Był na Żmudzi ród szlachecki… nie, to brzmi zbyt sienkiewiczowsko, zatem raz jeszcze rozpocznę: Działo się to dawno, bardzo dawno, w czasach, gdy do szlacheckich dworków ksiądz proboszcz zajeżdżał, aby nie mały koszyczek z kilkoma jajkami i wędliną, lecz wielki stół bogato zastawiony do wielkanocnego śniadania – poświęcić. Przygotowania więc do takiego poczęstunku były niemałe. Szynki i kiełbasy z ubitych świniaków wisiały już w wędzarni, baby z kopy nieomal jaj, wielkie jak góry, wyrastały w piecach, w makutrach z twarogu, masła, jajek i cukru ucierano w pocie czoła przepyszną paschę. Oczywiście jako jedno z tradycyjnych ciast wielkanocnych, upieczone już mazurki ozdabiano przepięknie, to  rodzynki, migdały i orzechy układając w przepiękne wzory, to rozpuszczoną czekoladą lub lukrem wyciskając wymyślne na mazurach napisy.

I o owych napisach, a właściwie o jednym nieszczęsnym napisie opowieść wysnuję.

Mojemu pradziadowi, który był wtedy uczniakiem oraz jego braciom niewiele od niego starszym, jako, że zdolności artystyczne posiedli, powierzono poważne zadanie ozdobienia mazurków, inwencję i sposób wykonania pozostawiając chłopcom. Nie wiedzieli o biedni rodziciele jak dalece w inwencji owej chłopcy się posuną. Bowiem, gdy ksiądz proboszcz końmi do dworu zajechał i stanął przed bogato zastawionym stołem, by skropić wodą święconą dary Boże i modlitwę przed rozpoczęciem uroczystego śniadania, odmówić, spojrzał, oczom nie wierząc, poczerwieniał cały z wściekłości, rękę ze zgrozą wyciągnął wskazując na stół i wycharczał: – Niee! Ja TEGO święcić nie będę!

Podążyli za wskazaniem wielebnego palca przerażeni mieszkańcy dworu, spojrzeli i zbledli jak jeden mąż. Na samym środku, pośród innych potraw, pysznił się olbrzymi mazurek czekoladowy z misternie  ozdobnymi, z lukru wykonanymi literami D. U. P. A.

Sługa Boży odjechał śmiertelnie obrażony na cały ubogi dworek szlachecki i jego mieszkańców, za profanację darów Bożych i jego świątobliwej osoby ośmieszenie. Winnych odnaleziono wciśniętych w sam najmroczniejszy kątek strychu. Tłumaczyli się wprawdzie, że nic zdrożnego na myśli nie mieli, że skrót to jeno od słów “Dzień Uroczystości Pańskiej Alleluja“, ale na nic się kulawe tłumaczenia zdały. Synowie szlacheccy dostali całkiem nieszlacheckie „kropidupum punktatum”, tak bolesne, że przez dni kilka jeść musieli na stojąco.

Przeminęły wraz z wiatrami historii dworki szlacheckie, monokle, gorsety, powozy… ale historyjka w rodzinie naszej przetrwała, opowiadana z pokolenia na pokolenie. Pozostał też, już w formie żartu zwyczaj ozdabiania mazurka wspomnianym napisem. Nikt go jednak na wszelki wypadek do poświęcenia w koszyku nie zanosił

NowRocky ; ) grafika malykub

Tak jak już pisałam, post ten powstał dawno temu, w zamierzchłej epoce Andrzeja Dudy. Zainspirowany został śledztwem jakie przeprowadzono w jednej ze szkół, gdzie na drzwiach toalety pojawił się napis “Andrzej Dupa”. Potraktowano wtedy ten bazgroł bardzo poważnie, Dyrekcja wręcz przeprowadziła śledztwo grafologiczne z użyciem zeszytów uczennic.

Dup… o pardon – Duda przeminął, ale nastał nam nowy (p)rezydent. I aż strach pomyśleć, co on mógłby zrobić widząc takie dictum na swój temat, skoro nawet zwykłe, acz niewygodne pytanie dziennikarza włączyło mu tryb kibola z dzielni. Lub co zrobić by mogli jego nadgorliwi podwładni. Władza bowiem krytyki nie lubi, a nadgorliwość może nie jest gorsza od faszyzmu, ale dużo jej nie brakuje. Szczególnie w tym snusowym przypadku.

Spokojnych dni kochani.

Tegoroczna Śląska Manifa przeszła pod wiele mówiącym i bardzo niestety prawdziwym hasłem „POLSKA NIE CHCE WIDZIEĆ KOBIET”. Nie mogłam w niej uczestniczyć ciałem, ale byłam – duchem, sercem i również piórem.

Przedstawiam Wam mój tekst, który miałam zaszczyt napisać
do tegorocznej Manifówki.

ALE NAJPIERW TYTUŁEM WSTĘPU

Kiedy w pamiętnym 2020 roku zapadł obrzydliwy wyrok TK, nie tylko na ulicach, ale i w internetowych dyskusjach zaczęło wrzeć. Mnóstwo kobiet, które do tej pory nie wypowiadały się w temacie aborcji czy ogólnie naszych praw – przemówiło. Jednak zbyt często zdarzało się, że gdy w rozmowach padały słowa o Kościele katolickim jako współwinnym wyroku na kobiety, spotykało się to ze świętym niemal oburzeniem. „To nie Kościół, to PiS!”; „Kościół zostawcie w spokoju!” – padały słowa protestu.

Nadal zdarza mi się spotykać takie komentarze, nawet u osób głoszących hasła o możliwości wyboru. 
Każda próba sprzeciwienia się układaniu nam przez Kościół na siłę życia wywołuje głośne protesty wśród wiernych, ponieważ Kościół obraca to natychmiast w zarzut ataku na wiarę. I wiecie co? Wciąż mu się to udaje.

Obrona Kościoła wżarta jest bowiem w naszą tkankę narodową i utożsamiana od wieków z obroną polskości. Być może kiedyś, w czasach tłamszenia owej polskości – w czasach zaborów Kościół pełnił taką rolę, choć nie zapominajmy, KTO brał udział w targowickiej zdradzie. Ta epoka jednak już minęła. Kościół jest głównym hamulcowym zmian, a już na pewno tych zmian dotyczących praw człowieka. Ale o tym może kiedy indziej.

Ponieważ nadal wiele osób uparcie nie widzi jego politycznej działalności, postanowiłam napisać ten tekst, wyjaśniający w dużym uproszczeniu mechanizmy władzy. Zdaję sobie przy tym sprawę, że osoby, które nie chcą zrozumieć i tak nie zrozumieją. Ale lepiej tłumaczyć niż milczeć. To taka moja maleńka cegiełka, maleńki wkład w tak potrzebną pracę u podstaw.

Wstęp zrobił się ciut przydługi, bo gaduła ze mnie. Zatem już szybciutko kończę i zapraszam do lektury manifówkowego tekstu.

CO DALEJ?

33 lata temu, 7.01.1993 roku zdecydowano za nas i wrzucono w bagno tak zwanego kompromisu aborcyjnego.
W 1996 sejm znowelizował poprzednią ustawę z 1993 roku, łagodząc ją poprzez dodanie przesłanki o „trudnej sytuacji osobistej kobiety”. Utrzymała się niecały rok.

Wtedy wprowadzono też obrzydliwy twór zwany klauzulą sumienia, a w 1998 Polska ratyfikowała konkordat podpisany już wcześniej w 1993. 
Co stało się w roku 2020, wiemy.

Nasze prawa toczą się w dół równią pochyłą od 33 lat! 

W czasach, gdy w innych krajach Europy kobiety walczyły o prawo do aborcji, u nas, w mrocznym okresie PRL-u, aborcja dostępna była praktycznie bez ograniczeń.
A potem, gdy upadł stary ustrój, sytuacja polskich kobiet uległa gwałtownemu pogorszeniu.

Obecnie w Polsce mamy taką Upside Down* w stosunku do większości krajów Europy. Europejki wywalczyły prawo do aborcji, my je straciłyśmy. Za tymi drastycznymi zmianami stoi Kościół katolicki i jego olbrzymie wpływy polityczne, które uzyskał po zmianie ustroju. 

Skąd te wpływy?
Kościół trzyma na pasku zależności sporą część polityków. Wpływa na ich decyzje (na przykład w głosowaniu nad niewygodnymi dla niego, lub właśnie aprobowanymi ustawami) poprzez sterowanie poparciem w wyborach. Ponieważ nadal jest olbrzymim autorytetem dla swoich wiernych, może doprowadzić do tego, że niewygodny polityk je straci, a ten posłuszny utrzyma lub zwiększy.

Tak to się (w bardzo dużym uproszczeniu) toczy. Wierni słuchają księży i głosują, zapewniając wygraną tym politykom, których działania będą zgodne z linią Kościoła.

I w ten sposób de facto episkopat rządzi krajem, pociągając za sznurki. 

Każdy protest przeciw układaniu nam życia przez Kościół natychmiast oflagowany zostaje hasłem „atak na wiarę”, ponieważ to wywołuje pożądany skutek – gniew wiernych zwrócony w stronę protestujących.
A przecież to nie tak, przecież każdy powinien mieć prawo do wierzenia w to, co chce i absolutnie nie o wiarę w tych protestach chodzi. Tyle że każdy powinien mieć też prawo do samostanowienia, czyż nie?

Dopóki kler ma tak olbrzymi wpływ na wyborców, trudno będzie coś zmienić. Dlatego konieczna jest praca u podstaw. Bardzo ważne jest też wywieranie presji na (każdych) rządzących. Przypominanie im, że nie odpuściłyśmy i nie odpuścimy. Bo prawa kobiet to prawa człowieka. 

Wiele z nas duże nadzieje pokładało w wygranych w październiku 2023 roku wyborach. Czy coś się w aspekcie praw kobiet po nastaniu „nowego, lepszego rządu” zmieniło? Niewiele. Nie zdołano przegłosować nawet depenalizacji aborcji, nie mówiąc już o obiecywanym legalnym do niej dostępie.

Czujemy się więc rozczarowane niespełnionymi obietnicami i boimy o swoją przyszłość.

Tak zwani „obrońcy” życia cały czas dążą przecież do likwidacji wskazań, które nam jeszcze pozostały, oraz karania kobiet więzieniem za wykonanie aborcji. Jeśli za półtora roku do władzy dojdą Konfederacja z PiSem – prawa kobiet do samostanowienia, nawet w tej szczątkowej formie, mogą przestać istnieć.

______________

(*) Upside Down (Druga Strona) – nazwa nadana w serialu Stranger Things przerażającemu alternatywnemu wymiarowi, mrocznemu odbiciu naszego świata.

^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ ^^ 

Ja od siebie dodam tylko – nie, nie uważam, że mamy teraz tak samo lub gorzej niż za PiSu.
Według mnie nie.
Jestem jednak rozczarowana. Nie ja jedna.
Nie tak miało być. Rząd jako całość – bo znam tam kilka wspaniałych osób, o których wiem, że naprawdę chcą tych zmian – zawiódł wiele wyborczyń i wyborców.

A choćby jedynie praktycznie, nie emocjonalnie rzecz ujmując – już w przyszłym roku wybory.
Myślę, że jeśli nic się zmieni, wiele osób, i trudno im się dziwić, na te wybory po prostu nie pójdzie…

I co wtedy?

Oczywiście „prokuratura i kuratorium skrzętnie badają sprawę”. Głos zabrali też posłowie, metropolita gdański i ministra edukacji narodowej. „Sprawa, która rozgorzała wokół szkoły w Kielnie, jest bardzo niebezpieczna” powiedziała Barbara Nowacka.
I owszem. Bardzo niebezpieczne jest pochopne ocenianie kogokolwiek i palenie go na stosie świętego oburzenia bez dokładnego zbadania okoliczności. 

W naszym kraju ważniejsza jest obrona krzyża niż człowieka. Może urażę tu ten sławny uczuć, ale nie widziałam nigdy takich protestów w obronie skrzywdzonego przez pedofila dziecka. 

Mam wrażenie, że religii w naszym kraju używa się jak tarana mającego zgnieść wszystko to, co nie mieści się w katolicko-narodowych ramkach, wszystko to, co jest po prostu inne. Bo to inne  przeszkadza wszak i w zdobywaniu i w utrzymaniu władzy.
To tak na marginesie.

Tymczasem nauczycielka zabrała głos:
„Wyrzuciłam cosplayowy gadżet od halloweenowego stroju, którym bawiły się dzieci, a następnie powiesiły go nad klatką chomika – w miejscu, w którym wcześniej wisiał zegar” – tłumaczyła.
Zapewniła, że jest neutralna religijnie. „Szanuję wiarę innych i w życiu nie wyrzuciłabym krzyża. Ścianka nad chomikiem byłaby w mojej opinii miejscem urągającym przedmiotowi religijnej czci. Jego miejsce powinno być wysoko, obok godła lub ewentualnie nad drzwiami. Jednak powtórzę: Ten przedmiot, który został powieszony przez dzieci, był elementem cosplayowego stroju” – zaznaczyła. Zdarzenie „jest nieporozumieniem, a politycy wykorzystują je do tego, żeby podbijać swoje interesy i pozycje”.

Oczywiście, że tak. Jak zawsze. A krzyż to taki nośny symbol, prawda?
Tyle że to nie był krzyż, tylko element halloweenowego stroju, który dzieci powiesiły nad klatką chomika – kto tu zatem tak naprawdę zbezcześcił symbol religijny?

W obronie krzyża, który krzyżem nie był, ukrzyżowano nauczycielkę. 

Do profanacji doszło natomiast (nie po raz pierwszy) nie w Kielnie, tylko na Jasnej, przepraszam Brunatnej już od dawna, Górze, którą oblegała pod patronatem, a jakże – rezydenta Batyra – pielgrzymka kiboli. Z racami, wrzaskami i wulgarnymi hasłami. Przeciw temu jednak żaden z tych święcie oburzonych profanacją cosplayowego krzyżyka jakoś nie zaprotestował.

Jak to już napisałam w notce o tejże wizycie na leniwopiórowym fanpage’u:
„To nie wiara w boga jest problemem, to wiara we własną nadwyższość i najniższość innych jest problemem. Historia zatacza koła i chichocze w kułak”.

Powiedzenie „krzyżyk na drogę”, dawniej oznaczające udzielenie komuś błogosławieństwa, życzenie szczęśliwej podróży i powodzenia – znaczy dziś coś zupełnie odwrotnego.
To tak na (kolejnym) marginesie.

I myślę sobie, że ci tak wrzaskliwi i agresywni obrońcy wiary sami własnymi rękoma przyczyniają się do jej upadku. A już na pewno do zachwiania wielowiekowymi fundamentami Kościoła.

Rezydent pałacu prezydenckiego, niejaki Batyr zawetował tak zwaną ustawę łańcuchową przegłosowaną przez sejm. Zrobił to, rzecz jasna heh „dla  dobra zwierząt”, bo też jak sam powiedział ma psa, a ta ustawa „nie rozwiązuje żadnego realnego problemu.„. 

W zamian pan Batyr zaproponował własną ustawę, która… nie rozwiązuje żadnego realnego problemu, bo problemu wg tego pana nie ma, nie ma wołających o pomstę ciasnych kojców metr na metr, błota pełnego odchodów w których brodzi pies, nie ma zwierząt całe życie spędzających na łańcuchach.

Ale JEGO ustawa w przeciwieństwie do rządowej “nie stygmatyzuje wsi„, bo przecież „to, że polska wieś źle traktuje zwierzęta to krzywdzący stereotyp„. 
Hmmm…
Pan rezydent widać nigdy na wsi nie był. Od razu dodam, że nie lubię generalizowania, nie każdy rolnik to na rany oprawca, no i mentalność  ludzi tam mieszkających też się zmienia wraz z, no cóż, kolejnymi pokoleniami. Jednak przypadki skrajnego zaniedbania zwierząt nadal zdarzają się często, zbyt często. 
I nie, nie uważam, że w mieście zwierzęta nie bywają krzywdzone. Choć dla mieszczucha ogólnie rzecz ujmując pies częściej jest towarzyszem niż żywym dzwonkiem, ale oczywiście oprawcy i ludzie bezmyślni bywają wszędzie. 

Wracając do meritum – Batyr nie zawetował ustawy z rzekomej troski o zwierzęta, a nawet nie z troski o rolników tylko o własną popularność w tej grupie społecznej.  Taka prawda. Zatem jego propozycja ustawy wprawdzie zakazuje łańcuchów, ale omija szerokim łukiem wielkość kojców, bo trzymanie psa w kojcu wielkości kartki papieru w niczym przecież zwierzowi nie przeszkadza. Nie potrzebuje też pies utwardzonego podłoża i zadaszenia. Ręce opadają.

Dla pana Batyra wymagana w rządowej ustawie powierzchnia kojców (10 m kw dla małego psa, 15 dla średniego i 20 dla dużego) jest absurdalna, bo jak mówi, a inni bezmyślnym chórkiem powtarzają – “to kojce wielkości kawalerek”. No tak, co jak co, ale na kawalerkach to się pan Batyr dobrze zna.

Oczywiście wspominane są przy tym jedynie te największe kojce dla największych psów. Absurdalna panie Batyr to jest pańska narracja. Mieszkaniec najmniejszej nawet kawalerki może ma ciasno, ale jest tam i ogrzewanie i cieplutka kanapa, mieszkaniec kawalerki panie Batyr codziennie też z niej wychodzi. Na spacer, do knajpy, na zakupy, do pracy… Pies osadzony jest w swojej heh “kawalerce” dożywotnio.  Większość kojców nie ma takich “,luksusów” jak podmurówka i podłoże, o zadaszeniu nie wspominając, więc pies grzęźnie w błocie i we własnych odchodach. Niektóre są tak ciasne, że zwierzę ledwo się może obrócić, O “budzie” często zbitej z paru desek już szkoda pisać, jeżeli w ogóle jest. Dlatego takie odgórne ustalenia – po prostu są konieczne.
A nawet i te 20 metrów to wcale nie tak dużo. To minimum.

I jeszcze co do kawalerek – wiecie jak nazywa się oferowanie do sprzedaży „mieszkań” takiej wielkości? PATODEWELOPERKĄ, prawda?.
No właśnie.

To co widzicie na screenie to wizualizacja powierzchni tej słynnej „kawalerki dla zwierząt” z zawetowanej przez rezydenta tzw. ustawy łańcuchowej, czyli 20 m kw. dla największego psa.
Dokładnie to tutaj 4m x 5,20m. A trzeba tam jeszcze postawić odpowiednią dla gabarytów psa budę.
Luksus, prawda? Nie, minimum.

Rozwiejmy kolejną bzdurę która jest po prostu zwykłym kłamstwem.

“Wszystkie bez wyjątku psy musiałyby mieć kojce”.
Nie. Nie ma czegoś takiego w ustawie rządowej. 
Jest natomiast zapis, że jeśli pies biega wolno po ogrodzonej posesji, to niepotrzebny mu żaden kojec. Wystarczy porządna buda. Ta ustawa dotyczy psów na ŁAŃCUCHU panie rezydencie Batyr. Więc proszę nie kłamać
Jeszcze raz: NIE MA OBOWIĄZKU trzymania psa w kojcu.
Nie jest to żaden przymus, jeśli ogrodzenie jest uszczelnione. Cóż, można pieska też wziąć do domu. 
Pan rezydent użala się nad hipotetyczną biedną staruszką emerytką, która, cytuję: „kocha swojego psa, jest dla niej jedynym przyjacielem, ma go na wolnym wybiegu przed swoim domem. Dla niej naprawdę jest wysiłkiem stworzenie 20 m kw kojca”. Panie Batyr czemu pan kłamie? Ta pana staruszka nie musi budować kojca. Czyżby nie czytał pan ustawy rządowej, którą pan komentuje? Oj nieładnie.

Rozprawmy się z kolejnymi zarzutami powielanymi przez prawicę.

“Panie, kogo będzie na to stać!”. Powiem tak – Jeśli masz psa to powinieneś mieć i na psa. Przynajmniej na jego podstawowe potrzeby. Bo chyba wiesz(?) że je ma? No właśnie najwidoczniej nie wiesz. A pies to nie darmowy alarm przy chałupie.
I może cię zdziwię, ale posiadanie psa NIE JEST OBOWIĄZKOWE. Naprawdę.

“Prawo będzie trudne do egzekwowania”. Może i tak, da jednak mocne podstawy do interwencji organizacji prozwierzęcych. Ale przecież lepiej dalej trzymać psy przywiązane do zardzewiałych pralek, albo dosłownie w klatkach?

”Rolnicy nie podołają wymaganiom ustawy i wiele psów źle skończy”. 
Tego i ja się obawiam. Tym bardziej, że niestety z niewiadomego dla mnie powodu wykreślono z projektu ustawy początkowo widniejący tam zapis o obowiązkowym czipowaniu psów, tak jak i wykreślono kastrację. 
Tylko że to nie jest żaden argument. Czy z powodu takich obaw wszystkie psy miałyby nadal wegetować w warunkach uwłaczających jakimkolwiek standardom?

Wokół ustawy rządowej urosło wiele mitów podsycanych ochoczo przez prawicę.
A czy zaproponowana w zamian ustawa rezydenta jest lepsza? No nie, jest gorsza.

Czym jeszcze różnią się te dwie ustawy i dlaczego rezydencka niczego nie rozwiązuje?
Oprócz braku regulacji dotyczącej wielkości kojców, w projekcie ustawy zaproponowanej przez Batyra są bardzo szkodliwe zapisy.
Choćby zapis mówiący w jakich sytuacjach można jednak psa na uwięzi trzymać. A zatem psa można wg. rezydenckiej ustawy przypiąć do łańcucha: „w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu stwarzanemu przez to zwierzę dla życia lub zdrowia człowieka lub innego zwierzęcia” lub „wyrządzeniu szkody przez to zwierzę„, a także jeśli „zastosowanie innego środka nie jest w danych okolicznościach możliwe lub uwięź jest środkiem najlepiej znoszonym przez to zwierzę„.
I to jest bubel. Jak mówi Katarzyna Śliwa-Łobacz, prezeska Fundacji Mondo Cane, zajmującej się ochroną zwierząt:

“My, praktycy, wiemy, jak to będzie wyglądać, kiedy pojedziemy na interwencję. Będzie to wyglądać tak, że zawsze pies będzie rzekomo albo 'niebezpieczny’, albo 'to lubi’, albo 'wyrządza szkody’, albo 'to wcale nie jest jego stałe miejsce bytowania, bo jest tu tylko przez chwilę’…  Kompletnie nie da się tego wyegzekwować. Bo niby jest stanowczy zakaz, ale właścicielowi zwierzęcia łatwo będzie z każdej sytuacji wybrnąć”.

No i może o to Batyrowi chodzi? 

Polska wieś łańcuchem stoi. Stoi też brakiem skutecznych regulacji prawnych dotyczących dobrostanu zwierząt. Zamiana łańcucha (skoro w bublu rezydenckim nie ma mowy o wielkości) na ciasny kojec oraz kruczki pozwalające tak naprawdę nadal trzymać psa na uwięzi to nie jest żadne rozwiązanie. Rezydent zawetował rządową ustawę łańcuchową, ale podpisał zakaz hodowli zwierząt na futra, co jest rzecz jasna wspaniałą wiadomością. Ale jeśli myślicie, że taki z niego z tego tytułu wspaniałomyślny gość, który troszczy się o biedne zwierzątka, to rozczaruję. Batyr dba o popularność w rolniczych kręgach. Zrobił to na prośbę… samych hodowców, którzy skalkulowali sobie korzyści. Wysokie odszkodowania od rządu za zamknięcie futrzarskiego interesu to niezła gratka. Bo może się przecież tak stać, patrząc na rosnący trend, że już niedługo Unia zakaże wszystkim krajom członkowskim hodowli zwierząt na futra. I co wtedy hodowcy dostaną? Figę z makiem.
Taki to z Batyra heh “przyjaciel zwierząt”. 

W niedzielę w proteście przeciw wetu ulicami Warszawy przeszedł pod prezydencji pałac Wielki Marsz dla Zwierząt. Zgromadził tysiące osób. 

Już w tę środę w sejmie głosowanie za odrzuceniem weta i kolejne zapowiadane zgromadzenie.

Cienko to widzę, bo potrzebne jest ⅗ głosów, czyli -za- musiałby zagłosować nie tylko cały PSL, ale także przynajmniej część PiSu. Kaczyński, choć głosował o dziwo za ustawą rządową już zapowiedział, że odrzucenia weta nie poprze.

To jest Topcia, od roku za Tęczowym Mostem. Topcia nie żyła na łańcuchu, tylko w kochającym domu. Ale mama Topci została przywiązana do drzewa, bo zaszła w ciążę. Pozbyto się “kłopotu”.
Posiadaczu psa – nie bądź jak właściciele mamy naszej Topci. 

Tia, wiecie, bo faceci pewnego dnia pomyśleli: Te biedne kobiety siedzą tylko w kuchni przy garach, a dajmy im prawa wyborcze, żeby nie smutały i też mogły decydować o sobie i kraju? Tak jak „dano” w prezencie robotnikom ośmiogodzinny dzień pracy albo zniesiono niewolnictwo?

No nie, kobiety, tak jak i inne grupy społeczne wywalczyły sobie te prawa, nie był to pięknie zapakowany i przyozdobiony różową wstążeczką prezencik. 
Walka, rozpoczęta jeszcze przez emancypantki w XIX wieku, trwała bardzo długo. 

Teraz mamy wiek XXI, na fali zmian politycznych i społecznych wydarłyśmy pazurami wiele praw. Jednak patriarchat nadal ma się dobrze.
Rechocze na podlanych wódką imprezach, wygląda z seksistowskich dowcipasów i zachowań, chowa się za słynnym wyrażonkiem „trochę dystansu”, wyłazi ze stereotypowych oczekiwań, wpływa na nasze życie, na kształt rozmów o pracę i wysokość zarobków, na to, co możemy, a czego nie.
Bo zasiada też w poselskich ławach, grzmi na kościelnych ambonach, szepcze w zakulisowych rozmowach, wszak ręka rękę myje…

Mamy prawa wyborcze, ale nie mamy prawa wyboru.
Kościół i świętoszkowaci politycy nadal decydują za nas w kwestii samostanowienia, tak jak decydują za osoby LGBT+.

Jak długo jeszcze?!

• * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

P.S. Od dłuższego już czasu blog leży odłogiem, a swoją leniwopiórową działalność ograniczam do fanpage’a na facebooku. Wrzucam tam od czasu do czasu krótkie notki komentujące niektóre wydarzenia lub co ciekawsze wypowiedzi polityków. Na blogu miałam zwyczaj pisać długie, rozbudowane felietony z ciągiem przemyśleń, nawiązań i zazwyczaj sporą ilością faktów. Niestety problemy zdrowotne zmusiły mnie do przejścia na minimalizm. Nie byłabym jednak sobą, gdybym czasem czegoś nie musiała sarkastycznie skomentować, nawet jeśli sił brakuje, a samopoczucie wisi na papierowym gwoździu.

Zapraszam zatem na swój fanpage Leniwym piórem na fb, choć i tu na bloga wrzucać będę niektóre notki. Zaglądajcie.
Pozdrawiam serdecznie czytelników.

______________________________________
Przecinki wsunęła na właściwe miejsca i pilnie posprawdzała wszystkie literówki Jagodokorekta, której serdecznie dziękuję.

Światu grożą trzy plagi, trzy zarazy.
Pierwsza – to plaga nacjonalizmu.
Druga – to plaga rasizmu.
Trzecia – to plaga religijnego fundamentalizmu.
Ryszard Kapuściński

Wszedł do mnie na fb troll, ale szybciutko go zablokowałam. Po co wszedł? Bo panu nie spodobała się moja odpowiedź na zadane przez stronę Skarby Roztocza dość w sumie prowokacyjne pytanie (bo wiecie, wtedy się DZIEJE, ludzie plują, kłócą się, dyskutują i popularność stronki nabiera rumieńców). „Producenci” miodu (nie jestem weganką, ale cudzysłów uważam za należny, bo to nie ludzie „produkują” miód) spytali, czy miód jest wegański. Moja odpowiedź była prosta i zawierała rzeczowe wyjaśnienia. Poleciały hejt i heheszki. Bo wiadomo, że dzień bez oplucia kogoś, to dla niektórych dzień stracony. Pewien pan poszedł dalej. Wysłał mi takie tam hmm „czekoladowe lody” (kto nie używa fb i messengera, temu podpowiem, że to… stolec) i zapytał o zdrowie psychiczne. A potem wlazł do mnie na fb, pochachać, bo tyle mógł, bo komentarze dla obcych mam wyłączone. Nic mu złego nie zrobiłam, ot kolejny Epimeteusz. Następni panowie (co ciekawe są to najczęściej panowie) przybyli z owej stronki, poheheszkowali moje wpisy Leniwego pióra, które udostępniłam u siebie. Przeżyję, oczywiście od dawna się tym nie przejmuję.

Ale natchnęło mnie to zdarzenie przemyśleniami. Mimo tylu przeżytych lat, i w realu, i w necie, nadal naiwnie dziwię się takim ludziom, a raczej zawartości ich mózgów. Są tam chyba tylko „lody czekoladowe” i ze dwie flaszki bimbru lub piffka od Mentzena do popicia, a może jeszcze i kebab, od tych co to „nie dla nich Polska”, ale ich kebab to i owszem, zjeść można, choćby i po marszu przeciw migrantom, bo smaczniejszy bywa nawet i od narodowego schabowszczaka.
Sprzeczność? Ależ skądże. 

Dlaczego komuś przeszkadzają weganie albo osoby queerowe, albo wolontariusze (owszem), albo ateiści, albo osoby o innym kolorze skóry? A właściwie nie „albo”, bo to najczęściej te same lub podobne osobniki. „Inność”, jaka by nie była, drażni pustogłowców. Może to atawizm, każący zwierzętom, a potem także homo erectus czy troglodytom w jaskiniach, wyrzucać ze stada takich „innych”, żeby się… „innością nie zarazić”. A może to o jedną niepodzielną szarą komórkę chodzi? Trudno wszak myśleć jedną komórką. I cokolwiek zrozumieć, choćby to, że jakiś człowiek może sądzić inaczej niż na przykład tu wymieniony. Że może mieć inne poglądy, wyznawać inną religię lub jej nie wyznawać, albo po prostu nie urodzić się białym cis hetero mężczyzną. Oczywiście nie wszystkie takie osobniki to prymitywy, jednak im człowiek większym jest Epimeteuszem, tym łatwiej nim manipulować, wmawiać że jest bohaterem, bo broni Polski przed weganizmem, tęczą, ludźmi o innym kolorze skóry etc. etc. etc… On sobie może podudnić w tę katonarodową, dumnie wypiętą pierś, powrzeszczeć, dać komuś w pysk i wreszcie poczuć się kimś.

Ci natomiast, co to korzystając z hierarchii stada, podsycają, szczują, judzą… Im już nie chodzi o „niebezpieczeństwo” ani dowartościowanie. Im chodzi o WŁADZĘ. Przecież wiadomo, że żeby dobrze rządzić, trzeba znaleźć kozła ofiarnego. Na niego i tych, co mu pomagają, zrzuca się winę za to, co akurat na tapecie i pffff leci kabarecik. I gaz z napełnionego testosteronem syfonu się upuszcza. We właściwym, rzecz jasna, kierunku. Kiedyś najlepiej działały pogromy. Wskazało się „winnych” zarazy, głodu, wojny… – na przykład rodziny żydowskie czy tam ariańskie. Powywieszano „winnych”, niemowlętom główki o mur rozbito, kobiety zgwałcono i nabito na widły i już ten kawałeczek świata był, heh, iluzorycznie bezpieczny… A ten, co winnych wskazał i kazał ukarać – stawał się bohaterem. 

Hitler robił to samo, tylko na wielką skalę. Obrócił „gniew ludu” w inną stronę, przy okazji zagarniając nieliche żydowskie  majątki, zyskując zarówno kozły ofiarne, jak i niewolników do pracy. Genialne. Podludzie nie mają takich samych, praw, prawda? W ogóle nie mają praw.

Teraz Grzegorz Szczęść Boże Braun gęga, że komory gazowe to ściema. Są tacy, co wierzą i za nim idą. To przecież bohater, co to zniszczył choinkę, wypsikał zawartość gaśnicy na chanukiję, rozwalił wystawę młodzieży lgbt+, spalił flagę Unii, uwięził lekarkę… Gratki i brawa. I jest (hmm… jak na razie??) bezkarny. Czyli niewinny. I idzie w Polskę wieść, że tak po prostu można. Braun „dokonał zatrzymania obywatelskiego” lekarki (nie, nie było to zatrzymanie obywatelskie), więc chłopcy na granicy też mogą. No nie, nie mogą, art. 243 KPK mówi o „ujęciu osoby na gorącym uczynku przestępstwa lub w pościgu podjętym bezpośrednio po popełnieniu przestępstwa”. No więc nie mogą, ale uważają, że mogą, bo Braun tak zrobił i pozostał bezkarny. 

Bąkiewicz robił imby na granicy polsko-niemieckiej, stawiając się wraz ze swoimi krużgankami oświaty w roli bohatyra. „Obronimy granice, obronimy polskie kobiety” – krzyczeli, jednocześnie dając w pysk jakiejś Polce czy Polakowi. Na granicy. Widać to „nie taka” Polka czy „nie taki” Polak. To Polka i Polak niewłaściwi.

A hord imigrantów na polsko-niemieckiej granicy jak nie było, tak ni ma… Bąkiewicz jest jednak obrońcą granic, i nawet Duda w ostatnich porywach (p)rezydentowości go ułaskawił. Poszło w eter i do pustych brunatnych umysłów – Bąkiewicz jest bezkarny. Czyli robi dobrze. Jak Braun. 

Sztucznie pompowany strach i nienawiść do imigrantów to celowy zabieg, wybory wszak już za dwa lata, a koalicja rządowa w rozsypce… 

Ja tam może nie hordy, ale bandy bohatyrów to owszem, widziałam. W  biało-czerwonych (metaforycznie) barwach bo dresy mieli i kaptury. I ani na jotę nie czuję się bezpieczniej. W moim mieście też utworzyli chłopcy krużganowcy „patrol obywatelski”…  Bo mogą. Bez żadnego zezwolenia, kontroli jakiejkolwiek… Patrzyłam na tych panów. I powiem wam, że wolałabym spotkać mieszkających na moim osiedlu ciemnoskórych migrantów. Grzeczni, spokojni, pracują, zarabiają pieniądze. Nie latają pijani z pałami bejsbolowymi, nie wrzeszczą, że kogoś zatłuką…

W sobotę odbyły się spędy krużganków w całej Polsce. 

Te wszystkie demonstracje pod hasłem „stop migracji” nie miały nic wspólnego z troską o bezpieczeństwo. To były wyłącznie cyniczne próby siania strachu, kłamstw i podziałów.

Brunatni chłopcy… a, przepraszam, „zjednoczeni wspólną sprawą kibice” wrzeszczeli słowa nienawiści do osób, które przyszły zaprotestować. Co znamienne, krużganki z marszu samców, odbywającego się podobno w obronie polskich kobiet, darły się do polskich kobiet „wypie…ać”. Widzę tu głęboki dysonans poznawczy. 

W Warszawie „chroniący polskie kobiety” element molestował dziennikarkę. Policja się przyglądała, kobieta musiała POPROSIĆ o pomoc. 

W Katowicach szli pod flagą Polski Walczącej. Kotwica zbrukana została po raz kolejny. Z rąk mojej znajomej agresor wyrwał flagę Unii Europejskiej. Policja nie zareagowała. Co by było, gdyby podszedł z nożem? To naprawdę mógłby być moment…
Wyzywali, grozili, używali wulgaryzmów.
Pamiętam jeszcze, jak za zaśpiewanych „8 gwiazdek” policja ładowała kobiety do suk.

Nie potrzebujemy obrońców polskich kobiet przed migrantami. Potrzebujemy obrony przed „obrońcami”.

I nie, to nie były pokojowe marsze przeciwko nielegalnej imigracji. To były spędy wulgarnych i agresywnych młodych mężczyzn, wrzeszczacych hasełka typu „Polska cała, tylko biała” i „wypier…ć” do każdego, kto się z nimi nie zgadzał. Innych, dużo gorszych wulgaryzmów przytaczać nie chcę, nawet wykropkowanych, bo to z założenia kulturalny blog.

Próby usprawiedliwiania tych agresywnych spędów przekonywaniem, że pracującym w Polsce legalnym migrantom nic nie grozi, że to marsze przeciw nielegalnej migracji skwituję pełnym goryczy śmiechem, takim przez zęby. Pod postem zwołującym smalców alfa na Wielkie Marsze były komentarze o zdzieraniu burek ze spotkanych na ulicy muzułmanek. I o biciu wszelkich kolorowych. 

Czy szykuje nam się Noc Kryształowa en masse?

Sama nie mogłam uczestniczyć w katowickim proteście. Ciężka choroba blokuje mój aktywizm w realu. Mogę tylko pisać. I właśnie za napisanie pod artykułem o molestowaniu dziennikarki, że potrzebujemy obrony przed kibolami, nie przed migrantami, dostałam odpowiedź w formie gróźb karalnych. Pan coś o gwałcie wspominał.

Tacy ludzie mają nas „bronić”? Podziękuję.

W wyborach prezydenckich wygrał kibol i gangus… Trzaskowski był nieodpowiedni? No jakoś mimo wszystkich potknięć i nieporadności obecnego trzonu rządu, na które zgrzytam po cichu zębami, ja to prawdziwe, grożące nam wszystkim zło z brązowym nalotem widzę w panach Kaczyńskich, Mentzenach, Braunach, Bąkiewiczach i Batyrach.  

I nawet już nie przypuszczam, ale wiem, że będzie coraz gorzej. 
Brunatna… hmm ciecz rozlewa się po kraju. Boję się, że tego nie zatrzymamy.

Nie jestem za niekontrolowaną migracją. Nawet ludzi w potrzebie trzeba sprawdzać. Jestem po prostu za człowieczeństwem… Człowiek jest człowiekiem bez względu na płeć, orientację, narodowość, wyznanie, czy kolor skóry. Już był pewien akwarelista, który uważał inaczej. I nie tylko on. Pędzimy bez trzymanki wprost w lata 30. III Rzeszy. 

Na koniec Piątka Leniwego:
Nie chcemy
– Rasistów
– Nazistów
– Homofobów
– Unii z Rosją
– I bezkarności brunatnych bandytów

Miał być długi, porządny, wnikliwy post. Nie będzie. Do ciężkiej choroby z którą od jakiegoś czasu się zmagam doszła jakaś paskudna infekcja z wysoką gorączką. Nie jestem zatem w stanie wykrzesać z pióra porządnego materiału. Będzie zatem krótko. 

Mamy dwóch kandydatów na prezydenta. 

Pierwszy  – były kibol, uwielbiający ustawki, z ciekawymi powiązaniami w światku przestępczym, amator cudzych mieszkań.

Drugi – mówi biegle po francusku więc ludzie się z tego śmieją… Oczywiście konkretny rodzaj ludzi. 

Uproszczenie? Być może. Ale to nieco zabawne, prawda? Jak z oczywistego, szczególnie na takim stanowisku, pozytywu zrobić można negatyw, prześmiewczy mem. Natura ludzka to ciekawe zjawisko.

Mamy do wyboru, wedle części wyborców tych całkiem z lewa – mniejsze lub większe zło…

I ok. Jeśli tylko kochani pójdziecie na wybory i zagłosujecie na to mniejsze, nawet i (jak piszecie) zatykając nos z obrzydzenia – to naprawdę super.
Ja to rozumiem. Trudno, by stricte lewicowy sympatyk darzył estymą kandydata PO.

Nie rozumiem natomiast niepójścia na wybory w ogóle, lub oddania nieważnego głosu. Tak, wiem, to ma być takie pokazanie – jestem poza, nie podoba mi się, więc nie biorę W TYM udziału. Tyle, że to zwykłe umywanie łapek.  „Nie będę głosował na mniejsze zło” –  dosłownie oznacza, że będziesz głosował  na większe.  Rezygnacja z głosu nie jest neutralna. Szczególnie w tych wyborach, które idą na żyletki.
„Nie biorę w tym udziału, nie decyduję”? Decydujesz. Niestety decydujesz. Może przemyślisz jeszcze swój zamiar?

Z całego serca dziękuję wszystkim lewicowym wyborcom, którzy zdecydowali się na to „mniejsze zło” zagłosować. Bardzo też proszę niezdecydowanych o mobilizację. Bo możemy obudzić się w czarnej, a może raczej brunatnej… mambie.

Też nie jestem entuzjastką konkretnie Tuska. I konkretnie PO. Jednak sorry, jeśli ktoś po 8 latach destrukcji państwa przez nierząd PiSu – nadal twierdzi, że PiS i PO to dokładnie toczka w toczkę to samo, był chyba, przepraszam, w tym czasie na emigracji wewnętrznej.

Trzeba głosować na Trzaskowskiego, bo druga opcja jest po prostu straszna. Grozi nam albo blokada pracy rządu, przyspieszone wybory i duopol PiS-Konfa, albo blokowanie wszystkich proludzkich ustaw, a za dwa lata duopol PiS-Konfa. I już nigdy się z tego możemy nie wygrzebać. PiS szedł szybkim krokiem w kierunku państwa autorytarnego i raczej z tej drogi nie zawróci. 

Niektórzy mówią, że sympatycy Trzaskowskiego „straszą”. Tyle że to niestety nie jest wymysł, a realne, bardzo bliskie zagrożenie.

I tak, mnie również nie podobało się „piffko z Mentzenem”, bo choć zawsze warto rozmawiać, a polityka od kuchni czy nam się to podoba, czy nie, tak właśnie często wygląda, jednak Mentzen jest (przepraszam za takie wyrażenie na tym bądź co bądź kulturalnym blogu) w moich oczach – zwykłą gnidą. Człowiek, który chciałby więzienia za aborcję i to niezależnie od przyczyny, nakazu rodzenia w przypadku ciąży z gwałtu, bo to tylko „niedogodność”, ba, o zgrozo, w sposób całkowicie luzacki stwierdza też, że dziewczynka skrzywdzona przez pedofila również powinna donosić ciążę, a dziecko urodzone przez dziecko po prostu “się wychowa”… To ja takiego człowieka nie mogę nazwać inaczej.

I nie, nie przypuszczam (bo takie zarzuty po słynnym piffku padły), by koalicja KO- Konfederacja była prawdopodobna.
Natomiast koalicję PiSu z Konfederacją jestem sobie w stanie z łatwością wyobrazić.

1 czerwca mamy wybór pomiędzy:

Bonjour a До свидания

Więc chodźmy.
I trzaśnijmy!

Dobrze, że dzisiaj już piątek. Od północy nastanie błoga cisza wyborcza i może nerwowy, pełen oczekiwań – ale jednak spokój. Guano które wylewało się zewsząd, plwociny i jad, jakimi się oblewano – ustaną. Na jakiś czas.
Szczerze – mam dość. Z własnej niejako woli, bo choroba i brak sił pozwala mi działania aktywistyczne (tudzież rozrywkowe) uprawiać obecnie jedynie stacjonarnie – w sieci, zanurzona zostałam w tym ścieku i wytaplana dość dokładnie, szczególnie przez ostatnie kilka dni. Cóż, nigdy nie tkwiłam błogo we własnej bańce, zatem i na rozbryzgi załapałam się w dość szerokim spektrum. 
A bryzgali wszyscy na wszystkich.(*) Kandydaci na kandydatów, a także szczególnie – wielu kandydatów z różnych opcji na jednego kandydata, i wyborcy wielu kandydatów – na jednego kandydata,  wyborcy jednych kandydatów – na innych kandydatów, wyborcy jednych kandydatów na wyborców innych kandydatów… oraz na każdego, wobec którego mieli choć cień podejrzenia, że COŚ KNUJE (czyt. – ma inne zdanie).

Tak został z błotem (eufemizm) zmieszany pan Artur Barciś namawiający młodych do… pójścia na wybory. Chmara gołębi (również eufemizm), zleciała się obrzucając gęstym guanem tego świetnego aktora tudzież sympatycznego człowieka i oczywiście każdego, kto ośmielił się go poprzeć. Punktem zapalnym było tu heh słowo „demokracja”. Dodam do tego bardzo daleko idące pomówienia randomowych znafcuff, bo wszak w necie jesteśmy „anonimowi” i możemy napisać każdą bzdurę i każdy nonsens, byle pomyje wylać. I nie, nie mówię tu o przekręcie „na Karola”, bo to akurat pomówieniem nie jest. Natomiast faktyczne przykłady takiej radosnej działalności można by mnożyć.

Niech już nastanie cisza wyborcza, a po niej wybory. Chwila oddechu, a w poniedziałek napier… nawalanka będzie mogła się zacząć od nowa. Wszak zapewne czeka nas jeszcze II tura. 
Trolle i fanatyczni wyznawcy (nieważne czyi) ostrzą już pazury. 

Na koniec jednak zadeklaruję. 

IDŹCIE NA WYBORY. Głosujcie zgodnie z waszymi preferencjami.

Jednak:

Głosowanie na seksistę i homofoba ‘nie uważam nic’ Nawrockiego, to powtórka z rozrywki poprzednich lat ośmiu i bliskie spotkania trzeciego stopnia ze światkiem przestępczym. 

Głosowanie na Mentzena to Polska tylko dla bogatych, w dodatku przez tego „wolnościowca” wypchnięta z prędkością hulajnogi elektrycznej z XXI wieku dużo dalej, niż zrobił to PiS. Wyjście z UE, więzienie dla kobiet za aborcję z gwałtu, nakaz rodzenia dla dziewczynek skrzywdzonych przez pedofila, seksizm, rasizm i homofobia level hard. 
Wiecie, że spora część wyborców “memcena” nie zna jego poglądów! To przerażające.
(Generalnie co do Mentzena oraz przemocowca Brauna – jeśli chcecie tych panów lepiej poznać, zapraszam do lektury Konfederacji Gietrzwałdzkiej pod którą się podpisali.)

Oddzielmy ich grubą kreską i niech to na bór szumiący nie będzie krzyżyk wyborczy.

No to tyle.
Do zobaczenia w niedzielę przy urnach.
Trza iść. 

………………………………………………………………
(*) Nie dosłownie. Chodzi o szerokie spektrum zainteresowań politycznych.

Prawo do niezadowolenia z kuracji, czasem błędu w sztuce (lekarze też są ludźmi), do sterczenia x godzin na SORze, do czekania (co najmniej) x miesięcy na wizytę u specjalisty – jedno. To jak bardzo szerzy się pogarda, wręcz nienawiść wobec lekarzy i personelu medycznego, jak wciąż przekraczane są granice i usprawiedliwiane akty przemocy – drugie.

„Konowały, sługusy i narzędzia big farmy, która nakazuje im wypisywać leki”. Bo wiecie, wszyscy lekarze wklepują dane i objawy do komputera, a program big farmy podaje im szybciutko nazwy specyfików na których big farma najwięcej zarobi. Tak przeczytałam na jednej z foliarskich stronek. Po co zatem studia, „leczyć” może i baba wiejska, albo inżynier górnictwa.

No właśnie. Żeby było ciekawiej szerzą te bzdury osobnicy, którzy sami na swoich cudownych środkach, takich jak przykładowa „lewoskrętna witamina C” zarabiają krocie. A ludzie wierzą, nienawiść do „morderców w fartuchach” rośnie. Morderców — bo nie “wyleczą” jak znachor, czyli „błyskawicznie” i jeszcze dzieci każo szczepić ci „doktorzy Mengele”. Bo jak wiadomo, „szczepionki to śmierć, albo autyzm, albo jedno i drugie”.  A wszystko to dzieje się z całkowitym przyzwoleniem odgórnym, bo przecież nikt z tym nic nie zrobi. Można siać foliarskie bzdury, można judzić na lekarzy, można „leczyć” kredą w proszku. Bo jakoś widać nie ma na to paragrafów.

Jeden kandydat na prezydenta uważa, że nie trzeba kończyć studiów medycznych, by leczyć — wystarczy wiejska baba. Drugi kandydat na prezydenta może wtargnąć do szpitala dezorganizując jego pracę, uwięzić lekarkę w jednym z pokoi, grozić jej… Bo… może? Policja wszak nie zareagowała. (Pisałam o tym w poprzednim felietonie). 
I a propos tej samej sprawy. Niesamowity hejt, jaki wylewa się na wspomnianą lekarkę, łącznie z groźbami śmierci też pozostaje jak na razie bez konsekwencji. I obawiam się, by nie skończyło się to tragicznie. Siewcy nienawiści działają cały czas i to pod egidą „obrońców życia’. Byłoby śmieszne, gdyby nie było tragiczne i straszne.

Kilka lat temu zdenerwowany zbyt długim czekaniem bodajże na SORze pacjent zdemolował dyżurkę, porozwalał drogi sprzęt, w tym komputery. Lekarzom i pielęgniarkom udało się uciec, chyba tylko dlatego nie było ofiar. W socjalmediowych komentarzach przeważała radość i satysfakcja. „Nie dziwię się”, „dobrze im tak”, „wreszcie ktoś się za nich wziął” i szyderczy śmiech… Naprawdę? Zastanawiam się co takimi ludźmi kieruje. Frustracja, niezadowolenie z leczenia, z oczekiwania (takie nasze realia) na to leczenie? No to wreszcie się tym IM dostało. Zdemolowana dyżurka, zniszczony sprzęt, dezorganizacja pracy na tym SORze na pewno poprawiły jakość i szybkość usług. Na długo.

Niedawno ratownik medyczny dostał nożem od pijanego pacjenta, którego ratował. Nie przeżył.

I tak nam rośnie to przyzwolenie na hejt, rozkręca się spirala nienawiści, a hejt przechodzi w przemoc.

Najpierw PiSowskie „włożyć w kamasze”, „niech jadą” i słynne zdanie Ziobry, „już nikt, nigdy przez tego pana życia nie straci”. Katoprawica na przestrzeni lat sukcesywnie podsyca nienawiść do środowisk medycznych, choć nie tylko do nich. 
Więcej nienawiści, więcej akceptowanego foliarstwa i płaskoziemstwa, więcej przeróżnych Ziębów, Mentzenów, Braunów…

Pod artykułami o śmierci lekarza wśród słów współczucia również nie brakuje hejtu. 

Zabiliście ponad 200 tys. ludzi podczas kataru19. Pozamykaliście przychodnie i widzieliście tylko jedną chorobę, a teraz płacz?

Ciekawe co lekarzyna odwalił?

Może pacjenta zaczniecie traktować jak człowieka?  To że pacjent czeka kilka lat na specjalistę i często w tej kolejce umiera nie doczekawszy pomocy to jak to nazwać? Frustracja i agresja pacjentów nie bierze się znikąd…

Owszem, to prawda. I dlatego, że system źle działa, że brakuje lekarzy – można wbić nóż w klatkę piersiową.

Edytuję, bo wiemy już, dlaczego ten człowiek zaatakował, dlaczego zabił. To podobno były pracownik służby więziennej mający problemy psychiczne, któremu operację łokcia wykonał właśnie ten lekarz. Ten człowiek wierzył, że lekarz wstrzyknął mu do łokcia truciznę (jakież to bliźniacze z wieloma foliarskimi „łączeniami kropek”). Od dwóch lat groził doktorowi śmiercią. I co? Ano nic.
Niezależnie od jego choroby, jeśli słyszał słowa pełne pogardy do środowiska medycznego, jeśli czytał o „lekarzach mordercach”, jeśli widział pana Brauna, który bez żadnych konsekwencji wkracza sobie do szpitala, więzi lekarkę i jej grozi – jaki wpływ mogły mieć takie informacje na chorego człowieka? Możemy się tylko domyślać. Przyzwolenie na sianie nienawiści powinno się kategorycznie skończyć. Tylko jak tego dokonać? Czy w szpitalach i przychodniach powinno ustawić się bramki, by żaden szaleniec z nożem, lub inną bronią się nie prześlizgnął? Może w takich miejscach powinni być zatrudniani przez 24 godziny ochroniarze, tacy z prawdziwego zdarzenia, w kamizelkach kuloodpornych i ze spluwami? A może po prostu na hejt i groźby śmierci powinna być natychmiastowa reakcja służb, niezależnie od tego, kogo one dotyczą? I niezależnie od tego, czy to groźby w realu, czy w Internecie. Może cyberprzemoc powinno się wreszcie zacząć traktować poważnie?

Może poważnie należałoby też zacząć podchodzić do foliarskich bzdur, które nie tylko piętnują lekarzy i zachęcają do ich hejtowania, ale również po prostu szkodzą? 

Może powinno się ukrócić działania wiadomego europosła? O drugim, wspomnianym tu kandydacie na prezydenta napiszę być może w osobnym poście.

Zróbmy coś, naciskajmy, postulujmy, zgłaszajmy, zanim wydarzy się, nie daj borze szumiący, kolejna tragedia.  Bo presja ma sens.

…………………………………………………………………………………….

Składam ogromne wyrazy współczucia rodzinie zmarłego lekarza oraz Jego przyjaciołom i kolegom.

P.S. (*) Primum non nocere to fragment przysięgi Hipokratesa. Oznacza „po pierwsze nie szkodzić”. Myślę, że to zdanie powinno dotyczyć wszystkich, nie tylko lekarzy.

„Lekarka Gizela Jagielska, polski doktor Mengele zabiła dziecko zastrzykiem prosto w serce!”
„Matka- potwór dokonała aborcji w 36 tygodniu życia”.
„Potworna zbrodnia na dziecku, które mogła urodzić, mogła oddać do adopcji, które mogło żyć!”

NIE – to dziecko nie przeżyłoby najprawdopodobniej nawet dwóch tygodni. 
A czas jaki przebywałoby pod najlepszą nawet opieką byłoby dla niego  pasmem potwornego cierpienia.

„DLACZEGO zrobiono TO dopiero w 36 tygodniu! Dlaczego nie wcześniej?!”

Dlaczego? 
————————————————————————————

20 tydzień ciąży – Anita zostaje skierowana na amniopunkcję w celu wykrycia ewentualnych wad genetycznych. Prof. Moczulska mówi: „plastyczne kości, ale to nie powód do obaw.” Stwierdza, że „taka Felka uroda”. Informuje Anitę, że pobrany materiał posłuży też do kolejnych, bardziej zaawansowanych badań genetycznych. Anita myśli, że to normalna praktyka i ze spokojem czeka na syna.

28 tc. – Anita wraca do szpitala na kontrolne badania USG. Wynik: „skrócone i wygięte kości udowe, pozostałe w zakresie normy”. Prof. Moczulska dalej zapewnia, że nie ma się czym martwić.
Przychodzą wyniki testów DNA. „Proszę natychmiast przyjechać na pilne badania. Dziecko ma wrodzoną łamliwość kości”. 
Prof. Moczulska potwierdza diagnozę. Mówi też, że to wada w najlżejszej postaci. Po powrocie do domu Anita i jej mąż analizują wyniki, ich zdaniem wada wygląda na znacznie poważniejszą. „Ale dlaczego mielibyśmy nie ufać lekarzom?” -zastanawia się Anita.

34 tc. – Anita dostaje telefon ze szpitala w Łodzi, że zwolniło się miejsce i może przyjechać. Myśli, że jedzie jedynie zrobić KTG i wróci do domu. Na to nie zgadzają się lekarze. Anita ma zostać w szpitalu do porodu, bo może urodzić w każdej chwili i należy monitorować czynności płodu.
Cały czas jest przekonana, że wada jest niegroźna.
Anitę w towarzystwie swoich studentów przychodzi zbadać prof. dr hab. n. med. Piotr Sieroszewski (prezes Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników oraz kierownik Kliniki Medycyny Płodu i Ginekologii UM). Podczas badania to  studenci komentują obraz na ekranie USG. Dla Anity jest to moment zwrotny. Właśnie wtedy uświadamia sobie, że nie jest to drobna wada płodu.

Bada ją lekarka specjalizująca się w chorobach kości. Stwierdza, że to najcięższa postać tej wady. Mówi też, że wada musiała być widoczna już w 20 tc.
Anita nie wie co robić, lekarze najwyraźniej ignorują słowa specjalistki. Twierdzą, że dopóki Anita nie urodzi, nie będą pewni co do stopnia wady.
Zrozpaczona kobieta kontaktuje się z Fundacją FEDERA. Tam dowiaduje się, że istnieje możliwość, by oszczędzić Felkowi bólu. 

Gdy zaczyna mówić o możliwości aborcji, miłe podejście lekarzy znika, nie chcą z nią rozmawiać, unikają odpowiedzi.  Anita prosi o konsultację z psychologiem. To staje się pretekstem do zamknięcia jej wbrew woli na 3 dni w zakładzie psychiatrycznym na polecenie prof. Sieroszewskiego.

Na konsylium Anita składa podanie o aborcję napisane przez Kamilę Ferenc z Fundacji FEDERA. Tego samego dnia Anita ma kolejne konsylium dotyczące jej stanu psychicznego.
Dostaje opinie, że w jej przypadku: „istnieją przesłanki do terminacji ciąży”.

Prof. Sieroszewski odmawia wykonania aborcji, proponuje cięcie cesarskie w pełnym znieczuleniu. Anita dostaje też propozycję porodu naturalnego i oddania noworodka do „pełnej opieki neonatologicznej” i ewentualnego zrzeczenia się praw do dziecka. Odmawia.
Jedzie do szpitala w Oleśnicy. Nie chce, by Felek cierpiał. 

Oleśnica na wszelki wypadek czeka jeszcze na wyniki dodatkowych badań. Chcą mieć stuprocentową pewność. Anita jeszcze ma nadzieję. Niestety potwierdza się najgorszy scenariusz – mutacja DE NOVO.

36 tc. – Zastrzyk z chlorku potasu, by oszczędzić dziecku strasznego bólu podczas porodu, potem poród martwego już płodu, potworna tragedia matki, dla której ta ciąża była chciana i kochana.

Anita do dziś chodzi na terapię.
————————————————————————————

Czym jest Osteogenesis Imperfecta typ II w skrócie OI II. Oznacza ona albo śmierć dziecka tuż po porodzie albo jego niewyobrażalne cierpienie w każdym momencie.
Oddajmy głos dr n. med. Maciejowi Jędrzejko, ginekologowi:

„Taki płód przechodzi przez kanał rodny z połamanymi wszystkimi kośćmi podczas porodu a podczas cięcia przy próbie wyjęcia go przez lekarza – kości czaszki się łamią i dochodzi do uszkodzenia mózgu. Nie ma rozwiązania. Dziecko rodzi się z połamanymi rękami i nogami, klatką piersiową i czaszką. Kości są tak niestabilne, że łamią się nawet przy kładzeniu dziecka. Nie da się tego uniknąć. Dziecko wyje z bólu przez cały czas aż do zgonu… zwykle włącza się medycynę paliatywną i utrzymuje się noworodka w sedacji paliatywnej”. 

Lekarka Gizela Jagielska, polski doktor Mengele zabiła dziecko zastrzykiem prosto w serce!”?

Nie – za tą decyzją stało miłosierdzie.
Wbrew oskarżeniom postąpiła też całkowicie zgodnie z prawem kierując się przesłankami o zagrożeniu zdrowia psychicznego pacjentki.

„Matka- potwór dokonała aborcji w 36 tygodniu życia”. „Potworna zbrodnia na dziecku”?

Nie – tą decyzją powodowała miłość.

Kobietę która tyle przeszła, która ma złamane serce, bo dziecko było chciane i kochane ukrzyżowano w imię dezinformacji i ideolo. 

Lekarze uspokajali ją, wmawiali, ukrywali, zwlekali, wreszcie zamknęli nawet w psychiatryku.. Aby „ratować życie”.

Dziecko – Ile cierpień przeszło to małe ciałko, któremu w pęcherzu płodowym przy każdym ruchu mogły łamać się kości – tak zwanych „obrońców” życia to nie wzrusza. Co czuła i czuje matka, jeszcze mniej.

O całej tej potwornej tragedii nikt by zapewne nie wiedział, utknęłaby w mrokach gabinetów i szpitalnych korytarzy, gdyby pani Anita nie poszła do mediów. O ilu innych nigdy się nie dowiemy? Pozostaną na zawsze uciszone, zamknięte w szpitalnych kartotekach.

Ale pani Anita podzieliła się swoją tragedią. I ruszyła prawicowa nagonka, ruszył hejt na nią, na lekarkę, na szpital w Oleśnicy. Podczas Wielkiego Postu, podczas modułów pod ukrzyżowanym Jezusem – ukrzyżowano dwie kobiety w imię „ratowania życia”. Życia skazanego już przez los na cierpienie i śmierć.

Ruszyła do ataku prawica. W imię „obrony nienarodzonego” do szpitala w Oleśnicy wtargnął europoseł Braun – kandydat na prezydenta, dezorganizując pracę szpitala, uniemożliwiając dotarcie lekarki do rodzących pacjentek. Twierdził, że w ramach interwencji poselskiej dokonuje „obywatelskiego zatrzymania lekarki”. 

Policja przybyła do szpitala, jednak: „nie użyła wobec europosła z immunitetem siły fizycznej, aby nie eskalować negatywnych emocji.” Posła, pod warunkiem, że złapie się go na przestępstwie można zatrzymać, immunitet naprawdę nie jest tu przeszkodą. No cóż. Negatywne emocje eskalował sam Braun i ludzie z którymi bezprawnie wtargnął do szpitala.

Minister Sprawiedliwości Adam Bodnar na swoim profilu napisał, że Prokuratura Rejonowa w Oleśnicy wszczęła postępowanie w tej sprawie.

Świetnie. Ale… Ta sama prokuratura prowadzi postępowanie w sprawie wykonania wspomnianej aborcji. Mimo, że odbyła się ona całkowicie zgodnie z obowiązującym prawem. To wszczęcie postępowania uruchomiło tak naprawdę machinę gigantycznego hejtu.

Jak długo jeszcze prawicowi fanatycy będą grali życiem kobiet w imię ideolo i swoich karier politycznych?Jak długo jeszcze klauzula tak zwanego “sumienia” będzie bezkarnie panoszyć się w polskich szpitalach i gabinetach i zbierać żniwo niepotrzebnych zgonów i tragedii?

Te pytania pozostają bez odpowiedzi.

Jutro Wielka Niedziela, opłakiwanie ukrzyżowanego Jezusa zastąpi radość zmartwychwstania. Hejt na przeżywającą tragedię matkę, lekarkę, która ulżyła w cierpieniu, ataki na szpital w Oleśnicy i groźby śmierci dla personelu – nie ustają. 

Alleluja

Fragmenty cytatów i wykorzystane przeze mnie informacje pochodzą m.in. ze strony FEDERY Fundacji na Rzecz Kobiet i Planowania Rodziny, Legalnej Aborcji, oraz ze strony ginekologa Macieja Jędrzejko.