Komentarze do: Czy to bajka, czy nie bajka…

Autor: ~parrafraza

~parrafraza — Sat, 24 Dec 2016 00:28:23 +0000

A cóż to za Mikołaj był 😉 Rozumiem, że przez „zmęczenie” chcesz powiedzieć, że był procentowo niedysponowany? No, to ja się nie dziwie, że potem to mama musiała kupować wam prezenty. Wolała, żeby Mikołaj nie pustoszył rodzinnych piwniczek 😉

Autor: ~malykub

~malykub — Tue, 20 Dec 2016 23:28:09 +0000

Ja sobie przypominam 2 takie zdarzenia z Mikołajem… pierwsze jak mieliśmy pewnie z jakieś 4-5 lat kiedy przyszedł… ależ sie ho baliśmy 😀 pochowaliśmy się za kanapą i za nic nie chcieliśmy wyjść. A Mikołaj po rozdaniu w końcu prezentów, powiedział chwilę z rodzicami i musiał się tym bardzo „zmęczyć” bo czapki zapomniał 😉 potem, gdzieś tak w 2 klasie przyszedł do nas kolega i autorytatywnie stwierdził, że Mikołaja nie ma. Absolutnie było to niemożliwe bo przecież… Ale stanęło na tym, ze trzeba poszukać prezentów… i oczywiście znaleźliśmy. Ależ się mama wściekła jak po powrocie z pracy zastała nas bawiących się tymi autkami. Zabrała prezenty i stwierdziła, że nic nie dostaniemy w takim razie, a kolega uciekł jak najszybciej… prezenty jednak dostaliśmy ale skończyła się wiara :'(

Autor: ~parrafraza

~parrafraza — Mon, 19 Dec 2016 22:19:02 +0000

W odpowiedzi do ~Pojedyncza.

To prawda. Pamietam płacz mojej córki i rozpaczliwa próbę uwierzenia, że może.. jednak.. Pomogłam w utrwaleniu, zdemontowałam Majkowe gadanie i… uratowałam Mikołaja 😉 W każdym razie na jakiś czas 🙂
Pozdrawiam 🙂

Autor: ~parrafraza

~parrafraza — Mon, 19 Dec 2016 22:16:58 +0000

W odpowiedzi do ~Pojedyncza. O! W moim domu rodzinnym też Aniołek przynosił prezenty. I też otwierało się okno. Przeniosłam te tradycje na nowe, dorosłe mieszkanie powierzając tajemnice aniołka swojej córce. Ciekawe, czy poniesie ją dalej...

Autor: ~Pojedyncza

~Pojedyncza — Mon, 19 Dec 2016 11:42:17 +0000

W biografii Jerzego Pilcha był fragment o tym, jaki niesamowity żal miał mały Jerzyk do swojej babki, która kazała mu pakować prezenty i opisywać je imionami, odzierając go tym samym z dziecięcej wiary w Mikołaja…
Więc chyba rzeczywiście nie warto przyspieszać momentu, w którym dziecku zostaje zdradzony wielki sekret pochodzenia prezentów…

Autor: ~Pojedyncza

~Pojedyncza — Mon, 19 Dec 2016 11:38:41 +0000

Już kiedyś pisałam o tym na blogu – u nas prezenty w wigilię przynosi Aniołek, po kolacji otwiera się okna i wychodzi z pokoju, żeby skrzydlaty posłaniec mógł spokojnie wlecieć i zostawić podarunki. Nawet jak już w dziecięcej główce pojawiły się pewne wątpliwości, to jednak to mroźne rozgwieżdżone niebo w szeroko otwartych oknach i blask choinki miały taką magię, że człowiek tak do końca nie był pewien jak to naprawdę jest…

Autor: parrafraza

parrafraza — Sun, 11 Dec 2016 21:29:08 +0000

W odpowiedzi do ~linka. Niech trwa, powiem więcej, Ci w których wewnętrzne dziecko całkowicie dorosło, to smutni, szarzy ludzie :) Pozdrawiam.

Autor: parrafraza

parrafraza — Sun, 11 Dec 2016 21:27:24 +0000

W odpowiedzi do ~Magda. Bo marzenia to wspaniała rzecz :)

Autor: ~Magda

~Magda — Sat, 10 Dec 2016 18:20:15 +0000

Moja wiara w Mikołaja była bardzo silna, nie chciałam przyjąc do wiadomości wersji z rodzicami, bo wówczas musiałabym zrezygnować z marzeń o znalezieniu pod choinką statku kosmicznego… W końcu jednak musiałam zmierzyć się z rzeczywistością, ale to nie było łatwe. Chyba do dziś wolę wierzyć w magię 😉

Autor: ~parrafraza

~parrafraza — Thu, 08 Dec 2016 22:38:38 +0000

Dziękuję wszystkim za podzielenie się ze mną swoimi wspomnieniami 🙂 To była ciekawa i miła lektura. Mam nadzieję, że byliście grzeczni i dostaliście od Mikołaja górę prezentów 😉 Pozdrawiam 🙂