Dziś o ustawie antyalkoholowej słów kilka, a raczej o tym, jak reagują na nią tak zwani „wolnościowcy”. W szczególności zaś pan Mentzen.

Pan Mentzen wykrzykuje coraz bardziej absurdalne pretensje (to już chyba jego siódmy post na ten temat), bo sejm przygniatającą większością 400 posłów przegłosował ustawę antyalkoholową. O dziwo, poparł ją nawet PiS.
Ustawa zakłada nie tylko zakaz sprzedaży alkoholu w godzinach od 22 do 6 rano, z wyłączeniem lokali gastronomicznych czy pubów. Ale także całkowity zakaz reklam i promocji wszystkich napojów alkoholowych, w tym piwa, również piwa bezalkoholowego.

Uważam to za bardzo dobry pomysł, a już w szczególności podoba mi się zakaz reklamy alkoholu. Obrazki przekazujące, że dobra zabawa zaczyna się od procentów, to bardzo szkodliwy sygnał dla osób wchodzących dopiero w dorosłość. Generalnie uważam, że nie powinno się promować alkoholu.   

Ale Mentzenowi ustawa psuje interesy. Więc dla Mentzena to nie jest dobry pomysł. Bo picie to przecież „polska kultura i tradycja”.
No i Mentzen ma dość. Bo ludziom zabiera się wolność. 

„Jesteśmy dorośli” – krzyczy.
„Mamy jedno życie. To jest nasze życie. I mamy je prawo przeżyć po swojemu, a nie tak, jak sobie ktoś wymyślił”.

Naprawdę panie Mentzen? Aach ci „wolnościowcy”.
Mamy prawo? „MY mamy”. A co z prawami innych?

Osoby LGBT+ są dorosłe. Czemu nie mogą „przeżyć życia po swojemu” – zawrzeć małżeństwa, adoptować dzieci… tylko tak „jak sobie ktoś wymyślił”? Wg Konfy gej nie ma nawet prawa do życia w ogóle. Ergo?

A co z kobietami? Kobieta to dla nich część inwentarza, nie powinna mieć nic do gadania. Ba, chętnie pozbawiliby nas nawet praw wyborczych. W III Rzeszy rola kobiet miała sprowadzać się do trzech K: Kinder, Küche, Kirche (dzieci, kuchnia, kościół), tu zmieniłabym jedynie Kirche na Körperkontakt powiedzmy i mamy Konfederatę. Też na „k”.

No to jak z tymi prawami, panie Mentzen?
Choć pan nawet nie zagłosował przeciw, bo pana (jak zwykle) przecież nie było w sejmie.

Dla „wolnościowców” ważne są jedynie prawa dotyczące młodych, zdrowych, białych cis hetero mężczyzn. Oraz właścicieli pubów. 
I browarów? Bo pan ma, zdaje mi się, również browar, panie Mentzen?

Czy Nawrocki tę ustawę podpisze? Nie wiem. Spora część jego hmm… elektoratu za kołnierz nie wylewa. Zapytany dziś o to szef kancelarii (p)rezydenta odpowiedział, że wprawdzie sam jest „przeciwnikiem picia i przeciwnikiem alkoholizmu” (a ktoś jest za tym drugim?) ale „to jest trochę ucieczka władzy przed odpowiedzialnością. Zakazy, zakazy, zakazy”.

No tak i znowu ta „wolność”, bo są „dobre zakazy” (aborcja, małżeństwa jednopłciowe) i złe zakazy. Zależy KTO zakazuje. Komu. I co. Prawda?

• – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Pozdrawiam czytających zapraszam również na mój fanpage na fb. Oraz na Instagram, gdzie wrzucam również swoje zdjęcia.

• – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Dziękuję Jagodokorekto za pomoc w redakcji i przywołanie przecinków na należne im miejsca.

Kim jest Bąkiewicz? 
Rozrywkowy chłopak lat 50, utrzymywany przez rodziców, podobno polityk. Pozbyto się go z Marszu Niepodległości, więc wstąpił do PiSu, po drodze mu było, i obecnie prężnie zarządza Ruchem Obrony Granic. Przed kim ta obrona? Ano przed hordami uchodźców nasyłanymi ponoć przez Niemców, niczym amerykański desant stonki ziemniaczanej w czasach ustroju słusznie minionego. No widać, że uczy się chłopak propagandy od najlepszych. 

W ramach tej obrony (nie będzie Niemiec pluł mu w twarz) pojechał do Berlina robić zadym… to znaczy upamiętnić krzyżem ofiary nazizmu. Pojechał oczywiście wraz z tvRuspublika, by ta mogła uwiecznić haniebny akt pobicia polskich patriotów przez khmm gestapowskie siły. Teraz, jako ofiara niemieckich oprawców, zbiera (kolejne) pieniążki. Po prawicowych stronkach latają fotki poszkodowanego Bąkiewicza, a co obrazek to obrażeń cudownie mu przybywa. 

Hej, a gdzie się podziało: „zero pobłażania dla bandytów z zagranicy, łamiesz prawo – wylatujesz z kraju”? Przecież to własne słowa Bąkiewicza. 

grafika: Malykub

Czegoś tu nie rozumiem panie Bąkiewicz.
Przyjeżdżasz pan sobie do obcego kraju, bo chcesz… (khm powiedzmy) zorganizować zgromadzenie przed polskim Głazem Pamięci. Że stoi on niedaleko Reichstagu, jednego z najbardziej chronionych miejsc w Berlinie? Aaa to? Pikuś. Policja mówi do ciebie (po polsku): Na przemarsz zorganizowanej grupy ludzi z transparentami i postawienie krzyża zgody nie ma, trzeba to było zgłosić wcześniej, bo takie mamy prawo, ale ok, możecie to zrobić stacjonarnie tu i tu, albo udać się na miejsce, gdzie chcieliście pójść, ale pojedynczo i zgodnie z naszymi warunkami.
Ty: NIE, bo ja chcem, wuja mi zrobicie i nie będzie mi gestapo mówić, co mam robić. I leziesz dalej ze swoimi ludźmi niczym osioł w żyto, mimo tego, co zostało wyraźnie powiedziane. Policja próbuje cię zatrzymać, a ponieważ stawiasz opór, używa środków przymusu bezpośredniego. Ty i twoi koledzy: Ale jak to?! Gestapo nas bije! 
Kurtyna.
Hucpa w założeniu oczywiście ma uderzyć w czułe polskie struny. Niemcy biją Polaków! Ba, Niemcy biją Polaków za KRZYŻ! Niemcy biją Polaków za POLSKI KRZYŻ!
Krzyż – polskie ofiary II wojny światowej – Niemcy – Reichstag – policja – prześladowanie – kajdanki. Noo, mieszanka wybuchowa.
A wszystko po to, by kreować się na bohatyra, mącić, i zbierać kolejne piniążki. Karuzela się kręci.

Jakie prawo złamał Bąkiewicz? 
Minimum to znieważenie funkcjonariuszy na służbie. Porównywanie metod policji do nazistowskiego aparatu terroru (§ 185 niemieckiego Kodeksu Karnego). Oni są tam bardzo restrykcyjni, jeśli chodzi o propagowanie nazizmu.
Szkoda, że my nie.

Gestapo! – wrzeszczy Bąkiewicz. Gestapo! – powtarzają za nim w internetach pożyteczni Epimeteusze. Serio? 
Ale tu przecież nie chodzi o prawdę, tu konkretnie chodzi o zrobienie zadymy i o rozgłos. I o pieniążki na kolejnej zrzutce.

A teraz odwróćmy sytuację. Wyobraźmy sobie, że do Polski (na przykład z Niemiec, albo i z Ukrainy) przyjeżdża sobie zorganizowana grupa… polityczna i zachowuje się roszczeniowo. Chce robić to, czego im zakazaliśmy. Zakazaliśmy, bo mamy do tego prawo, bo to nasz kraj, nie ich, i nasze przepisy. A zadymiarze twierdzą, że nie, prawa nie mamy, oni mogą robić co chcą, bo to zamach na ich wolność. I robią – zadymę. A gdy policja ich zatrzymuje, krzyczą, że to UB i ubeckie, bandyckie metody. Wyobrażacie sobie, co by się stało? Krzyk by się po prawej stronie podniósł od morza do Tater, że Niemcy czy Ukraińcy przyjechali swoje rządy u nas zaprowadzać.

grafika: parrafraza

Co mnie najbardziej mierzi w tym wszystkim? Nie Bąkiewicz i jego prowokacja. I nie demonstracja Czarnka oraz czarnkopodobnych pod ambasadą Niemiec, demonstracja, jak to pisze Niezależna, będąca wyrazem sprzeciwu wobec pobicia wolontariuszy Ruchu Obrony Granic.
Najbardziej mierzi mnie, że w całej tej hucpie posłużono się pamięcią o ofiarach niemieckich nazistów. I że wykorzystano wizerunek Czesi Kwoki, dziewczynki zamordowanej w Auschwitz-Birkenau.

„Pamiętamy” nie powinno zmieniać się w cyniczne „wykorzystamy”. Dla zadym, stołków, forsy…
Pamiętać powinniśmy z szacunku dla ofiar i ku przestrodze. 

Bąkiewicz wyzywa niemiecką policję od gestapo. Że robi to akurat on zakrawa na paradoks. Tymczasem to Polska brunatnieje. Brauny, Mentzeny, Bosaki i Bąkiewicze właśnie… ludzie uważający, że tylko biały, heteroseksualny mężczyzna katolik może mieć prawa w naszym kraju, panoszą się coraz śmielej, zdobywają coraz większe poparcie i istnieje realne zagrożenie, że będą rządzić. Razem z czarnkopodobnymi dzbanami. I tak naprawdę nie robimy nic, by ich powstrzymać. A w pałacu prezydenckim rezyduje człowiek, który działa na szkodę kraju, bo jego priorytety sprowadzają się do tego jak dowalić Tuskowi, bez względu na konsekwencje dla kraju. Vide choćby ostatni wyczyn odebrania Żełenskiemu Orderu Orła Białego.

Ostatnio na fp. Leniwym piórem wrzuciłam post o Pride Month.
To, co zadziało się pod nim w komentarzach… Można powiedzieć że, parafrazując klasyka – dotarłam swoim postem pod strzechy. Strzechy mocno nadgniłe od sączącej się z nich nienawiści do wszystkiego, co inne, co niekatolicko, a właściwie katolsko-narodowe. 

Czego tam nie było. Ohydne obrazki i wulgaryzmy, wyzwiska, plucie… Jakby wybiło napęczniałe do granic możliwości szambo. Część z tych komentarzy to anonimy, być może boty. Ale część to realni ludzie, mający rodziny i o zgrozo – dzieci. Ludzie zmanipulowani, napędzani nienawiścią.
Strach pomyśleć, jak czuje się w tego rodzaju „rodzinie” dziecko o innej orientacji.

Nie, nie przeskakuję od ksenofobii i rasizmu do queerfobii. To wciąż ten sam temat. Nieakceptacja, nietolerancja, nienawiść. I to są cały czas ci sami, tacy sami ludzie. Zmanipulowani, wypacający agresję pożyteczni Epimeteusze, którzy pomagają tym na górze robić na nienawiści politykę i pieniądze. Wystarczy nastraszyć, zohydzić i…  już mamy samonapędzającą się grę o władzę. 
I tak toczy się światek.

A Bąkiewicz? To też pożyteczny Epimeteusz, którego, gdy będzie już zbędny, ci wyżej stojący przeżują i wyplują. 
Gdyby choć tyle energii, co w nienawiść, ludzkość wkładała w pomoc potrzebującym – dobrze by było na świecie…

Nie kreuję się tu na ofiarę, zaznaczam tylko problem. Bo to, co zadziało się pod moim postem nie jest jakimś ewenementem, a ja nie jestem wyjątkiem. Wciąż obraża tęcza, narodowość inna niż jedynie słuszna, religia inna niż katolicka, weganizm, ekologia… leją się hektolitry hejtu, gróźb karalnych, obrzydliwych, nienawistnych treści.
Kilka dni czekałam na wynik interwencji w sprawie swastyki, której obrazek jakiś Epimeteusz wkleił pod moim postem.

Social media najczęściej nie widzą problemu w propagowaniu treści nazistowskich czy mowy nienawiści, których w swoich regulaminach same zabraniają.
Cóż… pecunia non olet. 

Jednak przy tym te wszystkie social media służą nie tylko Bąkiewiczom, ale i pisarzom, artystom, intelektualistom, filantropom…
Dzięki nim mogą się więc nieść poza naszą banieczkę, że się tak wyrażę, iskry, a nawet i całe kaganki – bo za krużganki podziękujemy. A gdy dotrą i pod rzeczone strzechy, w niektórych chatach coś się być może zatli. Kto wie?

___________________________________________________________

Jak zawsze za redakcję i korektę dziękuję JAGODOKOREKCIE,
(polecam wszystkim, dokładna do bólu i bardzo solidna firma).

Dziękuję jej szczególnie przy obecnej aurze, bo dziś mój moduł językowy sprowadza się przy tych upałach do: wyjmij z lodówki te… no te okrągłe… noo… koko… bosssz – jajka. Jajka wyjmij!

Był na Żmudzi ród szlachecki… nie, to brzmi zbyt sienkiewiczowsko, zatem raz jeszcze rozpocznę: Działo się to dawno, bardzo dawno, w czasach, gdy do szlacheckich dworków ksiądz proboszcz zajeżdżał, aby nie mały koszyczek z kilkoma jajkami i wędliną, lecz wielki stół bogato zastawiony do wielkanocnego śniadania – poświęcić. Przygotowania więc do takiego poczęstunku były niemałe. Szynki i kiełbasy z ubitych świniaków wisiały już w wędzarni, baby z kopy nieomal jaj, wielkie jak góry, wyrastały w piecach, w makutrach z twarogu, masła, jajek i cukru ucierano w pocie czoła przepyszną paschę. Oczywiście jako jedno z tradycyjnych ciast wielkanocnych, upieczone już mazurki ozdabiano przepięknie, to  rodzynki, migdały i orzechy układając w przepiękne wzory, to rozpuszczoną czekoladą lub lukrem wyciskając wymyślne na mazurach napisy.

I o owych napisach, a właściwie o jednym nieszczęsnym napisie opowieść wysnuję.

Mojemu pradziadowi, który był wtedy uczniakiem oraz jego braciom niewiele od niego starszym, jako, że zdolności artystyczne posiedli, powierzono poważne zadanie ozdobienia mazurków, inwencję i sposób wykonania pozostawiając chłopcom. Nie wiedzieli o biedni rodziciele jak dalece w inwencji owej chłopcy się posuną. Bowiem, gdy ksiądz proboszcz końmi do dworu zajechał i stanął przed bogato zastawionym stołem, by skropić wodą święconą dary Boże i modlitwę przed rozpoczęciem uroczystego śniadania, odmówić, spojrzał, oczom nie wierząc, poczerwieniał cały z wściekłości, rękę ze zgrozą wyciągnął wskazując na stół i wycharczał: – Niee! Ja TEGO święcić nie będę!

Podążyli za wskazaniem wielebnego palca przerażeni mieszkańcy dworu, spojrzeli i zbledli jak jeden mąż. Na samym środku, pośród innych potraw, pysznił się olbrzymi mazurek czekoladowy z misternie  ozdobnymi, z lukru wykonanymi literami D. U. P. A.

Sługa Boży odjechał śmiertelnie obrażony na cały ubogi dworek szlachecki i jego mieszkańców, za profanację darów Bożych i jego świątobliwej osoby ośmieszenie. Winnych odnaleziono wciśniętych w sam najmroczniejszy kątek strychu. Tłumaczyli się wprawdzie, że nic zdrożnego na myśli nie mieli, że skrót to jeno od słów “Dzień Uroczystości Pańskiej Alleluja“, ale na nic się kulawe tłumaczenia zdały. Synowie szlacheccy dostali całkiem nieszlacheckie „kropidupum punktatum”, tak bolesne, że przez dni kilka jeść musieli na stojąco.

Przeminęły wraz z wiatrami historii dworki szlacheckie, monokle, gorsety, powozy… ale historyjka w rodzinie naszej przetrwała, opowiadana z pokolenia na pokolenie. Pozostał też, już w formie żartu zwyczaj ozdabiania mazurka wspomnianym napisem. Nikt go jednak na wszelki wypadek do poświęcenia w koszyku nie zanosił

NowRocky ; ) grafika malykub

Tak jak już pisałam, post ten powstał dawno temu, w zamierzchłej epoce Andrzeja Dudy. Zainspirowany został śledztwem jakie przeprowadzono w jednej ze szkół, gdzie na drzwiach toalety pojawił się napis “Andrzej Dupa”. Potraktowano wtedy ten bazgroł bardzo poważnie, Dyrekcja wręcz przeprowadziła śledztwo grafologiczne z użyciem zeszytów uczennic.

Dup… o pardon – Duda przeminął, ale nastał nam nowy (p)rezydent. I aż strach pomyśleć, co on mógłby zrobić widząc takie dictum na swój temat, skoro nawet zwykłe, acz niewygodne pytanie dziennikarza włączyło mu tryb kibola z dzielni. Lub co zrobić by mogli jego nadgorliwi podwładni. Władza bowiem krytyki nie lubi, a nadgorliwość może nie jest gorsza od faszyzmu, ale dużo jej nie brakuje. Szczególnie w tym snusowym przypadku.

Spokojnych dni kochani.

Przypomnę Wam zatem Opowieść Wigilijną, którą napisałam sześć lat temu. Może nie wszyscy tu zaglądający ją czytali. A jeśli znacie.. to też posłuchajcie.

Kiedy przeminie już ten przedświąteczny czas szaleńczych gonitw z obłędem w oczach i ścierką do kurzu w ręce, tych wyścigów sześciowózkowych po hiper i supermarketach, a zapachy detergentu i proszku do czyszczenia wszystkiego, co doczyścić się da zastąpione zostaną aromatem pierników, gotujących się suszonych grzybów i choinkowym wspomnieniem lasu… Wtedy wyłaniają się z szarej niepamięci wszystkie te Duchy Przeszłych Świąt Bożego Narodzenia. Są i te wesołe dziecięcą radością oczekiwania na pierwszą gwiazdkę, i te śmieszne, i te straszne i te bardzo smutne… Popędźmy zatem w przeszłość.

Oto Duch z lat bardzo odległych, gdy ja pląsałam jeszcze wśród gwiazd, a moi rodzice sami byli małymi dziećmi.|
Uwaga – oto nadchodzi Duch straszny, Duch Wojennych Świąt Bożego Narodzenia. Ma na sobie poszarpane łachmany, w ręku trzyma piernik z marchwi, na jego twarzy gości przerażenie.

Małe mieszkanie, na stole kilka chudziutkich potraw przyrządzonych z trudem zdobytych produktów. Licha to wigilia, choć paaachnie przepysznie wiecznie głodnym dzieciom. Ale nikt nie je, nikt o jedzeniu nawet nie myśli. Bo oto rodzice stoją w kącie tuląc do siebie dwie dziewczynki. Jedna z nich, z kokardą na czubku rozwichrzonej czupryny, kurczowo trzymająca na rękach pieska –  to moja Mama. Na środku pokoju rozzłoszczony niemiecki oficer głośno krzyczy, dwóch żandarmów przetrząsa bez powodzenia biedniutkie mieszkanko. Czegoś szukają, wrzeszczą pytająco: Jude? Jude? Dorośli kręcą  przecząco głowami… Niemcy złoszczą się, bo nikogo i niczego znaleźć nie mogą. Na szczęście żydowska rodzina w porę ostrzeżona uciekła do lasu. I oto nagle, w tej pełnej napięcia atmosferze z rąk mojej Mamy wyrywa się mały dzielny piesek, z groźnym warczeniem dopada butów oficera i zatapia w nich zęby. Świat zamiera. Rodzice widzą już los i psa i dzieci i ich samych. Ale oficer wybucha nagle serdecznym śmiechem i mówi dziwnym twardym językiem:

– Sher Gut, topry pes, odwaszny. Tesz mam f domu hunt, o taki maly – i pokazuje ręką gest poniżej kolana.

Chwilę później nadal się śmiejąc wychodzi zabierając swoich aniołów stróżów. A malutka sunia Lalka zostaje wielką bohaterką tego dnia i wszystkich następnych.

Przenieśmy się w czasie o lat …dzieści. Nadchodzi kolejny Duch Świąt. Ubrany w koszulę non iron, minę ma wesołą, kpiące iskierki w oczach, a w ręce trzyma płomyk.

– Synku usiądź spokojnie –  mówi moja Mama

– Choinka się pali!

– Tak, wiem, pięknie prawda?

Przy suto zastawionym stole tłoczno i wesoło. To czasy PRL-u, ale udało się zdobyć to, „załatwić” owo i wystarczyło, by stół zapełnił się przysmakami. Jest karp w galarecie spod lady i kompot z suszonych jesienią w piekarniku owoców i doskonałe pierniczki Stasi, gospodyni dziadków, jest i makowiec z maku pracowicie mielonego w maszynce do mięsa. No i kutia, obowiązkowa tradycyjna potrawa z dalekich, a jakże bliskich sercu mojego Dziadka, Kresów. W kącie stoi wielka choinka, na której palą się świeczki.

– Choinka się pali! – woła mój brat ponownie

– Tak, tak, pali się – odpowiadają zniecierpliwionym chórem dorośli, już źli odrobinkę, że im w rozmowie łobuziak przeszkadza.

– Świeczki się palą, podoba ci się, tak? – pyta Mama. – Zjesz trochę rybki?

– Ale choinka się pali! – woła malec ponownie.

– Tak, wiemy – zaczyna dziadek, ale zerka przy tym na choinkę…

– Rany Boskie – choinka się pali! – krzyczy.

Faktycznie. Od świeczki zapaliła się gałązka, od niej druga, płomyki wesoło skacząc po zielonych lecz suchych igłach powędrowały coraz wyżej, i tak choinka zajęła się powoli ogniem, który teraz już bucha i wesoło strzela iskrami.

Akcja gaśnicza w której uczestniczy cała rodzina trwa dłuższą chwilę. Na pierwszy, trafne określenie – ogień – idzie kompot z suszonych pracowicie jabłek i śliwek, potem woda z wiadra w którym niedawno chlupały karpie, a tląca się jeszcze przyczyna nieszczęścia wyrzucona zostaje przez balkon do ogrodu wprost na śnieg.

– Mówiłem, że choinka się pali – kwituje mój brat.
Zdyszani akcją ratunkową goście siadają ponownie do stołu i wigilia przy wtórze śmiechów toczy się dalej.

I znów pędzimy w przyszłość. Znika nam z oczu spalona choinka i roześmiane twarze, milkną śmiechy. Nadchodzi kolejny Duch. Ubrany w czarną pogrzebową szatę, w ręku ma klepsydrę w której przesypują się ostatnie ziarenka życia.

Stół wigilijny zastawiony tym, co na kartki udało się dostać lub bez nich załatwić. Ale nikt nie myśli o jedzeniu. Siedzimy wszyscy  przy stole milcząc, opłatek leży w kręgu splecionych w rozpaczy dłoni. Czekamy z podzieleniem się nim, na moją Mamę, która jest teraz w szpitalu, przy łóżku swojego Ojca. W ciszy rozbrzmiewa dzwonek telefonu, Tata odbiera, słucha chwilę.

– Dobrze kochanie – mówi. – Powiem.

Trzask odkładanej słuchawki grzmi głucho.

–  Dziadek nie żyje –  słowa docierają do nas jak przez grubą watę. Zostańcie, pojadę po Mamę.

Ta Wigilia także pozostanie w pamięci na zawsze.

Pędzą lata, migają kolejne Święta. Coraz mniej bliskich przy wigilijnym stole, coraz większe pustki. Ale zapełniają się luki nowymi członkami rodziny. Życie trwa dalej.

Nowy ustrój, nowa wigilia, nowa rodzina.

Duch  tym razem nałożył szpitalny fartuch. Twarz ma zmęczoną z niewyspania, ale minę wesołą i mruga do nas okiem stetoskopu.

Niedawno wróciliśmy ze szpitala, ale choć jesteśmy wykończeni, to przy stole panuje radość, bo nasza córeczka wreszcie jest z nami. Specyficzna to wigilia. Towarzyszymy w ścisłej diecie córce, by nie było jej przykro. Zamiast grzybowej z łazankami jest chudy rosołek, gotowana na parze ryba udaje smażonego karpia, a liść sałaty kapustę. Na deser kilka wafli ryżowych. Przełamujemy się chlebem, bo nikt do kupowania opłatka głowy nie miał. Siedzimy trzymając się za ręce i uśmiechamy, a dziecko drzemie wtulone we mnie. Choć okna nie umyte, kurz na podłodze i meblach osiadł warstwą kopalną, a oczy zamykają się ze zmęczenia, to nieważne. Jesteśmy w trójkę, razem i jesteśmy szczęśliwi.

–  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  – 

Zapominamy w pogoni za uciekającym czasem, czyszcząc okna, podłogi, meble, rywalizując w kulinarnych zapasach i prezentowych piramidach… co tak naprawdę jest najważniejsze. To my i nasi bliscy i czas z nimi spędzony. To czas magiczny, niepowtarzalny, duch przeszłych świąt, który siada z nami przy wigilijnym stole.

Łapmy te obecne chwile szczęścia, układajmy w szufladach pamięci, by starczyło na wszystkie przyszłe, owiane mgłą nieznanego dni.

–  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  – 

Tyle opowieść z świąt zaprzeszłych.
Tę wigilię spędziłam bardzo miło w gronie rodziny, bez wcześniejszego szału sprzątania, mycia, czyszczenia wszystkiego, co doczyścić się da… I tak jest najlepiej.
Duch Teraźniejszych Świąt minę ma niewesołą, ale bardzo się stara patrzeć z nadzieją w przyszłość.

Tusząc że pan Dickens wybaczy mi tę marną parafrazę jego Opowieści spokojnego czasu Wam życzę.

Rezydent pałacu prezydenckiego zawetował ustawę o dostępności bez recepty tabletki „dzień po”. Podobno „wsłuchując się w szczególności w głos rodziców, nie mógł zaakceptować takich rozwiązań prawnych”. Podobno „nie padły ŻADNE przekonujące argumenty”. 
Zastanawia mnie JAKIE natomiast argumenty przekonały go by ustawę zawetował, zakładając śmiałą tezę, że cokolwiek nasz pan długoPiS rozważał samodzielnie. Posłuchajmy zatem kilku hmm… ekspertów (w nawiasach mój komentarz do każdej z wypowiedzi ):

Ci i inni wątpliwi eksperci wykluczają bezproblemową dostępność tabletki „dzień po” z uwagi
na jej rzekome działanie poronne:

Jest i głos kobiety podobno w… obronie „uprzedmiotawianych kobiet”.

 Prócz wypowiedzi polityków PiSu, Suwerennej Polski i Konfederacji, mam jeszcze dla was parę przykładowych kwiatków z bujnego bukietu internetowych postów i komentarzy. Zapraszam do jazdy bez trzymanki (zachowałam pisownię oryginalną):

– Z jednej strony chcą in vitro, z drugiej zabijać dzieci. Nie widzą, że to się ze sobą kłóci?
No więc nie, nie kłóci się, ponieważ a) tabletka „dzień po” nie jest środkiem poronnym (takie środki jak na razie nie są w Polsce legalnie dostępne.
b) jedni chcą mieć dzieci i nie mogą mieć, a inni nie chcą ich w tej chwili lub nie chcą ich w ogóle. I po to jest antykoncepcja. Proste? Nie dla tej pani.

– Teraz młodzież za sprawą dorosłych , otrzyma bilet do demoralizacji i zaprzedania  swoich Dusz  Diabłu . Dziwić się dzieciom, jak kobiety rozpustne, zdemoralizowane   są jeszcze gorsze. 
Pomijając już tekst o diable, a może Diable, i rozpustnych kobietach, młodzież otrzyma możliwość zabezpieczenia się przed niechcianą ciążą. Tak, to pełna demoralizacja.

– Będzie ku*wienie się na całego 15 latka za książki i do szkoły , się uczyć a nie za sex się brać.
No tak… Ten tekst nie wymaga już chyba mojego komentarza.

– Proste. Należy zakazać seksu poniżej 18 roku życia, zamiast demoralizować 15 latki pozwalając im na seks! Wtedy żadna pigułka nie będzie potrzebna.
Bo wiadomo, że jak coś zakazane, to nikt tego robić nie będzie. Szczególnie nastolatki. Oklaski dla tego pana.

– To środek wczesnoaborcyjny, Człowiek już powstał tylko jest bezdomny i umiera i jest wyrzucany z organizmu.
Yyy…  Nie. Chodzi właśnie o to, by człowiek nie powstał. Wizja bezdomnego człowieka błąkającego się po meandrach jajowodów doprawdy mnie rozczuliła. Naprawdę nie wiem, co ta pani miała na myśli.

W większości głosów przeciwnych pobrzmiewa teza, że jest to tabletka poronna. No więc NIE. To tabletka antykoncepcji awaryjnej. Awaryjnej – czyli w założeniu przyjmowanej sporadycznie po stosunku bez zabezpieczenia lub wtedy, gdy istnieje podejrzenie, że zabezpieczenie zawiodło. I tu mam pewną uwagę. 
W przeróżnych dyskusjach internetowych i debatach telewizyjnych wielokrotnie staramy się prostować błędne wypowiedzi, zaprzeczać kłamstwom drugiej strony. Wchodzimy w narzuconą nam grę, przekonując gorliwie – „ta tabletka jest ok, PONIEWAŻ nie działa poronnie”. W ten sposób same i sami tworzymy narrację o dobrej antykoncepcji i złej aborcji, pięknie wygrywając napisaną nam przez środowiska konserwatywne etiudę.
To tak na (dość ważnym) marginesie.

No dobrze, to teraz fakty. Czym jest ta straszna tabletka i jak dokładnie działa.

Najprościej rzecz ujmując działanie tabletki „dzień po” opiera się na opóźnieniu owulacji. Taka na przykład Ella One, bo to ona ma być bez recepty, zawiera substancję czynną – octan uliprystalu, który blokuje wyrzut hormonu zwanego LH (lutropiny). Gdy zostanie zablokowany, nie dochodzi do owulacji – jajeczkowania. Czyli jajeczko nie uwolni się z jajowodu.  A jeśli nie uwolni się z jajowodu to plemnik nie będzie mógł się z nim połączyć i nie powstanie zygota, a w efekcie ciąża. 
Proste? Jak widać powyżej, niekoniecznie.

Zacytuję tu jeszcze komentarz młodej dziewczyny której próbowałam wytłumaczyć prawdziwy mechanizm działania tabletki „dzień po”. To co odpowiedziała zbija z nóg:
„Jaka owulacje i od kiedy opóźniona owulacja to środek antykoncepcyjny??
Masz w ogóle owulacje i jakieś pojęcie o cyklu?”
Niestety, brak rzetelnej edukacji seksualnej daje tak smutne, jak powyżej, efekty.

Pan Duda nie podpisał ustawy podobno „w trosce o młodzież”. Nie podoba mu się „nieograniczona dostępność” tabletki „dzień po” dla piętnastolatek. Bo to „bomba hormonalna”. Weto ma rzekomo służyć „ochronie dzieci”, które mogą, nie mając żadnego dozoru, łykać te tabletki „po kilka na raz”. 

Pan De nie ma chyba zielonego pojęcia ani o tym, że opakowanie Ella One zawiera tylko JEDNĄ tabletkę, ani że cena tegoż opakowania raczej wyklucza łykanie specyfiku dla zabawy, i to w ilościach hurtowych. Podpowiem tu panu pRezydentowi – skoro tak troszczy się o te biedne dzieci, powinien wziąć pod lupę wszystkie leki wydawane bez recepty. A lista jest długa. Taki choćby ibuprom – tani jak barszcz, ma duuużo tablet w opakowaniu i, o zgrozo, dostępny jest bez ograniczeń! Każde dziecko może go przecież kupić i od razu połknąć na raz wszystkie tabletki. W dodatku ibuprom przyjmowany w I trymestrze ciąży zwiększa ryzyko poronienia.
Hmm…  może lepiej mu o tym nie przypominać. W naszym kraju kolejki do specjalistów są tak długie, że ograniczenie jeszcze dostępności do podstawowych środków przeciwbólowych nie jest dobrym pomysłem.

A tak poważnie, dlaczego uważam, że tabletka „dzień po” powinna być dostępna bez recepty, również dla młodzieży powyżej 15 roku życia? Bo według polskiego prawa to tak zwany wiek zgody. Zatem paradoksalnie 15 latka jest wystarczająco dorosła, by współżyć, ale zbyt niedojrzała, by samodzielnie zadbać o zabezpieczenie się przed niechcianą ciążą. Nie może pójść sama do lekarza, który bez zgody rodziców lub opiekunów nie przepisze jej żadnych leków, a co dopiero tabletki antykoncepcyjnej.

Zdaję sobie sprawę, że niektóre osoby pomysł dostępności antykoncepcji awaryjnej dla 15 latek mogą odbierać żle. Jednak możliwość samodzielnego zabezpieczenia się przed ciążą jest bardzo ważna.
Większość rodziców chciałaby mieć kontrolę nad tym, co bierze ich nastoletnia córka, rozumiem to, sama jestem matką.  Ale większość rodziców nie wie nawet, czy ich nastoletnia córka współżyje, bo nadal w większości domów seks jest tematem tabu. Ile nastolatek ma tak wielkie zaufanie, by przyjść i powiedzieć: Mamo/tato rozpoczęłam współżycie, potrzebuję antykoncepcji, pójdziesz ze mną do ginekologa? 
Promil.

Pan pRezydent powiedział, że tabletka 'dzień po’ to „bomba hormonalna”. Czy pan pRezydent zdaje sobie sprawę jak wielką bombą hormonalną jest sama ciąża, jak bardzo wpływa na każdy, a co dopiero na nastoletni organizm, i jak wielkie konsekwencje fizyczne i psychiczne może ze sobą wtedy nieść?

Poruszyłam ten temat na fp Leniwego pióra. Zacytuję tu komentarz spod mojego posta (pozdrawiam Janka Nowaka) jakże trafnie podsumowujący temat:

– PAD dba o 15 latki – to jeszcze dzieci!
Ale jak mają rodzić, to już kobiety!
– PAD dba o zdrowie małoletnich – zabrania tabletek!
Ale poród im nie groźny, ani fizycznie ani psychicznie. Są już dorosłe!
– PAD dba by 15 latka nie przedawkowała tabletek – jest nieodpowiedzialna!
Ale jak urodzi to na pewno niemowlakowi odpowiednio poda lekarstwa i zaopiekuje się dzieciątkiem profesjonalnie. Jest doświadczona już i mądra!”
Nic dodać, nic ująć.

Ale… złotousty Krzyś Bosak ma dla nastolatek i kobiet, chcących ponoć łykać pigułki „dzień po” jak cukierki, wspaniałą radę:

„Najlepszym sposobem na brak niechcianej ciąży jest zachęcanie do wstrzemięźliwości seksualnej, jeżeli ktoś nie chce być rodzicem.”

Ile pan Bosak ma dzieci? Tylko troje? Oj…

Ministra Zdrowia Izabela Leszczyna już wcześniej w związku z przewidywanym wetem prezydenta zapowiedziała plan B dotyczący łatwiejszej dostępności Ella One. Plan B to recepta farmaceutyczna. Jak sama mówi:

„Projekt rozporządzenia nie jest rozwiązaniem idealnym, ale jedynym możliwym i zgodnym z prawem, do czasu wyboru nowego prezydenta. Prezydenta, dla którego prawa kobiet, czyli prawa człowieka będą prawdziwą, a nie tylko deklaratywną wartością”.

Jest to jakieś wyjście. Więcej o zaletach i wadach planu B napiszę w którymś z kolejnych postów. Tak jak i o problemie pana Hołowni z terminami głosowań w sprawie aborcji w ogóle i z ustawami KO i Lewicy w szczególności. Czekam na 11.04. Będzie to głosowanie czy znów nie będzie? A jeśli będzie, to z jakim wynikiem?

• – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – 

W tę niedzielę wybory samorządowe. Zdecydujemy kto przez kolejne kilka lat będzie rządził w naszych miastach. Sprawdzajmy kandydatki i kandydatów – nie tylko to, co zrobiły i zrobili do tej pory oraz co zamierzają zrobić w nowej kadencji, ale również jakie mają poglądy w kwestiach… jak to było… „światopoglądowych”. Kiełbasa wyborcza dobrze smakuje, jednak potrafi odbić się niezłą czkawką.

Chodźmy na wybory. Chyba nie chcemy, by inni zdecydowali za nas?

Kochani – życzę Wam samego dobrego w przyszłym roku. (…zakładam, że nie czytają mnie zwolennicy poprzednio nam niemiłościwie rządzących, bo tu mógłby nastapić życzeniowy konflikt). Niech Wam się darzy i spełnia.
Tylko proszę – nie strzelajcie w Sylwestra. Cierpią psy, koty, ptaki, a także ludzie.
Dla przypomnienia – pisałam o tym już kiedyś tutaj: FRAJERWERKI

A dla tych, do których żadne argumenty nie docierają, (niee, nie są to z pewnością stali czytelnicy mojego bloga ; ) ) mam króciutki filmik. Obejrzyjcie:

(A TU WERSJA VIDEOBLOGA, CZYLI VLOG
Zapraszam.  : )
Link do kanału YT  LENIWYM PIÓREM
…pozdrawiam zaglądających. 

…Zamiast fajerwerków, puść sobie wodę. Będzie i taniej i ciszej.

Wszystkiego najlepszego w nowym roku.

Zaczyna się! Wczoraj poszłam do POLSKIEGO Kauflanda, a tam niemiecki jogurt. Nie dziwi, skoro mamy już nowy, niemiecki rząd na którego czele stoi niemiecki agent. Albo komunistyczny i ubecki, sympatycy PiS nie są specjalnie konsekwentni w swoich wypowiedziach.

BOŻE  miej w swojej opiece POLSKĘ – czytam na stronie prawicowego polityka.

Hmm.. jeśli już mieszać politykę z metafizyką, to wygląda na to, że właśnie ma jednak w opiece, skoro udało się od władzy odsunąć najbardziej szkodliwą dla kraju partię.
To nie jedyny taki wpis, bo narracja po stronie prawej jest tu akurat spójna.
Dominuje ogólny lament, że tylko Polski szkoda, bo teraz to już tu będą Niemcy. Albo rozbiory. Niemcy zabiorą lewe pół, Rosja prawe pół, ..a dołem Wisła płynie. 
O „wyborczych przekrętach opozycji”, i „sfałszowanych wyborach”, przez które najwspanialsza partia Jarosławiona nie rządzi już Polską – nie zapominajmy.

Zmiany idą powoli i bardzo opornie, bo PiS miał czas okopać się na z góry upatrzonych pozycjach. Jedna ze spraw priorytetowych jest tvp Ale rząd działa. Sejm przyjął wczoraj uchwałę w sprawie przywrócenia ładu prawnego oraz bezstronności i rzetelności mediów publicznych oraz Polskiej Agencji Prasowej. 
W czasie, gdy politycy opozycji przegłosowywali powyższą uchwałę, ławy poselskie PiSu świeciły pustkami. Sporo polityków, w tym i Nadprezes udało się do budynku tvp „bronić wolnych mediów”. Przecież nowy, zły rząd chce polską telewizję zabrać prawdziwym Polakom i oddać tym nieprawdziwym. Utworzono harmonogram dyżurów, które politycy PiS pełnią w budynku TVP. 

Nasz protest to jest obrona demokracji, bo nie ma demokracji bez pluralizmu mediów i bez silnych mediów antyrządowych. – Powiedział szeregowy poseł.
Gdzie pan był przez osiem ostatnich lat, panie Kaczyński? Na emigracji wewnętrznej?

Z ostatniej chwili za Onet.pl
Ministerstwo kultury wydało komunikat, w którym przekazano, że minister Bartłomiej Sienkiewicz odwołał władze TVP, Polskiego Radia i PAP. Tuż po tej decyzji zaszły nagłe zmiany na antenie TVP Info, który zaczął nadawać sygnał TVP1. Przestała działać także strona internetowa tvp.info. Tymczasem w siedzibie TVP posłowie PiS pełnią dyżury 'w obronie mediów publicznych’.”
Z pewnością jeszcze o tym napiszę.

Idą te zmiany. Opornie, ale idą. Finansowanie in vitro to już nawet sam Duda Andrzej podpisał mimo gorących protestów polskiej wierchuszki Kościoła. No no, panie prezydencie, nie poznaję pana. Jak to inny wiatr zmienia …zachowania, no bo z pewnością nie samych ludzi.

Tusk skierował do sejmowej komisji służb specjalnych wniosek o odwołanie szefów wszystkich służb. Wniosek oczywiście został pozytywnie zaopiniowany.
Ciekawe co zrobią z szefem CBA, który (po rozmowie z ostatecznie już byłym premierem Morawieckim) stwierdził, że nie ma podstaw do skrócenia jego kadencji. 
„Miś” mi się skojarzył. Nie mamy pańskiego płaszcza i co nam pan zrobisz. Bareja wiecznie żywy.

Nowa miotła jednak zamiata. W jednym kątku gorzej jej idzie, w drugim lepiej. 

Jedną z pierwszych decyzji nowej ministry edukacji, Barbary Nowackiej było odwołanie małopolskiej kurator oświaty, znanej propagatorki nienawiści.
Czarny czas dla edukacji w Małopolsce się skończył powiedziała nowa ministra, dodając, że odwołanie pozostałych piętnastu kuratorów oświaty ma nastąpić do końca roku. Wspaniale. A kysz ciemnoto zabobonna zatruwająca młode umysły. A kysz.
Barbara Nowacka chce też ograniczyć religię w szkołach do jednej lekcji finansowanej z budżetu państwa. W przypadku większego zapotrzebowania, mają decydować (także finansowo) samorządy. Proponuje też niewliczanie oceny z religii do świadectw i przeniesienie jej na pierwszą lub ostatnią lekcję. Bardzo dobry ruch w kierunku świeckości szkół.
I od razu napiszę – nie da się w obecnej sytuacji politycznej usunąć całkowicie religii ze szkół, bo takie zarzuty wobec nowej ministry padają. Niestety uniemożliwiają to zapisy w konkordacie, którego także nie można tak łatwo, jak się niektórym niezadowolonym wydaje rozwiązać. 

Co jeszcze? Ano wróci, zabrane dwa lata temu przez poprzednią władzę, finansowanie przez państwo telefonu zaufania dla dzieci i młodzieży. Bardzo cieszy.

Powstało Ministerstwo Równości. Ministra Katarzyna Kotula obiecuje, że w ciągu 100 dni na pewno przystąpi do prac nad ustawą o związkach partnerskich.

A co z prawami kobiet? 
Ministra Kotula deklaruje: Zanim będzie możliwość wprowadzenia dekryminalizacji lub depenalizacji [aborcji] będziemy na pewno pracować z panią minister zdrowia Izabelą Leszczyną nad tym, żeby zagwarantować kobietom dostęp do bezpiecznej, legalnej aborcji w przypadku przesłanek prawnych, które pozostały, i tej, którą TK politycznym wyrokiem zlikwidował.
…Czyli na razie, tak jak już pisałam, powrót do tak zwanego kompromisu.
No cóż, zobaczymy co czas pokaże. 
Wiem jedno – na pewno będzie lepiej niż było, także w kwestii traktowania kobiet  Myślę, że nikt już prokuratury wzywał do zwykłego poronienia nie będzie.

Z dobrych rzeczy – podkomisja smoleńska Macierewicza została zlikwidowana. I okupowanie budynku i groźby zaskarżenia decyzji do prokuratury jakoś nie pomogły. Ten człowiek to jedna wielka groteska. Dobrze, że już o niczym nie będzie decydował.

A propos. Wiecie pewnie o szokującym wybryku Brauna w sejmie, czyli zgaszeniu gaśnicą proszkową chanukiji? To nie pierwsze jego oburzające zachowanie, ale po raz pierwszy zajmie się nim prokuratura.
Wzięto się również za terrorystyczne i antysemickie wpisy działacza Konfederacji Jacka Ćwięka.
Napisał na portalu społecznościowym X:  Jutro o godz. 16:01 w @KancelariaSejmu wybuchnie BOMBA. Menora chanukowa wyleci w powietrze wraz z zapalającymi. To będzie MEGA wydarzenie. Do zobaczenia!
Wcześniej judził na swoim profilu, pisząc o odżydowieniu sejmu, a zapytany w jaki sposób, odpowiedział najlepiej Cyklonem B. Został zatrzymany przez policję. Nie pomogły kłamstwa, że ktoś mu się rzekomo włamał na konto. Doprawdy, panie Jacku.. takie rzeczy można sprawdzić.
Za poprzedniego rządu Braun i jemu podobni byli całkowicie bezkarni, bo takie oburzające zachowania po prostu ignorowano. 
Idzie nowe. Idzie powoli, bo rząd mamy dopiero od tygodnia. Ale idzie.

Z ostatniej chwili:
Posłowie Maciej Wąsik i Mariusz Kamiński – ułaskawieni przez Dudę w 2015 roku właśnie zostali skazani prawomocnym wyrokiem sądu. Dostali dwa lata pozbawienia wolności i pięć lat zakazu pełnienia funkcji publicznych. 
(Z najostatniejszej chwili: Kamiński: To wyrok, którego nie uznajemy.
…I znów zamajaczył cień Barei).

Wieje ten wiatr odnowy. Aż lżej oddychać.
Nie wszystkim się to podoba. Na pewno ani tym, którzy stracili władzę, ani ich sympatykom, słuchającym w telewizji narodowej a potem powtarzającym propagandowe absurdy, święcie niestety w nie wierząc. Wciąż czytam o rozbiorze Polski, sprzedaniu Niemcom kraju, sfałszowaniu przez Niemca wyborów, brataniu z Putinem niemieckiego agenta Tuska, o tym, że cyt. dosłownie: „należy przygotować się na niemalże bezpośrednie rządy Berlina w Polsce, sprawowane rękami jego namiestnika Donalda Tuska. Bo TOTALITARYZM jest już U BRAM.” Na takie rzeczy nie tylko wirtualnie się natyka. Moja znajoma (dziękuję pani Bogusławo) słyszała też, jak pewien pan będący pod tak zwanym “wpływem” na przystanku wykrzykiwał:

Od dzisiaj mamy niemiecki rząd Tuska. Nie jesteśmy już państwem polskim. Ale my Polacy, na to nie pozwolimy, obronimy najlepszy rząd Kaczyńskiego i wszystko wróci do normy.

Jednak mam nadzieję, że nie wróci do takiej „normy” jaką mieliśmy przez ostatnich lat osiem.

Stop. Tu zakończę i szybciutko opublikuję swój wpis, zanim coś nowego ponownie się wydarzy. Nie nadążam. Co za dzień… Dynamiczny, ale bardzo pozytywny.

Ale, ale.. czy niemieckie (bo wszak z tego kraju zwyczaj pochodzi) choinki już migają światełkami w Waszych domach?
Wiedziałam! Wszystko to (są) wina Tuska.
Na zdrowie.

Kochani – życzę Wam spokojnych świąt Bożego Narodzenia, słowiańskich Szczodrych Godów lub po prostu wolnych dni. Co kto lubi i woli obchodzić. 

Wszystkiego najlepszego w nowej Polsce.

Punkt 6. dotyczący praw kobiet.
„Wzmocnimy prawa kobiet, które będą kluczowym obszarem działań Koalicji. Unieważnimy wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 2020 roku. Kobiety mają prawo decydowania o sobie.”
Hmm.. “Unieważnimy wyrok TK”, ergo wrócimy do tak zwanego kompromisu aborcyjnego, wiedząc doskonale o tym, że olbrzymi udział kobiet w wyborach zawdzięcza opozycja obietnicom zapewnienia nam praw, w tym – możliwości legalnej i bezpiecznej aborcji do 12 tygodnia.  Powrót do kompromisu aborcyjnego i jednoczesne twierdzenie, że „kobiety mają prawo decydowania o sobie” noo… przykro mi, te dwa założenia nie są kompatybilne. 
To mamy, czy nie mamy faktyczne prawo do decydowania o sobie? No nie mamy. Cisza też jak makiem zasiał o (chociażby) ograniczeniu tego raka toczącego zawód lekarza, który wyrządził już tak wiele zła – czyli klauzuli sumienia. Ani słychu również o dostępności antykoncepcji awaryjnej bez recepty.

A jak już jesteśmy przy prawach człowieka i absurdzie występowania obok siebie dwóch sprzecznych stwierdzeń, to mamy w następnym, 7 punkcie:
„Wszyscy jesteśmy równi, a orientacja seksualna i płeć nie może być powodem dyskryminacji.” W związku z czym umowa koalicyjna zapewnia: „Znowelizujemy kodeks karny tak, aby mowa nienawiści ze względu na orientację seksualną i płeć była ścigana z urzędu.” No i super. To bardzo dobry punkt, który dałby, przynajmniej w teorii, narzędzie do walki z agresją słowną i fizyczną. Mogłyby wreszcie zniknąć z powierzchni ziemi chociażby te obrzydliwe, szkalujące hasełkami o pedofilii, furgonetki. Tylko.. czemu mam wrażenie, że to taki okruch rzucony tęczowemu środowisku, pokazanie – patrzcie, dbamy o was. Konkret Tuska o „związkach partnerskich” roztopił się bowiem podczas gorących dyskusji nad umową koalicyjną i znikł jak sen jaki złoty. Stwierdzenie, że „wszyscy jesteśmy równi, a orientacja seksualna i płeć nie może być powodem dyskryminacji.” ponownie nie współgra z ustalonymi zapisami.
Wiecie, wszyscy jesteśmy równi, ale niektórzy jakby mniej.
No, tak to wygląda.

Tak, tak, wiem. Zawarte zostały w umowie inne, bardzo ważne prawa – finansowanie procedury in vitro, bezpłatne badania prenatalne, zapewnienie realizacji nowoczesnych standardów opieki okołoporodowej i bezpłatne znieczulenie, rozbudowa sieci żłobków oraz wyrównywanie pozycji kobiet na rynku pracy. 
Naprawdę doceniam, to bardzo ważne punkty.
Tylko… co pozostało z pierwotnych obietnic dotyczących praw człowieka?
Gdzie się podziały konkrety o bezpiecznej i legalnej aborcji, antykoncepcji awaryjnej bez recepty, klauzuli sumienia, związkach partnerskich.. 

Niestety, gdy jest się zmuszonym połączyć siły z Trzecią Drogą, by odsunąć PiS od władzy, a odsunięcie PiSu było, przyznaję – największym priorytetem, idzie się na, nomen omen, kompromisy. W efekcie mamy taką, a nie inną treść umowy koalicyjnej. Tylko co z nami?
Światopogląd jednostki nie powinien mieć wpływu na los połowy społeczeństwa. Pan Hołownia chciałby referendum, co jest sprytnym wybiegiem by nie powiedzieć wyraźnie swojego zdania. Pan Kosiniak-Kamysz.. niczego by nie chciał. Bo nie.
A czego chcą kobiety, pokazały idąc na wybory, i jakoś to dziwnie tym panom umyka. 

Co dalej? Lewica już złożyła dwa projekty ustaw dotyczących praw kobiet, Koalicja również zapowiedziała, że przygotowuje pakiet rozwiązań.

JAK zagłosują posłowie Trzeciej Drogi, i być może części KO? Mam spore obawy. Jakkolwiek by nie było, w fotelu prezydenckim nadal zasiada główny hamulcowy zmian wszelakich, Duda Andrzej.

Tymczasem w poniedziałek 11 grudnia o godzinie 15.00 odbędzie się głosowanie nad wotum zaufania dla rządu Mateusza Morawieckiego.
No to trzymamy kciuki. Przeciw. Niech to będzie jego Waterloo.
Chociaż porównanie nieadekwatne.

Wygraliśmy. Tak nie do końca jakbym chciała wygraliśmy, a i nierząd nadal ogłasza swoje Wielkie Zwycięstwo, nie chcąc wypuścić władzy z chciwych łap, ..ale wygraliśmy. Może nie na 100 procent, lżej jednak oddychać, jakby kto okno otworzył w tym dusznym kraiku, a powietrze jakieś takie czystsze, dni mimo ponurego listopada jaśniejsze. Barierki przed sejmem, symbol tych prawych i sprawiedliwych, zdjęte. Jednak…

Rząd jeszcze, przez zagrywki dogorywającej władzy kurczowo trzymającej się stołków – nie utworzony. Nadal jaśnie panuje nam pan Morawiecki, którego Duda namaścił na nowego-starego premiera.  Aby jeszcze POKAZAĆ, aby się jeszcze nachapać i poniszczyć, co do zniszczenia zostało. 

Pozostaje przy tym we mnie ten niepokój, czai się gdzieś, z tyłu głowy cichutka myśl – “co oni jeszcze wykombinują”. Przez 8 ostatnich lat nauczyłam się, że potrafią, oj potrafią zaskoczyć i ograć tę naszą opozycję do ostatnich skarpet.
Jutro zaprzysiężenie rządu pana Mateusza eM i kolejne dwa tygodnie przeciągania sprawy, by wreszcie mu to wotum nieufności pod długachny nochal można było podetkać. Oczywiście, o ile większość sejmowa zagłosuje przeciw nowemu-staremu premierowi. Niby człowiek wie, że tak, a jednak… 

Nie wygraliśmy TAK, jakbym chciała, bo z tą Trzecią Drogą mi nie po drodze. Pan Kosiniak Kamysz i jego “sprawy światopoglądowe”, które “nie mogą być elementem umowy koalicyjnej”, pan Hołownia z jego pomysłem referendalnym, gdzie o prawie do samostanowienia kobiet mieliby decydować wszyscy, a nie tylko osoby, których to bezpośrednio dotyczy, a który jest jedynie wybiegiem, aby tylko nie wypowiedzieć się wprost – za lub przeciw… to skutecznie zniechęca do obu panów.
Fajnie by było, gdyby opozycja szła do wyborów jedną listą. Nie byłoby teraz dudawania, dziwnych arytmetyk, gdzie 194 jest większe od 248, a i te sprawy zwane przez pana Kosiniaka “światopoglądowymi” łatwiej byłoby w sejmie nowej, lepszej kadencji wywalczyć. No, ale jak każda partia grała na siebie, a i Lewica grymasiła na wspólną listę z Tuskiem, to mamy jak mamy. Podpisano już wprawdzie umowę koalicyjną, ponieważ jednak części koalicjantów pewne tematy nie pasują, no to nie znajdziemy już tam zapisu o bezpiecznej i legalnej aborcji do 12 tygodnia, zastąpiono ją “unieważnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego”. Ergo – wracamy do tak zwanego kompromisu. Cóż, lepsze to niż nic, szczególnie na początek. Choć mnóstwo kobiet poszło do wyborów, po to by wywalczyć swoje prawa, w tym prawo do samostanowienia.
Więcej o tym będzie w kolejnym poście. To znaczy – napiszę więcej, bo po rządzie o takim właśnie składzie, rewolucji w tej konkretnej kwestii spodziewać się nie należy.
Wśród Wielkich Zmian poruszono już natomiast w sejmie  powrót do finansowania in vitro. I to jest Coś przez duże Ce.

Czekamy na zapowiadane rozliczenia polityków poprzedniego rządu, na zapowiadane już komisje śledcze odnośnie nielegalnych podsłuchów, czy wywalenia milionów złotych polskich na wybory kopertowe…, no i, choć z małą dozą optymizmu, także na tak zwane zmiany światopoglądowe. Lewica już złożyła projekty uchwał, a Koalicja Obywatelska przygotowuje pakiet rozwiązań dla kobiet: ustawy dotyczące liberalizacji prawa aborcyjnego, dekryminalizacji aborcji, kwestii klauzuli sumienia i tabletki dzień po. Cóż, zobaczymy.

W kwestiach zwanych przez pana Kosiniaka, dwojga nazwisk Kamysza, światopoglądowymi jest jak jest, jednak jaką miałam satysfakcję, gdy na pierwszym powyborczym posiedzeniu sejmu, po ministerialnych wyplutwach Ziobry i Czarnka, przydreptał do świeżo upieczonego marszałka nowego sejmu, Szymona Hołowni nadprezes Kaczyński, podszedł jak każdy zwykły szeregowy poseł, poprosił cichutko o głos “bo jest premierem”…i go nie dostał. Koniec z wchodzeniem bez żadnego trybu na mównicę sejmową, panie Kaczyński. Nie jest już pan nietykalnym złotym cielcem. Uch, satysfakcja była spora. Czas na wyrzucenie z sejmu jego osobistych ochroniarzy. Innym posłom wystarcza straż marszałkowska? No to panu Kaczyńskiemu też powinna.

Tak w ogóle no to mamy teraz niejako tak jakby dwie opozycje. Tę, która wygrała i tę która przegrała wybory. Hołownia, przyznaję, bryluje i na marszałkowskim stołku i w dziennikarskich wywiadach. Ma facet dryg do wbijania inteligentnych  szpilek. Nie powiem, cenię. Na kolejnych posiedzeniach nowego sejmu, (ale bez nowego rządu) wrze, PiS gra teraz rolę dziecka, któremu zła opozycja zabrała lizaka i kreuje się na obrońcę już nie tylko Polek, Polaków i całego kraju przed złym Niemcem, ale i na, o kuriozum, obrońcę Konstytucji, a co twardy elektorat łyka jak wszelkie inne absurdum tej partii niczym gęś kluski na Świętego Marcina. 

Czekam z niecierpliwością na utworzenie się wreszcie nowego rządu. Nie tego z panem eM na czele, rzecz jasna, Tego prawdziwego. I na porządne dmuchnięcie wiatru odnowy. Jaka by nie była.

…Więc chyba będzie jeszcze o czym pisać. Temat zawsze się znajdzie.

A Wy co myślicie o wynikach wyborów i perspektywach zmian na lepsze?

WSTĘP
Wiedźma – kobieta która wie.
Kobieta która wie wzbudza(ła) lęk. Zatem kiedyś kobietę, która wie, ba, każdą kobietę, która się wyróżniała, wymykała stereotypom – była inna, dziwna, zbyt mądra (a przecież heh kobieta!) albo po prostu zalazła komuś niemiłemu, a mającemu pozycję i możliwości za skórę – mógł spotkać zły los. Piętnowano (w metaforze i nie), palono na stosie, wieszano, topiono – najlepiej pod lodem, żeby przypadkiem nie wypłynęła..
Kiedyś.
Potem akty przemocy bezpośredniej zastąpiono w części groźnym, mogącym w skrajnych przypadkach prowadzić nawet do śmierci, ostracyzmem społecznym.
Teraz – już nie na taką skalę, ale nadal w określonych środowiskach płoną metaforyczne stosy. Nadal to panowie decydować chcą o losach kobiet, a wychodzenie poza ciasne ramki patriarchalnych oczekiwań wciąż spotyka się z piętnowaniem, próbami ośmieszania i rzecz jasna próbami wtłoczenia nas w nie spowrotem. Bo kobieta, która myśli, działa, i o zgrozo chce o sobie decydować rusza z posad wygodnie ułożony pod określone oczekiwania świat
Często motorem działań w tych patriarchalnych oczekiwaniach, bezpośrednio lub pośrednio bywa religia. Każda. I trudno się dziwić. Wszak one wszystkie powstały w czasach żelaznego patriarchatu.

To tak pokrótce, bo pisze się komentarz do zmian politycznych w naszym kraju. Oj, wciąż się pisze, ale wkrótce będzie – obiecuję.
Powyższy temat natomiast z pewnością jeszcze powróci.

To nie wiedźmy płonęły, to były kobiety
Zbyt kusząco ubrane, albo w szaty liche
Za mądre lub za brzydkie, umiejące leczyć
Niezależne, wiedzące, za głośne, za ciche

Mające znamiona, brodawki i koty,
włosy skołtunione, czarne i kręcone,
te, które odrzuciły kapusia zaloty…
Wszystkie INNE, nie-takie, dumne, niepokorne.

Widzące i wiedzące, potrafiące pływać,
tańczące nocą w deszczu, lub po rannej rosie.
Spalić – zakrzyknął kapłan, a tłuszcza zawyła
I zapłonął stos strachu, kołtuństwa pokłosie.

A TU WERSJA VIDEOBLOGA, CZYLI VLOG
Zapraszam.  : )
Link do kanału YT  LENIWYM PIÓREM
…pozdrawiam zaglądających.