacza, że nie można z niego wyjść. Nawet na chwilę. Oznacza, że nie można, gdy jest się chorym, pójść do lekarza, a gdy po długim oczekiwaniu i kilkukrotnych interwencjach z zewnątrz przez ludzi dobrej woli wywalczy się taką wizytę, to człowiek jest tam transportowany niczym niebezpieczny przestępca – w kajdankach; nie zdejmą mu tych kajdanek nawet na fotelu dentystycznym. W takich ośrodkach-więzieniach nie można mieć telefonu z aparatem fotograficznym. (Ostatnio w Przemyślu na przykład, nawet takie im pozabierali). Czemu? No może po to, by rzeczywistość nie stanęła w kontrze do lukrowanych  obrazków z tych miejsc przedstawianych przez Straż Graniczną. 

Wiecie jak to jest siedzieć de facto w więzieniu, bez wyroku, bez oznaczonego terminu wyjścia, na rozkaz jeść co dadzą, na rozkaz spać, znosić szykany nie mogąc się im przeciwstawić.. A wszystko to ze świadomością, że to tak za nic.. Ja nie wiem, ale wystarczająco dużo we mnie empatii, by to poczuć. 

W takim więzieniu.. a, przepraszam – zamkniętym ośrodku detencyjnym – od ponad półtora roku siedzi Mohammed, 26-letni Irakijczyk. Co kilka miesięcy przedłuża mu się ten pobyt o kolejne kilka miesięcy.. co kilka miesięcy rośnie nadzieja na wyjście i znowu gaśnie.
Mohammed to spokojny, miły chłopak, który uciekł z kraju, gdzie groziła mu śmierć i znalazł się w złym miejscu o złym czasie.
Ten długi pobyt w zamknięciu, wznoszące się i opadające w czarną przepaść fale nadziei na wolność – przyczyniły się do tego że załamał się psychicznie. 

Pomimo apeli, przedstawiania jego sytuacji zdrowotnej potwierdzonej opiniami lekarzy (bezsenność, depresja, nerwica…) i pomimo tego, że po wyjściu na wolność czeka na niego mieszkanie i praca, o co wystarała się  jego pełnomocniczka, Mariola Piętak, komendant Straży Granicznej pozostawał głuchy na wszelkie argumenty. Dlatego Mohammed po kolejnym odrzuceniu wniosku o uwolnienie rozpoczął głodówkę. Do końca. Postawił wszystko na jedną kartę – jak sam mówi – WOLNOŚĆ ALBO ŚMIERĆ. 

Mimo apeli i interwencji wielu aktywistów, nagłaśniania sytuacji zdesperowanego człowieka, komendant Straży Granicznej nie reaguje. Chyba jedyne, co udało się uzyskać, to wizytę lekarską, pierwszą po wielu dniach głodówki!

Wczoraj (w 20 dniu głodówki!) Mohammed został zabrany do izolatki. Czy po to, by tam w samotności był karmiony siłą, a może, by w samotności odszedł..?

Trwa walka o Mohammeda. Mariola Piętak, jego pełnomocniczka, ją rozpoczęła; obecnie dzięki niej zaangażowane jest już wiele osób, aktywistów i ludzi kultury. Także tych naprawdę znanych. Pomaga, nagłaśnia i udostępnia info Grupa Granica, Janka Ochojska, Agnieszka Holland, Mirosław Neinert… Udostępniła wołanie o pomoc Krystyna Janda, ukazały się artykuły w Gazecie Wyborczej.. W sprawie Mohammeda pisała też posłanka Monika Rosa i naprawdę wielu, wielu innych znanych i nieznanych, których tu wymienić nie jestem w stanie. Mariola jest też w kontakcie z Rzecznikiem Praw Obywatelskich.

Drodzy czytelnicy tego bloga. Co MY możemy zrobić?
Pisać o Nim. Nagłaśniać, udostępniać gdzie się da. 
Bo tylko wtedy, gdy opinia publiczna o nim nie zapomni – ma szansę. Bo gdy zapomni…

A przede wszystkim, najważniejsze – pisać maile do komendanta Straży Granicznej – prośby o uwolnienie Mohammeda. Presja ma sens.

Poniżej e-mail i przykładowy tekst.

komendant.biosg@strazgraniczna.pl

Do Komendanta Bieszczadzkiego Oddziału Straży Granicznej,
Generała Brygady SG Andrzeja Popko

Szanowny panie Komendancie,

Interesując się losami zatrzymanych przez Straż Graniczną uchodźców, którzy zostali – w oczekiwaniu na sprawdzenie ich statusu – umieszczeni w Zamkniętych Ośrodkach dla Cudzoziemców, zwracam uwagę na pochodzącego z Iraku a osadzonego w Ośrodku w Przemyślu pana Mohammeda Al Zirjawi – ID 219.

Ten młody człowiek od 17 miesięcy trzymany jest w kolejnych ośrodkach, najpierw w oczekiwaniu na rozpatrzenie swej prośby o ochronę w Polsce, obecnie bez znanego powodu.
Jak pan zapewne wie, tego typu ośrodki do złudzenia przypominają więzienia, a czasem są od nich bardziej opresyjne. I to mimo, że osadzeni nie są przestępcami, ale osobami, które przechodząc nielegalnie przez polską granicę popełniły wykroczenie.
Wspomniany młody mężczyzna jest skrajnie zdesperowany, prowadzi strajk głodowy i jest gotów prowadzić go do końca. Bardzo źle znosi zamknięcie, cierpi na depresję, stany lękowe, ma myśli samobójcze – po prostu nie może dłużej znieść pozbawiania go podstawowych wolności i praw. Boję się, że przedłużanie tego stanu może doprowadzić nawet do jego śmierci.
Poza ośrodkiem czeka na niego mieszkanie, możliwość pracy i życzliwi mu ludzie.

Wiem, że pan Komendant jest władny mu pomóc.
Będę niezmiernie zobowiązany/a, jeśli użyje pan swych wpływów by doprowadzić do uwolnienia Mohammeda i pozwolenia, by mógł oczekiwać na decyzję władz azylowych poza zamkniętym ośrodkiem.
Zlekceważenie jego stanu może mieć naprawdę dramatyczne konsekwencje.

Dziękuję za poważne potraktowanie mojej prośby.

Z wyrazami szacunku,
podpis ……………

Jestem w stałym kontakcie z Mariolą Piętak. Gdybyście mieli jakieś sugestie do kogo można by się jeszcze zwrócić w tej sprawie, dajcie znać w komentarzach, piszcie do mnie na maila lub wiadomości prywatnej na moim fanpage na fb.  Przekażę. I raz jeszcze bardzo proszę – nagłaśniajcie sprawę i piszcie do komendanta SG.

Nt. piszą, mówią m.in.:

Gazeta Wyborcza Rzeszów   24.12.22

Gazeta Wyborcza Białystok    25.12.22

Apel Agnieszki Holland   30.12.22

Apel Janiny Ochojskiej     2.01.23

EDIT. Dostaliśmy informację, że po przeniesieniu do izolatki Mohammed zakończył strajk głodowy. Oczywiście to dobrze, z uwagi na Jego zdrowie. Powodów możemy się jednak jedynie domyślać, nikt nie rejestruje tego, co dzieje się w ośrodkach zamkniętych..
Bo Mohammed nie został zwolniony. I nie wiemy kiedy/czy będzie. Komendanta Straży Granicznej nie obchodzi zdrowie i życie tych ludzi, nie obchodzą go maile, i błagalne apele..

Widzę, że czytacie, choć nikt nie komentuje. Zatem – jeśli czegoś więcej się dowiem – napiszę tu, pod tym postem.

Edit 2: Dla tych, którzy śledzą losy Mohammeda. Info (z 11.01.23) za Grupa Granica: 

9 stycznia o godzinie 2.30 w nocy Mohammed został zabrany ze wszystkimi rzeczami z ośrodka przez Straż Graniczną. Nie otrzymał żadnych informacji, dokąd go zabierają. Odebrano mu też telefon, uniemożliwiając kontakt z pełnomocnikami. W tej sprawie interweniowali pełnomocnik i pełnomocniczka Mohammeda, a także biuro Rzecznika Praw Obywatelskich. Im także nie udzielono żadnych informacji. Jak ustalono potem, Mohammed został poddany próbie deportacji do Iraku. Na szczęście nie udało się go tam odesłać, został odnaleziony przez aktywistów i aktywistki w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców w Białymstoku. Obecnie jest względnie bezpieczny, ale też bardzo osłabiony i pozbawiony wszelkich środków, które odebrała mu Straż Graniczna. Z informacji przekazanych nam przez pełnomocniczkę wynika, że prawdopodobnie niedługo podjęta zostanie kolejna próba deportacji.

Nigdy nie przestanie nas przerażać sposób, w jaki są w Polsce traktowane osoby uchodźcze uciekające przed traumami i prześladowaniami. Szukając bezpieczeństwa, są więzione przez kilka miesięcy; niezależnie od stanu zdrowia, w tym zdrowia psychicznego. Łamane są ich podstawowe prawa – do wolności, do ochrony zdrowia, do reprezentacji prawnej.

Podjęta w środku nocy próba deportacji Mohammeda pokazuje dobitnie nietransparentny i nielegalny sposób działania polskich służb oraz przedmiotowe traktowanie migrantów i migrantek. Mundurowi robią też wszystko, aby ograniczyć sprawczość osób uchodźczych, co widać po sytuacji, w której Mohammed został okłamany i zmanipulowany, aby tylko zakończył strajk głodowy.

Nieustannie apelujemy do służb o zaprzestanie obecnych praktyk i humanitarne traktowanie osób przekraczających granicę – w oparciu o procedury przewidziane prawem.”

Niewątpliwie tak jest. No tak, to ja się temu oburzeniu wcale a wcale nie dziwię. Oczywiście że to skandal, zatem proponuję dalsze, szeroko zakrojone działania. Na poc_ątek:
Radio _et należy potępić _ całą surowością, skłonić do zmiany nazwy. Ba,  uważam, że ta podejr_ana literka może być rosyjskim s_.piegiem, _atem należy _akońc_yć _ nią współpracę i nie tylko kategoryc_nie wyma_ać ją _ alfabetu ję_yka polskiego,  ale także ws_ystkie na_wiska _awierajace ten podejr_any rosyjski _yg_ak natychmiast _likwidować błyskawic_nym ro_ka_em prokuratora generalnego, pana ………  ……… Oj… 
Oops.. I tak doszliśmy do ściany. Na szczęście _arówno pre_ydent, jak i _remier nazwiska mają s_piegowską literą nieskażone. Gors_a sytuacja jest już _ panem pre..esem ds. Be..piec..eństwa Narodowego. 

Porzućmy jednak na razie cenzurę złowrogiej literki, w każdym razie do czasu podpisania stosownego ukazu przez nowego prokuratora generalnego. Wróćmy do uchodźców.

Od wybuchu wojny w Ukrainie sprawa uchodźstwa na wielką skalę stała się w Polsce rzeczywistością. 

Nie „Polska” jak wciska wszystkim nasz kochany rząd, tylko Polacy – NGO-sy, samorządy, wolontariusze błyskawicznie ruszyli z akcjami pomocowymi na gigantyczną skalę. I to jest wspaniałe. Jednak po pierwszej fali pomocowego entuzjazmu, mąciwody, trolle wszelkiej maści i osoby cierpiące na roszczeniowizm, daizm i pospolity egoizm, które początkowo milczały, ruszyły do ataku..

“Kino? Za DARMO? a POLSKIE dzieci kiedy będą mieć darmowy seans?

-Rower dla dziecka? A POLSKIE dzieci? One też chcą mieć rowery!

DARMOWE kursy języka polskiego? A nie łaska języka się nauczyć, jak się jest gościem w obcym kraju?

/Nawiasem mówiąc ciekawe, jakim językiem operują piszące to osoby na wycieczkach zagranicznych…/

DARMOWY przejazd komunikacją? Aah zgroza.

I tak dalej i tym podobnie.

Posty z prośbami o pomoc w znalezieniu mieszkania, pracy okraszone są licznymi  niewybrednymi komentarzami i warczącymi buźkami emotek.

Piszący to wprawdzie najczęściej sami pracy żadnej nie szukają, ale to wszak skandal, żeby innym w tym pomagać, a im nie. 

Ba, ponieważ ostatnio na fb wiele firm ogłasza nabór Ukraińców do pracy, i to wyobraźcie sobie – po UKRAIŃSKU piszą, jakby POLSKICH liter nie znali – można sobie wyobrazić co dzieje się pod takimi postami.. Powiewające polskie flagi, biało czerwone serduszka i słowa podkreślające dobitnie, że TU JEST POLSKA, to tylko czubeczek biało czerwonej (a jakże) góry lodowej hejtu, pogardy i trollingu. Co ciekawe, komentarze pod postami szpitali o poszukiwaniu ukraińskich pielęgniarek i lekarzy wyglądają podobnie. Bo jak wszyscy powszechnie wiemy, polscy lekarzem polskie pielęgniarki pchają się drzwiami i oknami, system opieki zdrowotnej nie cierpi na braki kadrowe, a z długością terminów  przyjęć do lekarzy specjalistów nie ma żadnego problemu. Prawda? Co ciekawe, te same osoby hejtujące pod takimi postami, wykrzykują pretensje o niedostępności służby zdrowia dla szarego obywatela płacącego przecież składki i … żadnego dysonansu w swoich wypowiedziach nie widzą.

Wiadomo, a w każdym razie wiedzą to wszyscy obrońcy polskości, że ludzie uciekli z Ukrainy nie przed wojną, nie przed nalotami, nie przed śmiercią, tylko po to, żeby za darmo tramwajem pojeździć, do kina pójść.. dla soczku, czy przytulanki, które to notabene piszący takie nienawistne słowa najchętniej wyrwałby pazurami z rąk wolontariusza wręczającego go dziecku, któremu rozsypał się świat.

W Ukrainie matki zapisują kontakty rodzinne na ciałach swoich dzieci na wypadek, gdyby zginęły, a dziecko przeżyło. A wy zazdrościcie darmowych tramwajów? W łyżce wody utopilibyście ludzi, którzy uciekli przed koszmarami Buczy, Irpienia, Hostomla? Chciwość i zazdrość przesłania wam oczy, przyćmiewa umysły.

Egoiści nie widzący nic poza czubkiem własnego nosa podkręcani przez rosyjskie trolle i przeróżne Krużganki Oświaty, które wywrzaskują koronne argumenty, że  WOŁYŃ i że POLSKA TYLKO DLA POLAKÓW.

I wyłazi, wypełza z zapyziałych zakamarków narodowej ksenofobii słówko “przesiedleniec”, próbując wypchnąć z polskiej retoryki “uchodźcę”. “Przesiedleniec” nosi wszak znamiona czegoś groźnego. “Uchodźca ucieka przed wojną, godny jest zatem współczucia, przesiedleniec zasiedla NASZE tereny, zabiera NASZą pracę, NASZE rowerki, zabawki, soczki, NASZE POLSKIE miejsca w sercach innych POLAKÓW… Jest intruzem przed którym należy mieć się na baczności. 

Ciekawa sprawa ta retoryka. Słowo kształtuje wszak świadomość. Jeśli uchodźcę nazwiemy przesiedleńcem lub migrantem, to nie jest już godnym współczucia i pomocy człowiekiem, tylko intruzem. Tak postąpiono z uchodźcami z białoruskiej granicy. Tyle że nie zrobili tego głupcy, trolle internetowi, czy narodowe krużganki, a rząd polski. Z osób zamkniętych w pułapce między granicami uczyniono groźnych nachodźców. Zdesperowani ludzie wypychani są na stronę białoruską. Są wśród nich kobiety i dzieci, są ludzie chorzy, niepełnosprawni Niedawno wypchnięto kobietę w zaawansowanej ciąży, gromadkę maluchów, w tym niemowlę. Pas przygraniczny od zeszłego roku jest strefą zamkniętą, przebywanie tam jest nielegalne także dla Polaków. Bo jeszcze ktoś zauważyłby ludzi potrzebujących pomocy, jeszcze ktoś znalazłby kolejne zwłoki. Im mniej tam wścibskich oczu, tym mniej prawdziwych, nierzadko wstrząsających relacji. Te, które przekazują nieliczni wolontariusze, którym udało się do strefy przedostać, by choć na miejscu pomóc, dostarczyć leki, śpiwory, jedzenie.. nie są wiarygodne dla zamkniętych na straszną rzeczywistość, zindoktrynowanych przez rządowe media ludzi. Zresztą, bez tej wiedzy śpi się lepiej w ciepłych łóżkach, prawda?. Strefa jest zamknięta zatem tematu nie ma. I ludzie – nie uchodźcy, tylko przecież imigranci – mogą sobie spokojnie umierać w przygranicznych lasach.
Bo są w Polsce uchodźcy mimo wszystko „lepsi”, którym się zazdrości i wylewa wiadra pomyj, ale którym przynajmniej system każe pomagać oraz ci „gorsi”, których rządowym przyzwoleniem skazuje się na śmierć 

Ci, którym się udało, osadzeni zostają w ośrodkach zamkniętych. 
Trafiają tylko w tym, co mają na sobie i w czym przez długie tygodnie (a czasem nawet miesiące) błąkali się przy białoruskiej granicy, wielokrotnie wyrzucani przez naszych strażników i torturowani przez białoruskich, w większości chorzy lub ranni.
Brak im wielu podstawowych rzeczy. Ubrań, butów, jedzenia, a opieka medyczna ogranicza się do podawania chorym leków przeciwbólowych.
Przebywający w takich miejscach, ogrodzonych drutem kolczastym, osoby nie mogą sobie tak po prostu wyjść na zakupy po potrzebne im artykuły. Dlatego wiele wolontariuszy, w tym i moja przyjaciółka Mariola, pomaga im wysyłając paczki z niezbędnymi rzeczami. Jak mówi Mariolka, przynajmniej im może pomóc, tym, którym się udało, “udało się”, bo choć warunki w jakich przebywają pozostawiają wiele do życzenia, ale nie wegetują już w strasznych warunkach w lesie..

Mariola wraz ze swoją niepełnosprawną córką Marysią robią paczki. Potrzeby są ogromne, a skromne fundusze już dawno się skończyły. Dlatego założyły zrzutkę “Dla uchodźców z bagiennej granicy”.
Ktoś im musi pomóc – mówi Mariola. Choć to tak niewiele, co mogę zrobić…

KLIK do zrzutki Mariolki i Marysi
Niech nie zwiedzie Was widniejąca tam kwota. Te pieniądze zostały już rozdysponowane na potrzeby uchodźców, a prośby o pomoc płyną nadal..

A tutaj wersja video-bloga, czyli vlog.  Zapraszam.  : )
Link do kanału YT  LENIWYM PIÓREM
…pozdrawiam zaglądających.